അന്യം ഭജന്തേ ഭൂപാല പതിം ത്യക്ത്വാ ച യാഃ സ്ത്രിയഃ
രാജാവേ, ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരാളെ സ്വീകരിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ,
പാതയിത്വാ രമന്തേ ച ബഹുകാലം ബലാന്വിതാഃ
അവരെ താഴെ തള്ളിയ ശേഷം, അവർ ശക്തിയോടെ ദീർഘകാലം ആസ്വദിക്കുന്നു.
അ യഃ സ്തമ്ഭം സമാശ്സിഷ്യ തിഷ്ഠന്ത്യബ്ദസഹസ്രകമ്
അവർ ആയിരം വർഷം ഒരു തൂണിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കേണ്ടിവരും.
തദന്തേ നരകാന് സര്വാന് ഭുഞ്ജതേ ഽബ്ദശതം ശതമ്
അതിനുശേഷം, അവർ നൂറു നൂറ് വർഷം എല്ലാ നരകങ്ങളും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.
സ ചാപി യാതനാഃ സര്വാ ഭുങ്ക്തേ കല്പേഷു പഞ്ചസു
അവനും അഞ്ചു കല്പകൾ മുഴുവൻ എല്ലാ യാതനകളും അനുഭവിക്കുന്നു.
തേഷാം കര്ണേഷു ദാപ്യന്തേ തത്പായഃ കീലസംചയാഃ
അവരുടെ ചെവികളിൽ ആ തിളച്ച ദ്രവ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ഇരുമ്പ് മുളകൾ കുത്തിയിടുന്നു.
പൂര്യതേ ച തതശ്ചാപിം കുമ്ഭീപാകം പ്രപദ്യതേ
അതോടെ അവർ നിറഞ്ഞു, കുംഭീപാകം എന്ന നരകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.
അബ്ദാനാം കോടിപര്യന്തം ലവണം ഭുഞ്ജതേ ഹി തേ
അവർക്കു കോടിയോളം വർഷം ഉപ്പു മാത്രം കഴിക്കേണ്ടിവരും.
ഭജ്യന്തേ പാപകര്മണോ ഽന്യേപ്യേവം നരാധിപ
രാജാവേ, പാപം ചെയ്യുന്ന മറ്റുള്ളവരും ഇതുപോലെ തന്നെ തകർന്നുപോകുന്നു.
തത്പസൂചീസഹസ്രേണ ചക്ഷുസ്തേഷാം പ്രസൂര്യതേ
ആയിരം സൂചികളാൽ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുളച്ചു കളയുന്നു.
തതശ്ച ക്രകര്ചേര്ഘോരൈര്ഭിദ്യന്തേ പാപകര്ംമണഃ
ശേഷം, ഭയാനകമായ അരിവാളുകൾ കൊണ്ടു പാപികൾ കഷ്ണം കഷ്ണമായി മുറിക്കപ്പെടുന്നു.
പരാന്നലോല്ലുപാനാം ച നരകം ശൃണു ദാരുണമ്
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭക്ഷണത്തിൽ ലാലസയുള്ളവർക്കുള്ള ഭയങ്കരമായ നരകം കേൾക്കൂ, രാജാവേ.
നരകേഷു സമസ്തേഷു പ്രത്യേകം ഹ്യബ്ദവാസിനഃ
എല്ലാ നരകങ്ങളിലും ഓരോരുത്തരും ഒരു വർഷം വീതം കഴിയുന്നു.
യേ ച ദേവലകാന്നാനാം ഭോജിനസ്താഞ്ശൃണുഷ്വ മേ
ദേവന്മാരുടെ അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.
പച്യന്തേ സതതം പാപാവിഷ്ടാ ഭോഗരതാഃ സദാ
പാപത്തിൽ മുഴുകി സുഖസമ്പന്നരായി ജീവിക്കുന്നവർ എല്ലായ്പോഴും കഠിനമായ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നു.
തതഃ ക്ഷാരോദകസ്നാനം മൂത്രവിഷ്ടാനിഷേവണമ്
അതിനുശേഷം ഉപ്പുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുകയും മൂത്രവും മലവും കഴിക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്യുന്നു.
അന്യോദ്വേഗരതാ യേ തു യാന്തി വൈതരണീം നദീമ്
മറ്റുള്ളവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ആസ്വദിക്കുന്നവർ വൈതരണി നദിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഉപാസനാപരിത്യാഗീ രൌരവം നരകം വ്രജേത്
ആരെങ്കിലും ആരാധന ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അവൻ റൗരവനരകത്തിൽ പോകുന്നു.
യാതനാസ്വാസു പച്യന്തേ വാവദാചന്ദ്രതാരകമ്
ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും എത്രയോ ഉണ്ടോ അത്രയും വേദനകളിൽ അവർ പാകപ്പെടുന്നു.
സ സഹസ്രകുലോ ഭുങ്ക്തേനരകം കല്പപഞ്ചസു
അവൻ ആയിരം തലമുറക്കാർക്കൊപ്പം അഞ്ചു കാല്പങ്ങൾ മുഴുവൻ നരകത്തിൽ ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നു.
സ ഏവ കൃതവാന് രാജന്ബ്രഹ്മഹത്യാസഹസ്രകമ്
രാജാവേ, അവൻ ആയിരം ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തതുപോലെയാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
അയോനൌ ച വിയോനൌ ച പശുയോനൌ ച യോ നരഃ
സ്വാഭാവികമല്ലാത്ത ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചവനും മൃഗരൂപത്തിൽ ജനിച്ചവനും—
വസാകൂപം തതഃ പ്രാപ്യ സ്ഥിത്വാ ദിവ്യാബ്ദസത്പകമ്
അവൻ പിണ്ണക്കിന്റെ കുഴിയിൽ എത്തി ദൈവിക വർഷങ്ങൾ അത്രയും സമയം അവിടെ കഴിയുന്നു.
ഉപവാസദിനേ രാജന്ദന്തധാവനകൃന്നരഃ
രാജാവേ, ഉപവാസദിനത്തിൽ പല്ലുതേക്കുന്നവൻ—
യഃ സ്വകര്മപരിത്യാഗീ പാഷണ്ഡീത്യുച്യതേ ബുധൈഃ
സ്വന്തം കര്മ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനെ ജ്ഞാനികൾ പാഷണ്ടൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
കല്പകോടിസഹസ്രേഷു പ്രാന്പുതോ നരകാന്ക്രമാത്
ആയിരം കോടിയോളം കാല്പങ്ങൾക്കു പിന്നെയും അവൻ അനേകം നരകങ്ങളിൽ കടന്നു ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ബ്രഹ്മഹത്യാവ്രതസമം ദുഷ്കൃതം ഭുഞ്ജതേ നൃപ
ബ്രാഹ്മണഹത്യാവ്രതത്തോട് തുല്യമായ പാപം അവൻ അനുഭവിക്കുന്നു, രാജാവേ.
കല്പകോടിസഹസ്രാണി നരകേ തേ വസന്തി ച
ആയിരം കോടിയോളം കാല്പങ്ങൾ അവർ നരകത്തിൽ താമസിക്കുന്നു.
തേഷാം പാപഫലം വക്ഷ്യേ ശൃണുഷ്വ സുസമാഹിതഃ
അവരുടെ പാപഫലം ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
ധ്രൂമ്രപാനരതാ നിത്യം തിഷ്ഠന്ത്യാബ്രഹ്മവത്സരമ്
പുക കുടിക്കുന്നതിൽ എപ്പോഴും ആസ്വാദനമുള്ളവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ അവിടെ കഴിയുന്നു.