ജ്ഞാത്വാ ഹിതം തഥ്യമിദം സ്വഭര്തുര്ദദാമി സര്വം ച ഗൃഹാണ സുഭ്രു
നിന്റെ ഭർത്താവിന് ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കി, ഞാൻ എല്ലാം നൽകുന്നു; നീ സ്വീകരിക്കു, മനോഹരഭ്രുവളേ.
ഉവാച തത്പരാ സ്വീയേ കാര്യേ മോഹകരണ്ഡികാ
തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ അർപ്പിതയായ മോഹകരണ്ടികാ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
ഭര്തുരര്ഥേ പ്രദാത്രീ ച ധനജീവിതയോരപി
ഭർത്താവിനുവേണ്ടി സ്വത്തും ജീവനും പോലും ത്യജിക്കാൻ തയ്യാറായവളാണ് അവൾ.
ദേഹി പുത്രശിരോഃ മഹ്യം യദിഷ്ടം ഹൃദയാധികമ്
നിനക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് അതാണെങ്കിൽ, നിന്റെ മകന്റെ തല എനിക്ക് തരിക.
തദാ സ്വഹസ്തേ സംഗൃഹ്യ ഖഡ്ഗം രാജാ പതിസ്തവ
അപ്പോൾ, ഭർത്താവായ രാജാവ് തന്റെ കൈകൊണ്ട് വാൾ എടുത്തു.
അജാതശ്മശ്രുകം ചൈവ കുണ്ഡലാഭ്യാം വിഭൂഷിതമ്
അവൻ കാതിലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; താടിയും വളർന്നിട്ടില്ല.
ഏതദ്വാ കുരുതദ്ഭദ്രേ യദാന്നം ന ഭുനക്തി ച
ഭാഗ്യവതിയേ, ഇനിയും ഇതു ചെയ്യണം: അവൻ അന്നം കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യാ മോഹിന്യാഃ കടുകാക്ഷരമ്
ആ മോഹിനിയുടെ കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
സംധ്യാവലീ തതോ ധൈര്യമാസ്ഥായ വരവാര്ണിനീ
പിന്നീട്, സന്ധ്യാവലി ആ ഭംഗിയുള്ളവൾ ധൈര്യത്തോടെ മനസ്സു പിടിച്ചു.
ശ്രൂയന്തേ ഹി പുരാണേഷു ഗാഥാഃ സുഭ്രു സമീരിതാഃ
സുന്ദരഭ്രുവളേ, പുരാണങ്ങളിൽ പറയപ്പെട്ട ഗാഥകൾ കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
ധനം ത്യജേത്ത്യജേദ്ദാരാഞ്ജീവിതം ച ഗൃഹം ത്യജേത്
ധനം ഉപേക്ഷിക്കാം, ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കാം, ജീവനും വീടും ഉപേക്ഷിക്കാം.
ത്യജേത്തീര്ഥം ത്യജേദ്ധര്മം ത്യജേദത്യന്തസുപ്രിയമ്
തീർത്ഥം ഉപേക്ഷിക്കാം, ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കാം, ഏറ്റവും പ്രിയമായതും ഉപേക്ഷിക്കാം.
തപസ്ത്യജേത്ത്യജേദ്വിദ്യാം സിദ്ധിം മോക്ഷം ത്യജേച്ഛുഭേ
തപസ്സും ഉപേക്ഷിക്കാം, വിജ്ഞാനവും ഉപേക്ഷിക്കാം, സിദ്ധിയും മോക്ഷവും ഉപേക്ഷിക്കാം, ഭാഗ്യവതിയേ.
ഇഹ സംബന്ധിനഃ സര്വേ പുത്രഭ്രാതൃസുഹൃത്പ്രിയാഃ
ഇവിടെ എല്ലാ ബന്ധുക്കളും—മക്കൾ, സഹോദരങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ, പ്രിയപ്പെട്ടവർ—
ദ്വാദശ്യാസ്തു പ്രഭാവേണ സര്വം ക്ഷേമം ഭവിഷ്യതി
പന്ത്രണ്ടാം ദിവസത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ എല്ലാം നന്നാകും.
വിശ്വാസം കുരു മേ വാക്യേ സുഖിനീ ഭവ ശോഭനേ
എന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കൂ, സുന്ദരിയേ, സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ.
കഥയിഷ്യാമി തേ ഭദ്രേ സാവധാനാ ശ്രുണുഷ്വ മേ
ഭാഗ്യവതിയേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
തസ്യ ഭാര്യാ വിശാലാക്ഷീ ദ്വിജപൂജനതത്പരാ
അവന്റെ ഭാര്യ, വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ളവൾ, ബ്രാഹ്മണാരാധനയിൽ താൽപര്യം വെച്ചു.
പാദോദകം തസ്യ സുഭ്രു ഭക്ത്യാ പിബതി ഹൃഷ്ടധീഃ
സുന്ദരഭ്രുവളേ, ആൾ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്തിയോടെ അവന്റെ കാല്തീർത്ഥം കുടിച്ചു.
ഹിരണ്യകശിപൌ രാജ്യം ശാസതി ഹ്യുഗ്രതേജസി
ഹിരണ്യകശിപു അതിശക്തിയോടെ രാജ്യം ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
ഏകദാ ശക്രമുഖ്യാസ്തേ ദേവാഃ സമന്ത്ര്യ വാക്പതിമ്
ഒരു ദിവസം, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ ബൃഹസ്പതിയുമായി ആലോചിച്ചു.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തേഷാം ദേവാനാം ഗുരുരബ്രവീത്
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ഗുരു പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭാഷിതം തസ്യ ഗുരോരമിതതേജസഃ
അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു,
തത്ര ഗത്വാ സുരശ്രേഷ്ഠം വൈകുണ്ഠം തുഷ്ടുവുഃ സ്തവൈഃ
അവർ അവിടെ ചെന്നു, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വൈകുണ്ഠനെയും സ്തുതികളാൽ പാടിത്തുടങ്ങി.
ഭക്തവിഘ്നവിനാശായ വൈകുണ്ഠായ നമോ നമഃ
ഭക്തരുടെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്ന വൈകുണ്ഠനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
ക്രോഡരൂപായ മത്സ്യായ പ്രലയാബ്ധിനിവാസിനേ
വരാഹരൂപനായവനേ, മീനനേ, പ്രളയസമുദ്രത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
രാമായാഖിലനാഥായ വിശ്വേശായ ച സാക്ഷിണേ
രാമനേ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, സാക്ഷിയായ വിശ്വേശ്വരനേ, നമസ്കാരം.
യജ്ഞായ ധൃതധര്മായ സനകാദിസ്വരൂപിണേ
യജ്ഞസ്വരൂപനായവനേ, ധർമ്മത്തെ നിലനിര്ത്തുന്നവനേ, സനകാദിമുനികളുടെ രൂപമായവനേ, നമസ്കാരം.
ഋഷഭായ വിശുദ്ധായ ഹയശീര്ഷഭൃതാത്മനേ
ഋഷഭനേ, വിശുദ്ധനായവനേ, അശ്വശിരസ്സുള്ള രൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
കൃഷ്ണാംയ വാസുദേവായ സംകര്ഷണവപുര്ധൃതേ
കൃഷ്ണനേ, വാസുദേവനേ, സംകർഷണസ്വരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.