സ്ത്രീഭിര്വിദ്യാധരാണാം ച സാശ്രുനേത്രാഭിരാവൃതഃ
സ്ത്രീകളും വിദ്യാധരന്മാരും കണ്ണുനീരോടെ ചുറ്റി നിന്നു.
മണീന്പഞ്ച സമര്പ്യാഥ പാദയോഃ പ്രാഹ സംനതഃ
അവൻ അഞ്ചു മണികൾ അവളുടെ കാലടിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, വണങ്ങി സംസാരിച്ചു.
മലയേ ഭൂധരശ്രേഷ്ഠേ വൈഷ്ണവാസ്ത്രേണ ഭൂപതേ
മലയപർവതത്തിൽ, രാജാവേ, വൈഷ്ണവായുധം ഉപയോഗിച്ച്,
മണീന്പ്രയച്ഛ മോഹിന്യൈ ഭുജഭൂഷണഹേതവേ
മോഹിനിക്ക് ഭുജഭൂഷണത്തിനായി ഈ മണികൾ കൊടുക്കണം.
ജീര്ണദന്താഃ പുനര്ബാലാ ഭവന്തി മണിധാരണാത്
പഴയ പല്ലുള്ളവർ ഈ മണി ധരിച്ചാൽ വീണ്ടും ബാല്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങും.
ദാതാരോ മാസയുദ്ധേന സാധിതാസ്തവ തേജസാ
മാസംകൊണ്ട് നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ച ദാനികൾ നിന്റെ തേജസ്സാൽ കീഴടങ്ങി.
കരദാനിസമസ്താനി കൃതാനി തവ തേജസാ
എല്ലാ കരം, നികുതി എന്നിവയും നിന്റെ തേജസ്സാൽ നേടപ്പെട്ടു.
ജിതാ ഭോഗവതീ താത മയാ നാഗസമാവൃതാ
പ്രിയനേ, നാഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭോഗവതിയെ ഞാൻ ജയിച്ചു.
തത്രാപി ഹാരരത്നാനി സുബഹൂന്യാഹൃതാനി ച
അവിടെ തന്നെ, അനേകം മാലകളും രത്നങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു.
താന്നിര്ജിത്യം ച കന്യാനാം സുരൂപാണാം സുവര്ചസാമ്
അവയെ ജയിച്ചശേഷം, അത്യന്തം സുന്ദരിയും തേജസ്സുള്ളതുമായ പെൺകുട്ടികളെയും ഞാൻ നേടി.
ദശകോട്യസ്തു രത്നാനാം ദീപകര്മ നിശാഗമേ
രാത്രി ദീപം തെളിയിക്കുന്ന ചടങ്ങിനായി, പത്ത് കോടി രത്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.
തതോ ഽഹം വാരുണം ലോകം രസാതലതലസ്ഥിതമ്
അതിനുശേഷം ഞാന് ആഴത്തിലുള്ള പാതാളത്തിലെ വരുണന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി.
തത്രോക്തോ വരുണോ ദേവഃ സ്ഥീയതാം മത്പിന്തുര്വശേ
അവിടെ വരുണദേവന് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ അച്ഛന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴില് ഇരിക്കണം.'
കുപിതോ മമ വാക്യേന വരുണോ യോദ്ധുമാഗതഃ
എന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് കോപംകൊണ്ട വരുണന് യുദ്ധത്തിന് മുന്നോട്ട് വന്നു.
ജിതോ നാരായണാസ്ത്രേണ മയാ സ ജലനായകഃ
ഞാന് നാരായണാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആ ജലാധിപതിയെ ജയിച്ചു.
നിര്ജിതേനായുതം ദത്തം വാജിനാം വാതരംഹസാമ്
എനിക്ക് തോറ്റുപോയതിന്റെ പ്രതിഫലമായി, അവൻ പത്ത് ആയിരം വേഗമേറിയ കുതിരകൾ തന്നു.
തൃണതോയവിഹീനാ യേ ജീവന്തി ബഹുശഃ സമാഃ
ഈ കുതിരകൾ പുല്ലും വെള്ളവും ഇല്ലാതെയും പല വർഷങ്ങളോളം ജീവിക്കുന്നു.
ഭാര്യാര്ഥേ വരുണഃ പ്രാദാത്സാപ്യാനീതാ മയാ ശുഭാ
ഭാര്യക്കായാണ് വരുണൻ അവളെ തന്നത്; ആ ഭാഗ്യശാലിയായ സ്ത്രീയെ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു.
തന്നിസ്തി ത്രിഷു ലോകേഷു സ്ഥാനം താത സുദുര്ഗമമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, മകനേ, ആ സ്ഥലം എത്താൻ അത്യന്തം പ്രയാസമാണ്.
തദുത്തിഷ്ഠ പരീക്ഷസ്വ ത്വത്പ്രസാദാര്ജിതാം ശ്രിയമ്
അതിനാൽ നീ എഴുന്നേറ്റ്, നിന്റെ അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ച സമ്പത്ത് പരിശോധിക്കൂ.
യഃ പുത്രസ്താത വദതി മയാ ലക്ഷ്മീഃ സമര്ജിതാ
പ്രിയപ്പെട്ടവനേ, ഒരു മകൻ 'ഞാൻ തന്നെയാണ് ഈ ഐശ്വര്യം സമ്പാദിച്ചത്' എന്നു പറയുകയാണെങ്കിൽ,
ആത്മസംഭാവനം താത ന കര്തവ്യം സുതേന ഹി
സ്വയം പ്രശംസ ചെയ്യുന്നത്, പ്രിയമകനേ, മകനു ചെയ്യാൻ പാടില്ല.
പിതുഃ ശൌര്യേണ പുത്രസ്യ വര്ദ്ധതേ ധനസംചയഃ
അച്ഛന്റെ വീരത്വം കൊണ്ടാണ് മകന്റെ സമ്പത്ത് വർദ്ധിക്കുന്നത്.
വായുനാ പൂരിതം വസ്ത്രം താരയേന്നൌഗതം ജലേ
കാറ്റ് നിറച്ച ഒരു തുണി വെള്ളത്തിൽ ഒരു കപ്പലിനെ താങ്ങി കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയും.
തഥാഹി പിതൃവീര്യേണ പുത്രാസ്തേജോബലാന്വിതാഃ
അതു പോലെ തന്നെ, അച്ഛന്റെ ശക്തിയാൽ മക്കൾക്ക് തേജസ്സും ബലവും ലഭിക്കുന്നു.
ആത്മേച്ഛയാ യച്ഛതു രക്ഷതാദ്വാ സ്വസംപദോ മാതൃസമൂഹവര്യാഃ
മാതാക്കളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായവളേ, അവൻ തനിക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ തന്റെ സമ്പത്ത് നൽകുകയോ കാക്കുകയോ ചെയ്യട്ടെ.
സാ ചാപി മോഹിനീ ബ്രഹ്മന്പ്രിയാ രാജ്ഞോ വിധേഃ സുതാ
ആ മോഹിനിയായ ദേവി, ബ്രാഹ്മണനേ, വിധി എന്ന രാജാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകളായിരുന്നു.
വിശേഷതസ്ത്വയാ പുണ്യം സര്വസംദേഹഭഞ്ജനമ്
നിനക്കു പ്രത്യേകമായി ചെയ്ത പുണ്യം എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീക്കുന്നതാണ്.
ഉദതിഷ്ഠത്പ്രിയായുക്തസ്താഃ ശ്രിയശ്ചാവലോകയത്
അവൻ പ്രിയയോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു, ആ ഐശ്വര്യങ്ങൾ കണ്ടു.
നാഗകന്യാസ്തു താഃ സര്വാ വാരുണീസഹിതാ മുദാ
ആ സർപ്പകന്യാകൾ എല്ലാവരും വാരുണിയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.