അവിമുക്തസ്യ സീമായാം പ്രാവിശദ്വീക്ഷ്തയ ധൂര്ജടിഃ
അവിമുക്തത്തിന്റെ അതിരിൽ എത്തി, ചുറ്റും നോക്കി ധൂർജടി അകത്തു കടന്നു.
തുഷ്ടാവ പ്രയതോ ഭൂത്വാ മാധവം വന്ദ്യമീശ്വരമ്
മനസ്സോടെ, വന്ദനീയനായ മാധവനെ അവൻ സ്തുതിച്ചു.
മധുമഥന നൃസിംഹ പീതവാസോ ഗരുഡാധിഷ്ഠിത മാധവാദിദേവ
മധുവിനെ സംഹരിച്ചവനേ, നരസിംഹനേ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, ഗരുഡൻമേൽ ഇരിക്കുന്നവനേ, മാധവനേ, ആദിദേവനേ,
സുരവരകരുണാര്ണവാര്തിനാശിന്നലിനാക്ഷാധിപതേ വിഭോ പരേശ
കമലനയനന്മാരുടെ നാഥനേ, ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാരോടുള്ള കരുണാസാഗരനേ, ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, മഹാശക്തനേ, പരമേശ്വരനേ,
കലികലുഷഹരാങ്ഘ്രിപദ്മയുഗ്മ ഗൃണദാത്മപ്രദ കൂര്മ കശ്യപോത്ഥ
കശ്യപന്റെ പുത്രനായ കൂർമാവതാരാ, കലിയുഗത്തിലെ മലിനതികൾ നീക്കുന്ന കമലപാദങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കു ആത്മസാക്ഷാത്കാരം നൽകുന്നവനേ,
ഭവഭയഹര ഭക്തവശ്യ ഗോപ പ്രണത്തോദ്ധാരക പുണ്യകീര്തിനാമ്
ജന്മമരണഭയങ്ങൾ അകറ്റുന്നവനേ, ഭക്തന്മാരുടെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴടങ്ങുന്നവനേ, ഗോപന്മാരെ കാത്തിടുന്നവനേ, ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ, പുണ്യകീര്ത്തിയാൽ പ്രശസ്തനായവനേ,
കമലകര കുശേശയാ ധിവാസ പ്രിയകാമോന്മഥന ത്ര്യധീശവന്ദ്യ
കമലങ്ങൾക്കു ഉറവായവനേ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണർത്തുന്നവനേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ ദേവന്മാർ വന്ദിക്കുന്നവനേ,
ഹലധര ദുരിതാപഹ പ്രണമ്യ ത്രിഗുണവ്യാപ്ത ജഗത്ത്രികാലദക്ഷ
ഹലായുധനായവനേ, ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ അകറ്റുന്നവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു, മൂന്നു ഗുണങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനേ, മൂന്നു കാലങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, ലോകത്തിന്റെ നാഥനേ,
രവിശശിനയന പ്രഗല്ഭചേഷ്ട പ്രധുതധ്വാന്ത നവാംബുദാഭ മേശ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവനേ, ധൈര്യമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനേ, അന്ധകാരം അകറ്റുന്നവനേ, പുതുതായി പെയ്യുന്ന മേഘംപോലെയുള്ള വർണ്ണമുള്ളവനേ, മേഷനാഥനേ,
അഘബകവൃഷകേശിപൂതനാന്ത ത്രിശിരോവാലിദശാസ്യഭേദകാരിന്
അഘാസുരനും ബകാസുരനും വൃഷാസുരനും കേശിയും പൂതനയും സംഹരിച്ചവനേ, മൂന്നു തലയും പത്ത് തലയും ഉള്ള ശത്രുക്കൾ തകർത്തവനേ,
ഭവതരണിവഹിത്രപാദപദ്മ പ്രകടൈശ്വര്യ പുരാണ പൂര്ണബാഹോ
ഭവസമുദ്രം കടക്കാൻ കപ്പൽപോലെ ഉള്ള കമലപാദങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, നിന്റെ ഐശ്വര്യം എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതും, പുരാതനനായവനേ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവനേ,
തവ വരദ വരേണ്യമങ്ഘ്രിയുഗ്മം ശരണം പ്രാപ്തമഘാര്ദിതം പ്രപാഹി
പാപത്തിൽ പെടുന്ന ഞാൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ഏറ്റവും ഉത്തമനായവനേ, നിന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.
നഹി മമ ഗതിദം പുരാണപുംസോ ഽന്യദിതി പ്രാര്ഥനയാ പ്രസീദഽമേദ്യ
പുരാതനപുരുഷനല്ലാതെ മറ്റാരും എനിക്ക് മോക്ഷം നൽകാൻ കഴിയില്ല; ഈ പ്രാർത്ഥനയാൽ, മഹാനേ, ദയചെയ്യണമേ.
ആവിര്ബഭൂവ സഹസാ മാധവോ ഭക്തവത്സലഃ
അപ്രത്യക്ഷമായി, ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന മാധവൻ അപ്രത്യക്ഷമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പുനരുത്ഥായ വിപ്രേന്ദ്ര നനാമ വിധൃതാഞ്ജലിഃ
പിന്നീട്, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ്, കയ്യുകൾ ചേർത്ത് നമസ്കരിച്ചു.
വരം വൃണു പ്രദാസ്യേ ഽഹം സംതുഷ്ടഃ സ്തോത്രതസ്തവ
നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ; നിന്റെ സ്തുതിയാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, അതു ഞാൻ നല്കും.
പീഡിതാത്മാ ജഗാദേദം ഭുക്തിമുക്തിപ്രദം ഹരിമ്
മനസ്സ് ദു:ഖിതനായവൻ, അനുഭവവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഹരിയെ ഇങ്ങനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു:
ത്വത്ക്ഷേത്രസീമാബാഹ്യസ്ഥാ ബ്രഹ്മഹത്യാ യദീക്ഷ്യതേ
നിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതിരിന് പുറത്തു ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം കാണപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ,
മമ നിര്ഗമനേ ബ്രഹ്മഹത്യാ മാം പുനരേഷ്യതി
ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് പുറത്തു പോകുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം വീണ്ടും എന്നിൽ വരും.
ഇത്യുക്ത്വാ ഹ്യഭവത്തൂഷ്ണീം ദേവദേവം വൃഷധ്വജഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ വൃഷധ്വജൻ മൗനമായിരിച്ചു.
തതഃ പ്രഭൃതി വിപ്രേന്ദ്ര ശൈവം ക്ഷേത്രം നിഗദ്യതേ
അത് മുതൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ആ സ്ഥലം ശൈവക്ഷേത്രം എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
കൃപയാ സംപരീതസ്യ മാധവസ്യ ദ്വിജോത്തമ
കൃപയാൽ നിറഞ്ഞ മാധവന്റെ ദയയാൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
മാധവസ്യാജ്ഞയാ തത്ര സസ്നൌ ദേവോ വൃഷധ്വജഃ
മാധവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവിടെ ദേവനായ വൃഷധ്വജൻ സ്നാനം ചെയ്തു.
കപാലമോചനം നാമ തത്തീര്ഥം ഖ്യാതിമാഗതമ്
ആ തീർത്ഥം കപാലമോചനമെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായി.
ഭക്തിഭാവേന ശംഭുസ്തു നിബദ്ധസ്തത്ര സംസ്ഥിതഃ
ഭക്തിഭാവത്തോടെ ശംഭു അവിടെ ബന്ധിതനായി നിലകൊണ്ടു.
സൂര്യായുതസമപ്രഖ്യ ദിഗംബരനിഷേവിതമ്
അത് പത്തായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, ദിഗംബരന്മാർ അവിടെ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
യൈര്വിഘ്നൈരഭിഭൂതാസ്തു സ്തുത്വാ വിഷ്ണും ശിവാര്ചകാഃ
ശിവഭക്തർക്ക് തടസ്സങ്ങൾ വന്നാൽ അവർ വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചു.
ശിവസ്യ ചിന്തനാദ്വിപ്ര ശൈവാഃ സര്വേ നിരാകുലാഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, ശിവനെ ധ്യാനിച്ചാൽ ശിവഭക്തർക്ക് എല്ലാം ആശ്വാസം ലഭിക്കും.
ബഹുപുണ്യയുതാഃ സംതോ നിവസംത്തയത്ര നീരുജഃ
അവിടെ ധാരാളം പുണ്യം ഉള്ള സന്മാർ രോഗമില്ലാതെ വസിക്കുന്നു.
നാത്ര സ്നാനം പ്രശംസംതി ന ജപം ന സുരാര്ചനമ്
ഇവിടെ സ്നാനം, ജപം, ദേവാരാധന എന്നിവ പ്രശംസിക്കാറില്ല.