ഏവമുക്ത്വാ തു വചനം ദേവീ സംധ്യാവലീ തദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അന്നത്തെ സമയത്ത് രാജ്ഞിയായ സന്ധ്യാവലി—
തസ്യാ വീക്ഷണമാത്രേണ പരിപൂര്ണാനി ഭൂപതേ
അവളുടെ ഒരു നോക്കിൽ തന്നെ, രാജാവേ, എല്ലാം പൂർണ്ണമായി നടന്നു.
അമൃതസ്വാദുകല്പസ്യ ജനസ്യ തു മഹീപതേ
രാജാവേ, ആഹാരം അമൃതംപോലെ രുചികരമായ ജനങ്ങൾക്ക്,
പരിവേഷയദവ്യഗ്രാ മോഡിന്യാശ്ചാരുഹാസിനീ
സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സോടെ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ഭക്ഷണം ഉത്സാഹത്തോടെ വിളമ്പി.
ശനൈഃ ശനൈശ്ച ബുഭുജേ ഇഷ്ടമന്നം സുസംസ്കൃതമ്
അവൾ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചും നന്നായി തയ്യാറാക്കിയതുമായ അന്നം പതുക്കെ പതുക്കെ ആസ്വദിച്ചു.
വീജ്യമാനാ വരാരോഹാ വ്യാജനേന സുഗീതിനാ
അലങ്കാരഭൂഷിതയായ അവളെ മൃദുലമായ ഗാനങ്ങളോടൊപ്പം വീശിയാൽ കുളിരുമാറി.
സാ ഭുക്താ ബ്രഹ്മതനയാ തദന്നമമൃതോപമമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രിയായി അവൾ ആ അന്നം കഴിച്ചു; അതു അമൃതംപോലെയായിരുന്നു.
ജഗൃഹേ പുത്രദത്തം തു താംബൂലം തത്സുഗന്ധിമത്
മകനാൽ നൽകിയ സുഗന്ധമുള്ള താമ്പൂലവും അവൾ കൈകൊണ്ടു സ്വീകരിച്ചു.
തതഃ പ്രഹസ്യ ശനകൈഃ പ്രാഹ സംധ്യാവലീം നൃപ
അതിനുശേഷം അവൾ മൃദുസ്മിതത്തോടെ ശംദ്യാവലിയെ നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ന മയാ ഹി പരിജ്ഞാതാ ശ്രമസ്വേദിതയാ ശുഭേ
ശ്രമവും വിയർപ്പും കാരണം, സുന്ദരിയേ, ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
താവത്പ്രണമ്യ നൃപതേഃ പുത്രോ വചനമബ്രവീത്
അതിനുശേഷം രാജകുമാരൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തവ ഭര്തുഃ പ്രസാദേന വൃദ്ധിം സംപ്രാപ്തവാനഹമ്
നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഈ സമൃദ്ധി ലഭിച്ചത്.
അസ്യാഃ പീതം പയോ ഭൂരി കുചയോഃ സ്നേഹസംപ്ലുതമ്
അവളുടെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ മുലകളിൽ നിന്നുള്ള പാലാണ് ഞാൻ വളരെ കുടിച്ചത്.
ഇയം മാം ജനയിത്വൈവ ജാതാ ശിഥിലബന്ധനാ
അവൾ എന്നെ പ്രസവിച്ച ശേഷം ബന്ധങ്ങൾ ദുർബലമായി.
മാതുഃ പുത്രസ്യ ചാര്വങ്ഗി സത്യമേതന്മയേരിതമ്
സുന്ദരിയേ, അമ്മയും മകനും സംബന്ധിച്ചുള്ള എന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമാണ്.
ഉത്സംഗേ വര്തയിഷ്യാമി മാതൃസംഘസ്യ നിത്യശഃ
ഞാൻ എപ്പോഴും അമ്മമാരുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ മടിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കും.
മാതൃസൌഖ്യം ന ജാനാതി കുമാരീ ഭര്തൃജം യഥാ
ഭർത്താവിൽ നിന്നുള്ള മകൾക്കുള്ള അമ്മയുടെ സന്തോഷം ഒരു കന്യക്ക് അറിയില്ല.
ഹാരമുത്തമദേഹസ്ഥം ഹസ്തേനാഹര്തുമിച്ഛതി
അവൾ ഉത്തമമായ ശരീരത്തിൽ കിടക്കുന്ന ഹാരത്തെ കൈകൊണ്ട് എടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സമീഹതേ ജഗദ്ധര്തും സവീര്യം മാതൃജം പയഃ
ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള അമ്മയുടെ പാലാണ് അവൾക്ക് കുടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം.
അസ്യാശ്ചൈവാപരാണാം ച വിശേഷോ യദി മേ ന ചേത്
അവളെയും മറ്റുള്ളവരെയും വേർതിരിച്ച് അറിയാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ—
ഏവം ബ്രുവാണേ തനയേ മോഹിനീ വിസ്മയം ഗതാ
അവളുടെ മകൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ മോഹിനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.
വിനീതസ്യ ഹ്യപാപസ്യ ഔചിത്യം പാപിനോ ഗൃഹേ
വിനീതനും പാപരഹിതനുമായവന്റെ പെരുമാറ്റം പാപികളുടെ വീട്ടിലും യോജിച്ചതായിരിക്കും.
ഏവം ഗുണാധികസ്യാഹം കര്തും കര്മ ജുഗുപ്സിതാമ്
അവനിൽ എത്ര ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് വെറുക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്.
ഏവം വിമൃശ്യ ബഹുധാ മോഹിനീ ലോകസുംദരീ
ഇങ്ങനെ പലവിധം ആലോചിച്ച ശേഷം, ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും മനോഹരിയായ മോഹിനി,
ന ശക്നോമി വിനാ തേന മുഹൂര്തമപി വര്തിതുമ്
അവനെ കൂടാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ഞാൻ കഴിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.
കനിഷ്ഠാ ജനനീ താത ശീഘ്രം ത്വാം ദ്രഷ്ടുമിച്ഛതി
കുഞ്ഞേ, നിന്റെ ഇളയ അമ്മ ഉടൻ നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പുത്രവാക്യേന നൃപതിരതത്ക്ഷണാദ്ഗന്തുമുദ്യതഃ
മകനിന്റെ വാക്ക് കേട്ട രാജാവ് ഉടൻ പോകാൻ തയ്യാറായി.
സംപ്രവിശ്യ ഗൃഹേ രാജാ ദദര്ശ ശയനസ്ഥിതാമ്
അവൻ വീട്ടിൽ കയറി, കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്ന അവളെ കണ്ടു.
ഉപാസ്യ മാനാം പ്രിയയാ സംധ്യാവല്യാ ശനൈഃ ശനൈഃ
പ്രിയപ്പെട്ട സന്ധ്യാവലിയെ ആദരിച്ച്, രാജാവ് പതിയെ അവളരികിലേക്ക് നടന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ രുക്മാങ്ഗദം പ്രാപ്തം ശയനേ മോഹ്യ സുംദരീ
രുക്മാംഗദൻ എത്തിയതിനെ കണ്ടു, ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീ ഭാവനയാൽ കിടക്കയിൽ വീണു.