കന്ദലീതി ച വിഖ്യാതാ തനയൌര്വമുനേര്ദ്വിജ
അവൾ പുരാതനമുനിയുടെ മകളായി കന്ദളി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
പുരുഷോ മേ സഹഭവോ ദമിതോ ധര്മകാരണാത്
ധർമ്മത്തിന്റെ കാരണത്താൽ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾക്ക് ഞാൻ നിയന്ത്രണം വരുത്തി.
തം പതിം പ്രാപ്യ വിപ്രേന്ദ്ര പ്രാക്കര്മവശാഗാ ഹ്യഹമ്
ആ ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ച ശേഷം, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണേ, മുൻജന്മകർമത്തിന്റെ ബലത്തിൽ ഞാൻ അടിമയായി.
കിഞ്ചിത്പാപാവശേഷേണ രാക്ഷസീം യോനിമാഗതാ
കുറെ പാപം ശേഷിച്ചതിനാൽ ഞാൻ ഒരു രാക്ഷസസ്ത്രിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചു.
ഗോഭിലോ നാമ തേജസ്വീ സ ത്വയാ വിനിപാതിതഃ
ഗോഭിലൻ എന്ന ശക്തനായവൻ നിന്നാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
കസ്യാശ്ചിദ്രാജകന്യായാഃ സ്ത്രിയാഽരബ്ധാ മൃതിസ്തവ
ഒരു രാജകുമാരിയുടെ മരണത്തിന് നീ കാരണമായിരുന്നു.
ശുഭസ്യ ബലമാപന്നാ ജാതാ തവ സഹായിനീ
ശുഭഫലത്തിന്റെ ശക്തി ലഭിച്ച് ഞാൻ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിയായി ജനിച്ചു.
ഭാര്യാഥ പാപിനാ ബ്രഹ്മംസ്തേന വ്യാപാദിതോ മയാ
പാപിയായ ആളുടെ ഭാര്യയായി ഞാൻ അവനാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ബ്രാഹ്മണേ.
തതസ്ത്വാം ഗോപയിഷ്യാമി സര്വഭാവേന കാമുക
അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ എന്റെ മുഴുവൻ മനസ്സോടും നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും, പ്രിയനേ.
കൃത്സ്നസ്യ പുരുഷസ്യേഹ സന്നിധൌ വ്യാഹൃതോ മയാ
ഈ പുരുഷന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞാൻ ഇതെല്ലാം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
മദ്വാക്യേ ഭവതാ സ്ഥേയം സര്വകൃത്യേഷു മാനദ
എന്റെ വാക്കുകൾക്കനുസരിച്ച് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നീ പ്രവർത്തിക്കണം, മാനദാ.
പ്രതിപേദേ വചഃ സര്വം യത്കൃതം ഹി തയാ തദാ
അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം അംഗീകരിച്ചു, അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു.
കരേണുരൂപിണീ ഭൂത്വാ പൃഷ്ഠേ കൃത്വാ പതിം മമ
കറയാണിയായ രൂപം ധരിച്ച്, അവൾ എന്റെ ഭർത്താവിനെ തന്റെ പുറത്ത് ഇരുത്തി.
യയാവാകാശമാര്ഗേണ കാശീമഭി മുലോചനേ
ആകാശമാർഗ്ഗം വഴി അവൾ കാശിയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു, വിശാലനേത്രളേ.
ത്രിഭിര്മുഹൂര്തൈഃ സംപ്രാപ്താ കാശീം വിശ്വേശമന്ദിരമ്
മൂന്നു മുഹൂർത്തത്തിനകം അവൾ കാശിയിലെ വിശ്വേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചു.
ഇയം പാപതരോഃ കാന്ത കുഠാരാ പരികീര്തിതാ
പ്രിയനേ, ഇതാണ് പാപവൃക്ഷം വെട്ടുന്ന കുരുവാളെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
കര്മബീജോപശമനീ സര്വേഷാം ഗതിദായികാ
ഇത് എല്ലാ കർമങ്ങളുടെ വിത്തും നശിപ്പിക്കുകയും എല്ലാവർക്കും മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
നാവൈഷ്ണവേ സ്ഥലേ മുക്തിഃ സര്വസ്യ തു കദാചന
വൈഷ്ണവക്ഷേത്രമല്ലാത്തിടത്ത് ഒരിക്കലും ആര്ക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല.
മുക്തിദാ സര്വജന്തൂനാം സര്വപാപപ്രണാശിനീ
സകലജന്തുക്കൾക്കും മോക്ഷം നൽകുകയും എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സര്വലോകൈകകര്താരം ഭ്രാജമാനം സ്വതേജസാ
സകലലോകങ്ങൾക്കും ഏകസ്രഷ്ടാവായ, സ്വന്തം തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനോട്,
നമസ്കൃത്യ സ്ഥിതോ ഹ്യഗ്രേ വേദപാഠം നിശാമയന്
വന്ദനം ചെയ്ത് മുന്നിൽ നിന്നു, വേദപാരായണം ആലപിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചു.
ഉദ്ഗിരന്തം ജഗന്നാഥം ദൃഷ്ട്വാ പ്രീതോ ഽഭവത്തദാ
ലോകനാഥൻ വേദം ഉച്ചരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ അതി സന്തോഷിച്ചു.
പ്രഗല്ഭം തമുപാലക്ഷ്യ ക്ഷണാജ്ജാതഃ സമത്സരഃ
അവനെ ധൈര്യശാലിയെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അസൂയ ഉദിച്ചു.
ചകര്ത തന്നഖാഗ്രേണ ഖസ്ഥം വക്ത്രം ത്രിലോചനഃ
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ ആ മുഖം ആകാശത്ത് നിന്നു തൻറെ നഖത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ വെച്ച് മുറിച്ചു.
വാമേ നിര്ധൂതമാനിശം ന നിവൃത്തം ദ്വിജോത്തമ
ഇടത്തേക്ക് അതു എപ്പോഴും അലയുന്നു; ഒരിക്കലും നിൽക്കുന്നതല്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.
രുദ്രോ ഽപി ലജ്ജിതോ ഭൂത്വാ നിര്ജ്ജഗാമ ത്വരാന്വിതഃ
രുദ്രനും ലജ്ജിച്ചു, വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി.
ന ശശാക പരിത്യക്തും തദദ്ഭുതമഭൂന്മഹത്
അത് ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവനു കഴിയില്ല; ആ വലിയ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു.
തേന സംസ്മൃതമാത്രസ്തു ശീഘ്രമാവിരഭൂച്ച സഃ
അത് ഓർത്തയുടൻ അതിവേഗത്തിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമായി.
നനാമ ശിരസാ നമ്രോ നിഷ്പ്രഭോ വൃഷഭധ്വജഃ
വൃഷഭധ്വജൻ വിനീതനായി, തേജസ്സില്ലാതെ തല കുനിച്ചു.
സമാശ്വാസ്യാ ബ്രവീദ്വാക്യം തത്തോഷപരികാരകമ്
അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, സന്തോഷം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.