തത്ഫലം ഭുങ്ക്ഷ്വ സര്ംവജ്ഞ കിയത്കാലം കൃതം സ്വയമ്
സർവ്വജ്ഞാ, നീ ചെയ്ത പ്രവൃത്തി കുറേ സമയം അനുഭവിച്ചുകൊൾക.
നാഭുക്തം ക്ഷീയതേ കര്മ ഹ്യപി ജന്മശതൈഃ പ്രിയ
പ്രിയനേ, അനുഭവിക്കാതെ കർമം നശിക്കില്ല; നൂറു ജന്മം കഴിഞ്ഞാലും.
പ്രാണാ വികലതാം യാന്തി മമ ത്വദ്ദുഃഖദര്ശനാത്
നിന്റെ ദു:ഖം കണ്ടാൽ എന്റെ പ്രാണൻ അശാന്തമാകുന്നു.
ന താനി ബ്രഹ്മഹത്യായാഃ സമാനീതി മതിര്മമ
ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിന് ഇതൊന്നും സമം അല്ലെന്നു എന്റെ അഭിപ്രായം.
ബ്രഹ്മഹത്യാഭിഭൂതസ്തു ക്ഷണം സ്ഥാതും ന ച ക്ഷമഃ
ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം ഏറ്റവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും നില്ക്കാൻ കഴിയില്ല.
ലേലിഹാനാ സുരേശാന ഗ്രഹീതും ത്വാനുധാവതി
ദേവേന്ദ്രന്മാർ നിന്റെ പിന്നാലെ ഓടുന്നു, പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നാവു ചൂഷിച്ചുകൊണ്ട്.
അടനീയം ഹിതാര്ഥായ പാപനാശാഭികാമ്യയാ
അവൻ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭലത്തിനായി, പാപം നശിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, ദേശം ദേശം സഞ്ചരിക്കണം.
പ്രക്ഷാലയന്കരം വാമം ഭിക്ഷാം ഗൃഹ്ണന്കപാലകേ
വലതുകൈ കഴുകി, അവൻ ഭിക്ഷ കപ്പിൽ സ്വീകരിക്കണം.
ഇത്യുക്തോ വിഷ്ണുനാ വിപ്ര സ്ഥാണുഃ സര്വഗതോ ഽഭവത്
വിഷ്ണു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മഹർഷി എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനായി.
വര്ഷത്രയം ഭ്രമിത്വാ തു പ്രാപ്തോ ബദരികാശ്രമമ്
മൂന്നു വർഷം സഞ്ചരിച്ച ശേഷം, അവൻ ബദരികാശ്രമത്തിൽ എത്തി.
ദ്വാരസ്ഥോ ദേഹി ഭിക്ഷാം മേ വിഷ്ണോ ഇത്യവദന്മുഹുഃ
വാതിലിന് മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും, 'വിഷ്ണുവേ, എനിക്ക് ഭിക്ഷ തരേണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഗൃഹാണ ഭിക്ഷാമിത്യുക്ത്വാ പ്രദദൌ ദക്ഷിണം കരമ്
'ഭിക്ഷ എടുക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൻ വലതുകൈ നീട്ടി.
പ്രാഹരദ്ദക്ഷിണം പാണിം ത്രിശൂലേന ദ്വിജോത്തമ
മികച്ച ദ്വിജനേ, ത്രിശൂലം കൊണ്ട് അവൻ വലതുകൈയിലേക്ക് അടിച്ചു.
പ്രസ്ഥദ്വാദശഹസ്താശ്ച നിര്ഗതാശ്ചിത്രവര്ണികാഃ
പന്ത്രണ്ടു നിറങ്ങളിലുള്ള ധാരകൾ അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് ഒഴുകി.
ദ്വിതീയാ തന്മുഖേ പ്രാപ്താ പയസ്യാഥ തൃതീയകാ
രണ്ടാമത്തെ ധാര അവന്റെ വായിൽ കടന്നു, മൂന്നാമത്തേത് പാൽ നിറം ഉള്ളതായിരുന്നു.
താ ധാരാസ്ത്രീണി വര്ഷാണി സംസേവ്യ വിധിവദ്ധരഃ
ആ മൂന്നു വർഷം ഹരൻ ആ ധാരകൾ ശുദ്ധമായി അനുസരിച്ചു.
തത്ര ഗത്വാ ഹരഃ സ്ഥാണുര്ഭൂതസ്തത്ര പപാത ച
അവിടെ ചെന്ന ഹരൻ അചഞ്ചലനായി, അങ്ങോട്ടു വീണു.
വര്ഷത്രയേ ഗതേ തത്ര ക്ഷതാര്ദ്ധാങ്ഗോ വിനിഃസൃതഃ
മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവന്റെ ശരീരം പകുതിയായി പരിക്കേറ്റതുപോലെ പുറത്തുവന്നു.
തതസ്തുഷ്ടോ ജഗന്നാഥോ വരം തസ്മൈ ദദൌ തു സഃ
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ലോകനാഥൻ അവനു ഒരു വരം നൽകി.
തതോ ഹരിം നമസ്കൃത്യ പരീത്യ ബഹുധാ തഥാ
അതിനുശേഷം ഹരിയെ നമസ്കരിച്ചു, പലവിധം സ്തുതിച്ചു.
അവിമുക്തസ്യ സീമായാം പ്രാവിശദ്വീക്ഷ്തയ ധൂര്ജടിഃ
അവിമുക്തത്തിന്റെ അതിരിൽ എത്തി, ചുറ്റും നോക്കി ധൂർജടി അകത്തു കടന്നു.
തുഷ്ടാവ പ്രയതോ ഭൂത്വാ മാധവം വന്ദ്യമീശ്വരമ്
മനസ്സോടെ, വന്ദനീയനായ മാധവനെ അവൻ സ്തുതിച്ചു.
മധുമഥന നൃസിംഹ പീതവാസോ ഗരുഡാധിഷ്ഠിത മാധവാദിദേവ
മധുവിനെ സംഹരിച്ചവനേ, നരസിംഹനേ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, ഗരുഡൻമേൽ ഇരിക്കുന്നവനേ, മാധവനേ, ആദിദേവനേ,
സുരവരകരുണാര്ണവാര്തിനാശിന്നലിനാക്ഷാധിപതേ വിഭോ പരേശ
കമലനയനന്മാരുടെ നാഥനേ, ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാരോടുള്ള കരുണാസാഗരനേ, ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, മഹാശക്തനേ, പരമേശ്വരനേ,
കലികലുഷഹരാങ്ഘ്രിപദ്മയുഗ്മ ഗൃണദാത്മപ്രദ കൂര്മ കശ്യപോത്ഥ
കശ്യപന്റെ പുത്രനായ കൂർമാവതാരാ, കലിയുഗത്തിലെ മലിനതികൾ നീക്കുന്ന കമലപാദങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവർക്കു ആത്മസാക്ഷാത്കാരം നൽകുന്നവനേ,
ഭവഭയഹര ഭക്തവശ്യ ഗോപ പ്രണത്തോദ്ധാരക പുണ്യകീര്തിനാമ്
ജന്മമരണഭയങ്ങൾ അകറ്റുന്നവനേ, ഭക്തന്മാരുടെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴടങ്ങുന്നവനേ, ഗോപന്മാരെ കാത്തിടുന്നവനേ, ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ, പുണ്യകീര്ത്തിയാൽ പ്രശസ്തനായവനേ,
കമലകര കുശേശയാ ധിവാസ പ്രിയകാമോന്മഥന ത്ര്യധീശവന്ദ്യ
കമലങ്ങൾക്കു ഉറവായവനേ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണർത്തുന്നവനേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ ദേവന്മാർ വന്ദിക്കുന്നവനേ,
ഹലധര ദുരിതാപഹ പ്രണമ്യ ത്രിഗുണവ്യാപ്ത ജഗത്ത്രികാലദക്ഷ
ഹലായുധനായവനേ, ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ അകറ്റുന്നവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു, മൂന്നു ഗുണങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനേ, മൂന്നു കാലങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, ലോകത്തിന്റെ നാഥനേ,
രവിശശിനയന പ്രഗല്ഭചേഷ്ട പ്രധുതധ്വാന്ത നവാംബുദാഭ മേശ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവനേ, ധൈര്യമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനേ, അന്ധകാരം അകറ്റുന്നവനേ, പുതുതായി പെയ്യുന്ന മേഘംപോലെയുള്ള വർണ്ണമുള്ളവനേ, മേഷനാഥനേ,
അഘബകവൃഷകേശിപൂതനാന്ത ത്രിശിരോവാലിദശാസ്യഭേദകാരിന്
അഘാസുരനും ബകാസുരനും വൃഷാസുരനും കേശിയും പൂതനയും സംഹരിച്ചവനേ, മൂന്നു തലയും പത്ത് തലയും ഉള്ള ശത്രുക്കൾ തകർത്തവനേ,