തഥൈവ സര്വസിദ്ധീനാം ഭക്തിഃ പരമകാരണമ്
അതു പോലെ, എല്ലാ സിദ്ധികളുടെയും പ്രധാന കാരണം ഭക്തിയാണു.
തഥാ സമസ്തസിദ്ധീനാം ജീവനം ഭക്തിരിഷ്യതേ
അതു പോലെ, എല്ലാ സിദ്ധികളുടെയും ജീവൻ ഭക്തിയാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
തഥാ ഭക്തിം സമാശ്രിത്യ സര്വകാര്യ്യാണി സാധയേത്
അങ്ങനെ, ഭക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കണം.
ശ്രദ്ധയാ സാധ്യതേ കാമഃ ശ്രദ്ധാവാന്മോക്ഷമാന്പുയാത്
വിശ്വാസംകൊണ്ട് ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറും; വിശ്വാസമുള്ളവൻ മോക്ഷം നേടും.
ഭക്തിഹീനേര്മുനിശ്ചേഷ്ഠ തുഷ്യതേ ഭഗവാന്ഹരിഃ
മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഭക്തിയില്ലാത്തവനാൽ ഭഗവാൻ ഹരിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ദത്താ ചാപ്യര്ഥനാശായ യതോഭക്തിവിവര്ജിതാ
ഭക്തിയില്ലാതെ, സമ്പത്ത് നശിപ്പിക്കാനായി എന്തെങ്കിലും നൽകുന്നവനും അതേപോലെയാണ്.
അഭക്ത്യാ യദ്ധുതം ഹവ്യം ഭസ്മനി ന്യസ്തഹവ്യവത്
ഭക്തിയില്ലാതെ അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമം, ചിതയിലിടുന്ന ഹോമംപോലെയാണ്.
തന്നാമ ജായതേ പുംസാം ശാശ്വതം പ്രതീദായകമ്
അത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തികൾക്ക് മനുഷ്യർക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ശാശ്വതഫലം ലഭിക്കില്ല.
തത്സര്വം നിഷ്ഫലം ബ്രഹ്മന്യദി ഭക്തിവിവര്ജിതമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, ഭക്തിയില്ലാതെ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഫലഹീനമാണ്.
തസ്യാം സത്യാം പിബന്ത്യജ്ഞാഃ സംസാരഗരലം ഹ്യഹോ
അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അജ്ഞന്മാർ ലോകബന്ധനത്തിന്റെ വിഷം കുടിക്കുന്നു.
ഭഗവദ്ഭക്തസങ്ഗശ്ച ഹരിഭക്തിസ്തിതിക്ഷുതാ
ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ സാന്നിധ്യം, ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി, ക്ഷമ—
അവേഹി നിഷ്ഫലം ബ്രഹംസ്തേഷാം ദൂരതരോ ഹരിഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, അവയുടെ എല്ലാം ഫലമില്ലാത്തതാണെന്ന് അറിയുക; അവർക്കു ഹരി വളരെ ദൂരെയാണ്.
മൃഷാ തു കുര്വതാം കര്മ തേഷാം ദൂരതരോ ഹരിഃ
അസത്യമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കു ഹരി അതിലും ദൂരെയാണ്.
ധര്മേഷ്വഭക്തിമനസാം തേഷാം ദൂരതരോ ഹരിഃ
ധർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവർക്കു ഹരി അതിലും ദൂരെയാണ്.
തത്രാശ്രദ്ധാപരാ യേ തു തേഷാം ദൂരതരോ ഹരിഃ
വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തവർക്കിടയിൽ ഹരി അതിലും ദൂരെയാണ്.
സ ലോഹകാരഭസ്ത്രേവ ശ്വസന്നപി ന ജീവതി
അവൻ ഇരുമ്പുകാരന്റെ കുഴലുപോലെ ശ്വാസം എടുക്കുന്നു, എന്നാൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നില്ല.
ശ്രദ്ധാവതാം ഹി സിധ്യന്തി നാന്യഥാ ബ്രഹ്മനന്ദനാ
ബ്രാഹ്മണപുത്രനേ, വിശ്വാസമുള്ളവർക്കു മാത്രമേ വിജയമുണ്ടാകൂ; മറ്റുള്ളവർക്കല്ല.
സ യാതി വിഷ്ണുഭവനം യദ്വൈ പശ്യന്തി സൂരയഃ
അവൻ മഹർഷിമാർ കാണുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ എത്തുന്നു.
ഹരിധ്യാനപരോയസ്തു സ യാതി പരമം പദമ്
ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
ആശ്രമാചാരയുക്തേന പൂജിതഃ സര്വദാ ഹരിഃ
സ്വയം ആചരിക്കുന്ന ആശ്രമാനുഷ്ഠാനത്തിൽ സ്ഥിരനായവൻ എപ്പോഴും ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നു.
സ ഏവ പതിതോ ജ്ഞേയോ യതഃ കര്മബഹിഷ്കൃതഃ
കർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുക്കപ്പെട്ടവനെയാണ് പാപിയെന്ന് അറിയേണ്ടത്.
ഭ്രഷ്ടോ യഃ സ്വാശ്രമാചാരാത്പതിതഃ സോ ഽഭിധീയതേ
സ്വയം ആചരിക്കുന്ന ആശ്രമാനുഷ്ഠാനത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയവനെയാണ് പാപിയെന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ആചാരാത്പതിതം മൂഢം ന പുനാതി ദ്വിജോത്തമ
ശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയ, എത്രയും പഠിച്ചവനായാലും, അത്തരം ഒരാൾ മറ്റുള്ളവരെ ശുദ്ധീകരിക്കില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
യജ്ഞോ വാ വിവിധോ ബ്രഹ്മംസ്ത്യക്താചാരംന രക്ഷതി
പലവിധ യാഗങ്ങൾ ചെയ്താലും, ബ്രഹ്മം ജപിച്ചാലും, നല്ല പെരുമാറ്റം ഉപേക്ഷിച്ചവനെ അത് രക്ഷിക്കില്ല.
ആചാരാത്പ്രാപ്യതേ മോക്ഷ ആചാരാത്കിം ന ലഭ്യതേ
ശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; നല്ല പെരുമാറ്റംകൊണ്ടു ലഭിക്കാത്തത് എന്താണ്?
ഹരിഭക്തേപരി തഥാ നിദാനം ഭക്തിരിഷ്യതേ
ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയുള്ളവരിൽ, ഭക്തിയേയാണ് കാരണം എന്നിങ്ങനെ കരുതുന്നു.
തസ്മാത്സമസ്തലോകാനാം ഭക്തിര്മാതേതി ഗീയതേ
അതിനാൽ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ഭക്തിയെയാണ് മാതാവെന്നു പാടുന്നു.
തഥാ ഭക്തിം സമാശ്രിത്യ സര്വേ ജീവന്തി ധാര്ംമികാഃ
അങ്ങനെ, ഭക്തിയിൽ ആശ്രയമിട്ടാണ് എല്ലാ ധാർമ്മികരും ജീവിക്കുന്നത്.
ന തസ്യ ത്രിഷു ലോകേഷു സദൃശോ ഽസ്ത്യജനന്ദന
ജനന്ദനപുത്രാ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവനേക്കാൾ തുല്യനായവൻ ഇല്ല.
തസ്മിംസ്തുഷ്ടേ ഭവേജ്ജ്ഞാനം ജ്ഞാനാന്മോക്ഷമവാപ്യതേ
അവൻ സന്തോഷിച്ചാൽ ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുന്നു; ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.