മദ്വാക്യേ ഭവതാ സ്ഥേയം സര്വകൃത്യേഷു മാനദ
എന്റെ വാക്കുകൾക്കനുസരിച്ച് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നീ പ്രവർത്തിക്കണം, മാനദാ.
പ്രതിപേദേ വചഃ സര്വം യത്കൃതം ഹി തയാ തദാ
അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം അംഗീകരിച്ചു, അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു.
കരേണുരൂപിണീ ഭൂത്വാ പൃഷ്ഠേ കൃത്വാ പതിം മമ
കറയാണിയായ രൂപം ധരിച്ച്, അവൾ എന്റെ ഭർത്താവിനെ തന്റെ പുറത്ത് ഇരുത്തി.
യയാവാകാശമാര്ഗേണ കാശീമഭി മുലോചനേ
ആകാശമാർഗ്ഗം വഴി അവൾ കാശിയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു, വിശാലനേത്രളേ.
ത്രിഭിര്മുഹൂര്തൈഃ സംപ്രാപ്താ കാശീം വിശ്വേശമന്ദിരമ്
മൂന്നു മുഹൂർത്തത്തിനകം അവൾ കാശിയിലെ വിശ്വേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചു.
ഇയം പാപതരോഃ കാന്ത കുഠാരാ പരികീര്തിതാ
പ്രിയനേ, ഇതാണ് പാപവൃക്ഷം വെട്ടുന്ന കുരുവാളെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
കര്മബീജോപശമനീ സര്വേഷാം ഗതിദായികാ
ഇത് എല്ലാ കർമങ്ങളുടെ വിത്തും നശിപ്പിക്കുകയും എല്ലാവർക്കും മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
നാവൈഷ്ണവേ സ്ഥലേ മുക്തിഃ സര്വസ്യ തു കദാചന
വൈഷ്ണവക്ഷേത്രമല്ലാത്തിടത്ത് ഒരിക്കലും ആര്ക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല.
മുക്തിദാ സര്വജന്തൂനാം സര്വപാപപ്രണാശിനീ
സകലജന്തുക്കൾക്കും മോക്ഷം നൽകുകയും എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സര്വലോകൈകകര്താരം ഭ്രാജമാനം സ്വതേജസാ
സകലലോകങ്ങൾക്കും ഏകസ്രഷ്ടാവായ, സ്വന്തം തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനോട്,
നമസ്കൃത്യ സ്ഥിതോ ഹ്യഗ്രേ വേദപാഠം നിശാമയന്
വന്ദനം ചെയ്ത് മുന്നിൽ നിന്നു, വേദപാരായണം ആലപിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചു.
ഉദ്ഗിരന്തം ജഗന്നാഥം ദൃഷ്ട്വാ പ്രീതോ ഽഭവത്തദാ
ലോകനാഥൻ വേദം ഉച്ചരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ അതി സന്തോഷിച്ചു.
പ്രഗല്ഭം തമുപാലക്ഷ്യ ക്ഷണാജ്ജാതഃ സമത്സരഃ
അവനെ ധൈര്യശാലിയെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അസൂയ ഉദിച്ചു.
ചകര്ത തന്നഖാഗ്രേണ ഖസ്ഥം വക്ത്രം ത്രിലോചനഃ
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ ആ മുഖം ആകാശത്ത് നിന്നു തൻറെ നഖത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ വെച്ച് മുറിച്ചു.
വാമേ നിര്ധൂതമാനിശം ന നിവൃത്തം ദ്വിജോത്തമ
ഇടത്തേക്ക് അതു എപ്പോഴും അലയുന്നു; ഒരിക്കലും നിൽക്കുന്നതല്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.
രുദ്രോ ഽപി ലജ്ജിതോ ഭൂത്വാ നിര്ജ്ജഗാമ ത്വരാന്വിതഃ
രുദ്രനും ലജ്ജിച്ചു, വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി.
ന ശശാക പരിത്യക്തും തദദ്ഭുതമഭൂന്മഹത്
അത് ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവനു കഴിയില്ല; ആ വലിയ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു.
തേന സംസ്മൃതമാത്രസ്തു ശീഘ്രമാവിരഭൂച്ച സഃ
അത് ഓർത്തയുടൻ അതിവേഗത്തിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമായി.
നനാമ ശിരസാ നമ്രോ നിഷ്പ്രഭോ വൃഷഭധ്വജഃ
വൃഷഭധ്വജൻ വിനീതനായി, തേജസ്സില്ലാതെ തല കുനിച്ചു.
സമാശ്വാസ്യാ ബ്രവീദ്വാക്യം തത്തോഷപരികാരകമ്
അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, സന്തോഷം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തത്ഫലം ഭുങ്ക്ഷ്വ സര്ംവജ്ഞ കിയത്കാലം കൃതം സ്വയമ്
സർവ്വജ്ഞാ, നീ ചെയ്ത പ്രവൃത്തി കുറേ സമയം അനുഭവിച്ചുകൊൾക.
നാഭുക്തം ക്ഷീയതേ കര്മ ഹ്യപി ജന്മശതൈഃ പ്രിയ
പ്രിയനേ, അനുഭവിക്കാതെ കർമം നശിക്കില്ല; നൂറു ജന്മം കഴിഞ്ഞാലും.
പ്രാണാ വികലതാം യാന്തി മമ ത്വദ്ദുഃഖദര്ശനാത്
നിന്റെ ദു:ഖം കണ്ടാൽ എന്റെ പ്രാണൻ അശാന്തമാകുന്നു.
ന താനി ബ്രഹ്മഹത്യായാഃ സമാനീതി മതിര്മമ
ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിന് ഇതൊന്നും സമം അല്ലെന്നു എന്റെ അഭിപ്രായം.
ബ്രഹ്മഹത്യാഭിഭൂതസ്തു ക്ഷണം സ്ഥാതും ന ച ക്ഷമഃ
ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം ഏറ്റവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും നില്ക്കാൻ കഴിയില്ല.
ലേലിഹാനാ സുരേശാന ഗ്രഹീതും ത്വാനുധാവതി
ദേവേന്ദ്രന്മാർ നിന്റെ പിന്നാലെ ഓടുന്നു, പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നാവു ചൂഷിച്ചുകൊണ്ട്.
അടനീയം ഹിതാര്ഥായ പാപനാശാഭികാമ്യയാ
അവൻ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭലത്തിനായി, പാപം നശിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, ദേശം ദേശം സഞ്ചരിക്കണം.
പ്രക്ഷാലയന്കരം വാമം ഭിക്ഷാം ഗൃഹ്ണന്കപാലകേ
വലതുകൈ കഴുകി, അവൻ ഭിക്ഷ കപ്പിൽ സ്വീകരിക്കണം.
ഇത്യുക്തോ വിഷ്ണുനാ വിപ്ര സ്ഥാണുഃ സര്വഗതോ ഽഭവത്
വിഷ്ണു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മഹർഷി എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനായി.
വര്ഷത്രയം ഭ്രമിത്വാ തു പ്രാപ്തോ ബദരികാശ്രമമ്
മൂന്നു വർഷം സഞ്ചരിച്ച ശേഷം, അവൻ ബദരികാശ്രമത്തിൽ എത്തി.