ദ്വാരാണി സധ്വാന്തനിശാസു ഭൂപ ഗുപ്താനി കുര്വന്തി ന ദസ്യു ഭീതാഃ
രാജാവേ, രാത്രിയിൽ വാതിലുകൾ തുറന്നിരുന്നതും സംരക്ഷിതമായതുമാണ്, കള്ളന്മാരെ പേടിച്ച് ആരും ഭയപ്പെട്ടില്ല.
ക്ഷീരം ക്ഷരന്ത്യോ ഘടവത്സുഭൂരിശോ വത്സപ്രിയാഃ ശാന്തികരാശ്ച ഗാവഃ
കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കുന്ന, സമാധാനം നൽകുന്ന പശുക്കൾ, മടക്കളെ നിറയ്ക്കുന്നപോലെ ധാരാളം പാലു കൊടുത്തു.
മാതുഃ പയോഭിഃ ശിശവഃ സുപുഷ്ടാ ഭര്തുഃ പ്രയോഗൈഃ പ്രമദാഃ സുപുഷ്ടാഃ
മക്കൾ അമ്മയുടെ പാലാൽ നല്ലപോലെ പോഷിക്കപ്പെട്ടു; സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ സ്നേഹത്തിൽ സന്തുഷ്ടരായി വളർന്നു.
സംരക്ഷ്യമാണേ ഹി നൃപാത്മജേന ജഗാമ കാലഃ സുഖഹേ തുഭൂതഃ
രാജകുമാരൻ രാജ്യം സംരക്ഷിച്ചപ്പോൾ, കാലം വളരെ സന്തോഷത്തോടെ കടന്നു പോയി.
പൃഥ്വീപതിശ്ചാതിവിമോഹിതശ്ച വിമോഹിനീചേഷ്ടിതസൌഖ്യയുക്തഃ
ഭൂമിയുടെ രാജാവ് അതിവിശേഷമായ ആകർഷണത്തിൽ മുങ്ങി, മോഹിനിയുടെ പ്രവർത്തിയിൽ സുഖം അനുഭവിച്ചു.
അതീവ മുഗ്ധഃ സുരതേന തസ്യാ വിരഞ്ചിപുത്ര്യാഃ ശുഭചേഷ്ടിതായാഃ പക്ഷേഷു ശുക്ലേഷ്വിവ ശീതഭാനുര്ന ക്ഷീയതേ സംതതസേവനേന
ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകളായ അവളുടെ സുന്ദരമായ പെരുമാറ്റത്തിൽ, അവളോടൊപ്പം ആയകഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പക്വപക്ഷത്തിലെ ചന്ദ്രനുപോലെ, നിരന്തരം ആസ്വദിച്ചിട്ടും അവൻ ക്ഷയിച്ചില്ല.
പിബംസ്തു പാനം സുമനോഹരം ഹി ശൃണ്വംസ്തു ഗീതം സുപദപ്രയുക്തമ്
അവൻ മനോഹരമായ മദ്യം കുടിച്ചു, സുന്ദരമായി പാടിയ ഗാനങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു.
വിമര്ദ്ദമാനസ്തു കരേണ തുങ്ഗൌ സുഖേന പീനൌ പിശിതോപരൂഢൌ
അവൻ ആനന്ദത്തോടെ അവളുടെ ഉയർന്നതും നിറഞ്ഞതുമായ മാംസലമായ മുലകൾ കൈകൊണ്ട് അമർത്തി.
വലിത്രയം നാതിവിവര്ദ്ധമാനം മനോഹരം ലോമശരാജിശോഭമ്
അധികം ദൃഢമല്ലാത്ത,惰രുതിയ രോമരേഖകൾ അലങ്കരിച്ച മൂന്നു വരികൾ അവളുടെ സൗന്ദര്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
നഹീദൃശം ചാരുതരം നിതാന്തം നിതംബിനീനാം മനസോ ഽഭിരാമമ്
നിതംബം സുന്ദരമായ സ്ത്രീകളിൽ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നതിലും മനോഹരമായതും മറ്റൊന്നുമില്ല.
മൃഗേന്ദ്രശത്രോഃകരസന്നികാശേ ജങ്ഘേ വിലോമേ ദ്രുതകാഞ്ചനാഭേ
സിംഹശത്രുവിന്റെ കൈകളെപ്പോലെ ദൃഢവും മൃദുവും, വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന പൊന്നുപോലും തിളങ്ങുന്നവയുമാണ് അവളുടെ കാലുകൾ.
ആപാദശീര്ഷം കില തത്സ്വരൂപം സംപശ്യതച്ചാരുവിശാലനേത്ര്യാഃ
കാൽമുതൽ തലവരെ ആ രൂപം കാണാം; മനോഹരവും വിശാലവുമായ കണ്ണുകളാൽ അവൾ നോക്കുന്നു.
അഹോ സുതന്വീ വിപുലേക്ഷണേയം യാചിഷ്യതേ യച്ച തദേവ ദേയമ്
അയ്യോ, ഈ സുന്ദരിയും വലിയ കണ്ണുകളുള്ളവളും എന്ത് ചോദിച്ചാലും അതു തന്നേ നൽകണം.
സുദുര്ലഭം ദേയമദേയമന്യൈര്ദാസ്യാമി ചാസ്യാ യദി വാപ്യദേയമ്
മറ്റുള്ളവർ നൽകാൻ കഴിയാത്തതും വളരെ അപൂർവവുമായതും ആൾക്ക് ഞാൻ നൽകും; അല്ലെങ്കിൽ നൽകാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ അതായിരിക്കട്ടെ.
ദാസ്യാമി ചേദം ന വിചാരയിഷ്യേ പുത്രം വിനാ നാസ്തി നദേയമസ്യാഃ
ഇത് ഞാൻ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിക്കില്ല; മകൻ ഇല്ലാതെ അവള്ക്ക് ഒന്നും നൽകാൻ പാടില്ല.
ത്രീണി പഞ്ച ച വര്ഷാണി വ്യതീതാനി സുഖേന വൈ
മൂന്നു, അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞുപോയി.
ജിത്വാ വിദ്യാധരാന്പഞ്ച മലയേ പര്വതോത്തമേ
മലയപർവതത്തിൽ അഞ്ചു വിദ്യാധരന്മാരെ ജയിച്ചു.
ഏകം കാഞ്ചനദാതാരം കോടികോടിഗുണം ശുഭമ്
ഒരുത്തൻ പൊന്നുനൽകുന്നവൻ ആയിരുന്നു; അവൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗുണം ഉള്ളവനായിരുന്നു.
തൃതീയമമൃതസ്രാവി പുനര്യൌവനകാരകമ്
മൂന്നാമത്തേത് അമൃതം ഒഴുകുന്നതും വീണ്ടും യൗവനം നൽകുന്നതുമാണ്.
പഞ്ചമം വ്യോഭഗതിദം ത്രൈലോക്യപരിസര്പണമ്
അഞ്ചാമത്തേത് ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിവ് നൽകുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും.
സ്ത്രീഭിര്വിദ്യാധരാണാം ച സാശ്രുനേത്രാഭിരാവൃതഃ
സ്ത്രീകളും വിദ്യാധരന്മാരും കണ്ണുനീരോടെ ചുറ്റി നിന്നു.
മണീന്പഞ്ച സമര്പ്യാഥ പാദയോഃ പ്രാഹ സംനതഃ
അവൻ അഞ്ചു മണികൾ അവളുടെ കാലടിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, വണങ്ങി സംസാരിച്ചു.
മലയേ ഭൂധരശ്രേഷ്ഠേ വൈഷ്ണവാസ്ത്രേണ ഭൂപതേ
മലയപർവതത്തിൽ, രാജാവേ, വൈഷ്ണവായുധം ഉപയോഗിച്ച്,
മണീന്പ്രയച്ഛ മോഹിന്യൈ ഭുജഭൂഷണഹേതവേ
മോഹിനിക്ക് ഭുജഭൂഷണത്തിനായി ഈ മണികൾ കൊടുക്കണം.
ജീര്ണദന്താഃ പുനര്ബാലാ ഭവന്തി മണിധാരണാത്
പഴയ പല്ലുള്ളവർ ഈ മണി ധരിച്ചാൽ വീണ്ടും ബാല്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങും.
ദാതാരോ മാസയുദ്ധേന സാധിതാസ്തവ തേജസാ
മാസംകൊണ്ട് നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ച ദാനികൾ നിന്റെ തേജസ്സാൽ കീഴടങ്ങി.
കരദാനിസമസ്താനി കൃതാനി തവ തേജസാ
എല്ലാ കരം, നികുതി എന്നിവയും നിന്റെ തേജസ്സാൽ നേടപ്പെട്ടു.
ജിതാ ഭോഗവതീ താത മയാ നാഗസമാവൃതാ
പ്രിയനേ, നാഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭോഗവതിയെ ഞാൻ ജയിച്ചു.
തത്രാപി ഹാരരത്നാനി സുബഹൂന്യാഹൃതാനി ച
അവിടെ തന്നെ, അനേകം മാലകളും രത്നങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു.
താന്നിര്ജിത്യം ച കന്യാനാം സുരൂപാണാം സുവര്ചസാമ്
അവയെ ജയിച്ചശേഷം, അത്യന്തം സുന്ദരിയും തേജസ്സുള്ളതുമായ പെൺകുട്ടികളെയും ഞാൻ നേടി.