മൃഗേന്ദ്രശത്രോഃകരസന്നികാശേ ജങ്ഘേ വിലോമേ ദ്രുതകാഞ്ചനാഭേ
സിംഹശത്രുവിന്റെ കൈകളെപ്പോലെ ദൃഢവും മൃദുവും, വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന പൊന്നുപോലും തിളങ്ങുന്നവയുമാണ് അവളുടെ കാലുകൾ.
ആപാദശീര്ഷം കില തത്സ്വരൂപം സംപശ്യതച്ചാരുവിശാലനേത്ര്യാഃ
കാൽമുതൽ തലവരെ ആ രൂപം കാണാം; മനോഹരവും വിശാലവുമായ കണ്ണുകളാൽ അവൾ നോക്കുന്നു.
അഹോ സുതന്വീ വിപുലേക്ഷണേയം യാചിഷ്യതേ യച്ച തദേവ ദേയമ്
അയ്യോ, ഈ സുന്ദരിയും വലിയ കണ്ണുകളുള്ളവളും എന്ത് ചോദിച്ചാലും അതു തന്നേ നൽകണം.
സുദുര്ലഭം ദേയമദേയമന്യൈര്ദാസ്യാമി ചാസ്യാ യദി വാപ്യദേയമ്
മറ്റുള്ളവർ നൽകാൻ കഴിയാത്തതും വളരെ അപൂർവവുമായതും ആൾക്ക് ഞാൻ നൽകും; അല്ലെങ്കിൽ നൽകാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ അതായിരിക്കട്ടെ.
ദാസ്യാമി ചേദം ന വിചാരയിഷ്യേ പുത്രം വിനാ നാസ്തി നദേയമസ്യാഃ
ഇത് ഞാൻ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിക്കില്ല; മകൻ ഇല്ലാതെ അവള്ക്ക് ഒന്നും നൽകാൻ പാടില്ല.
ത്രീണി പഞ്ച ച വര്ഷാണി വ്യതീതാനി സുഖേന വൈ
മൂന്നു, അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞുപോയി.
ജിത്വാ വിദ്യാധരാന്പഞ്ച മലയേ പര്വതോത്തമേ
മലയപർവതത്തിൽ അഞ്ചു വിദ്യാധരന്മാരെ ജയിച്ചു.
ഏകം കാഞ്ചനദാതാരം കോടികോടിഗുണം ശുഭമ്
ഒരുത്തൻ പൊന്നുനൽകുന്നവൻ ആയിരുന്നു; അവൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗുണം ഉള്ളവനായിരുന്നു.
തൃതീയമമൃതസ്രാവി പുനര്യൌവനകാരകമ്
മൂന്നാമത്തേത് അമൃതം ഒഴുകുന്നതും വീണ്ടും യൗവനം നൽകുന്നതുമാണ്.
പഞ്ചമം വ്യോഭഗതിദം ത്രൈലോക്യപരിസര്പണമ്
അഞ്ചാമത്തേത് ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിവ് നൽകുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും.
സ്ത്രീഭിര്വിദ്യാധരാണാം ച സാശ്രുനേത്രാഭിരാവൃതഃ
സ്ത്രീകളും വിദ്യാധരന്മാരും കണ്ണുനീരോടെ ചുറ്റി നിന്നു.
മണീന്പഞ്ച സമര്പ്യാഥ പാദയോഃ പ്രാഹ സംനതഃ
അവൻ അഞ്ചു മണികൾ അവളുടെ കാലടിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, വണങ്ങി സംസാരിച്ചു.
മലയേ ഭൂധരശ്രേഷ്ഠേ വൈഷ്ണവാസ്ത്രേണ ഭൂപതേ
മലയപർവതത്തിൽ, രാജാവേ, വൈഷ്ണവായുധം ഉപയോഗിച്ച്,
മണീന്പ്രയച്ഛ മോഹിന്യൈ ഭുജഭൂഷണഹേതവേ
മോഹിനിക്ക് ഭുജഭൂഷണത്തിനായി ഈ മണികൾ കൊടുക്കണം.
ജീര്ണദന്താഃ പുനര്ബാലാ ഭവന്തി മണിധാരണാത്
പഴയ പല്ലുള്ളവർ ഈ മണി ധരിച്ചാൽ വീണ്ടും ബാല്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങും.
ദാതാരോ മാസയുദ്ധേന സാധിതാസ്തവ തേജസാ
മാസംകൊണ്ട് നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ച ദാനികൾ നിന്റെ തേജസ്സാൽ കീഴടങ്ങി.
കരദാനിസമസ്താനി കൃതാനി തവ തേജസാ
എല്ലാ കരം, നികുതി എന്നിവയും നിന്റെ തേജസ്സാൽ നേടപ്പെട്ടു.
ജിതാ ഭോഗവതീ താത മയാ നാഗസമാവൃതാ
പ്രിയനേ, നാഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭോഗവതിയെ ഞാൻ ജയിച്ചു.
തത്രാപി ഹാരരത്നാനി സുബഹൂന്യാഹൃതാനി ച
അവിടെ തന്നെ, അനേകം മാലകളും രത്നങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു.
താന്നിര്ജിത്യം ച കന്യാനാം സുരൂപാണാം സുവര്ചസാമ്
അവയെ ജയിച്ചശേഷം, അത്യന്തം സുന്ദരിയും തേജസ്സുള്ളതുമായ പെൺകുട്ടികളെയും ഞാൻ നേടി.
ദശകോട്യസ്തു രത്നാനാം ദീപകര്മ നിശാഗമേ
രാത്രി ദീപം തെളിയിക്കുന്ന ചടങ്ങിനായി, പത്ത് കോടി രത്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.
തതോ ഽഹം വാരുണം ലോകം രസാതലതലസ്ഥിതമ്
അതിനുശേഷം ഞാന് ആഴത്തിലുള്ള പാതാളത്തിലെ വരുണന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി.
തത്രോക്തോ വരുണോ ദേവഃ സ്ഥീയതാം മത്പിന്തുര്വശേ
അവിടെ വരുണദേവന് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ അച്ഛന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴില് ഇരിക്കണം.'
കുപിതോ മമ വാക്യേന വരുണോ യോദ്ധുമാഗതഃ
എന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് കോപംകൊണ്ട വരുണന് യുദ്ധത്തിന് മുന്നോട്ട് വന്നു.
ജിതോ നാരായണാസ്ത്രേണ മയാ സ ജലനായകഃ
ഞാന് നാരായണാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആ ജലാധിപതിയെ ജയിച്ചു.
നിര്ജിതേനായുതം ദത്തം വാജിനാം വാതരംഹസാമ്
എനിക്ക് തോറ്റുപോയതിന്റെ പ്രതിഫലമായി, അവൻ പത്ത് ആയിരം വേഗമേറിയ കുതിരകൾ തന്നു.
തൃണതോയവിഹീനാ യേ ജീവന്തി ബഹുശഃ സമാഃ
ഈ കുതിരകൾ പുല്ലും വെള്ളവും ഇല്ലാതെയും പല വർഷങ്ങളോളം ജീവിക്കുന്നു.
ഭാര്യാര്ഥേ വരുണഃ പ്രാദാത്സാപ്യാനീതാ മയാ ശുഭാ
ഭാര്യക്കായാണ് വരുണൻ അവളെ തന്നത്; ആ ഭാഗ്യശാലിയായ സ്ത്രീയെ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു.
തന്നിസ്തി ത്രിഷു ലോകേഷു സ്ഥാനം താത സുദുര്ഗമമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, മകനേ, ആ സ്ഥലം എത്താൻ അത്യന്തം പ്രയാസമാണ്.
തദുത്തിഷ്ഠ പരീക്ഷസ്വ ത്വത്പ്രസാദാര്ജിതാം ശ്രിയമ്
അതിനാൽ നീ എഴുന്നേറ്റ്, നിന്റെ അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ച സമ്പത്ത് പരിശോധിക്കൂ.