സീമന്തമിവ കുര്വാണാ വൈഷ്ണവം പദമുദ്ഭുതമ്
അവൾ അതിപരമമായ വൈഷ്ണവലോകം അതിജീവിച്ച്, അതിനെ അതിരുപോലെ ആക്കി നേടി.
തമ്മാദിയം ചൈവ ശിഖിപ്രദീപാ ജഗത്പ്രകാശായ നൃപപ്രസൂതാ
രാജാവിൽ നിന്നു ജനിച്ച അവളും, മയിലിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള വിളക്കും, ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കാനാണ്.
ഉവാച മോഹിനീം ഹൃഷ്ടഃ ശീഘ്രമാരുഹ്യതാം ഹയഃ
രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ മോഹിനിയോട് പറഞ്ഞു: 'വേഗത്തിൽ കുതിരയിൽ കയറി വരിക.'
തദാകര്ണ്യ വചോ രാജ്ഞോ മോഹിനീ മദലാലസാ
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മോഹിനി കാമത്തിൽ മയങ്ങി,
ഉവാച ച വചോ ഭൂപം ഭര്താരം ചാരുഹാസിനീ
അലങ്കാരഹാസമുള്ള അവൾ ഭർത്താവായ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
പുത്രവക്ത്രം സ്പൃഹാ ദ്രഷ്ടും ലംപടാ തവ വര്തതേ
'നിന്റെ മകന്റെ മുഖം കാണാൻ ആഗ്രഹം നിനക്കുണ്ട്, ലോഭിയേ.'
മോഹിന്യാ വചനം ശ്രുത്വാ തപ്രസ്ഥേ നഗരം പ്രതി
മോഹിനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് നഗരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
വനാനി സുവിചിത്രാണി മൃഗാന്ബഹുവിധാനപി
അവൻ അതിശയകരമായ കാടുകളും, പലവിധ മൃഗങ്ങളെയും കണ്ടു.
സരാംസി ച വിചിത്രാണി ഭൂഭാഗാന്സുമനോഹരാന്
അവൻ അത്ഭുതകരമായ തടാകങ്ങളും മനോഹരമായ ഭൂഭാഗങ്ങളും കണ്ടു.
ആകാശസ്ഥോ മഹീപാലോ നമസ്കൃത്യ ത്വരാന്വിതഃ
ആകാശത്ത് നിന്നു രാജാവ് വേഗത്തിൽ നമസ്കരിച്ചു.
പശ്യമാനോ ബഹൂന്ദേശാന്ധനധാന്യസമന്വിതാന്
അവൻ ധനം ധാന്യം നിറഞ്ഞ അനേകം ദേശങ്ങൾ കാണുകയും,
തമായാന്തം നൃപം ശ്രുത്വാ ചാരൈര്ദ്ധര്മാങ്ഗദഃ സുതഃ
രാജാവ് അടുത്ത് വരുന്നു എന്ന വിവരം ചാരന്മാരിൽ നിന്ന് കേട്ട്, ധർമ്മാംഗദൻ,
ഏഷാ പ്കരാശമായാതി ഉദീചീ ദിങ് നൃപോത്തമാഃ
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നോക്കൂ, procession വടക്കു ദിക്കിൽ നിന്ന് വരുന്നു.
തസ്മാദ്ഗച്ഛാമഹേ സര്വേ സംമുഖം ഹ്യവനീപതേഃ
അതിനാൽ, നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും ഈ ഭൂമിയുടെ അധിപനുമായി നേരിൽ കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ പോകാം.
സ യാതി നരകം ഘോരം യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദ്ദശാ
അവൻ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാരും അതുപോലെ തന്നെ.
പദേ പദേ യജ്ഞഫലം പ്രോചുഃ പൌരാണികാ ദ്വിജാഃ
ഓരോ ഘട്ടത്തിലും യാഗഫലത്തെക്കുറിച്ച് പുരാണങ്ങൾ പറയുന്ന ദ്വിജന്മാർ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.
അഭിവാദയിതും പ്രേമ്ണാ ഏഷ മേ ദേവദേവതാ
പ്രേമത്തോടെ എന്റെ ആരാധ്യദേവതയെ വന്ദിക്കാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.
ജഗാമ സംമുഖം പദ്ഭ്യാം ക്രോശമാത്രം പിതുസ്തദാ
അപ്പോൾ, കാലിൽ നടന്ന്, അച്ഛനോട് ഒരു ക്രോഷം ദൂരം വരെ സമീപിച്ചു.
സ ഗത്വാ ദൂരമധ്വാനമാസസാദനൃപം പഥി
ദീർഘദൂരം യാത്ര ചെയ്ത്, വഴിയിൽ രാജാവിനെ കണ്ടു.
ശിരസാ രാജഭിഃ സാര്ദ്ധം പ്രണാമമകരോത്തദാ
അപ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദനം ചെയ്തു.
അവരുഹ്യ ഹയാദ്രാജാ സമുത്ഥാപ്യ സുതം വിഭോ
രാജാവ് കുതിരയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, മകനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു, പ്രഭുവേ.
മൂര്ധ്നി ചൈവമുപാഘ്രായ ഉവാച തനയം തദാ
അപ്പോൾ മകന്റെ തലയിലെ മണവും വാസനയുമേറ്റു, അവനോട് സംസാരിച്ചു.
ന്യായാഗതേന വിത്തേന കോശം പുത്ര ബിഭര്ഷി ച
മകനേ, നീ നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ധനത്തോടെ ഭണ്ഡാരം സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ?
കച്ചിത്തേ കാന്തശീലത്വം കച്ചിദ്വക്താഃ ന നിഷ്ഠുരമ്
നിനക്ക് സ്നേഹപൂർവ്വമായ സ്വഭാവമാണോ? നീ കടുത്ത വാക്കുകൾ പറയാറില്ലല്ലോ?
കച്ചിദ്വചനകര്താരസ്തനയാശ്ച പിതുഃ സദാ
നിന്റെ മക്കൾ എപ്പോഴും അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിക്കുന്നുണ്ടോ?
കച്ചിദ്വിവാദാന്വിപ്രേസ്തു സമം നേക്ഷസ ആത്മജ
മകനേ, തർക്കിക്കുന്നവരെ നീ സമദർശനത്തോടെ നോക്കാറുണ്ടോ?
തുലാമാനാനി സര്വാണി ഹ്യന്നാദീനാം സദേക്ഷസേ
ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെയും മറ്റും എല്ലാ തൂക്കവും അളവുകളും നീ എപ്പോഴും പരിശോധിക്കുന്നുണ്ടോ?
കച്ചിന്ന ദ്യൂതപാനാദി വര്തതേ വിഷയേ തവ
നിന്റെ രാജ്യത്ത് ചൂതാട്ടം, മദ്യപാനം തുടങ്ങിയവ നടക്കാറില്ലല്ലോ?
ന ദാനൈര്ജീര്ണവസ്ത്രൈശ്ച നോപജീവന്തി മാനവാഃ
പഴകിയ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകുന്നതിൽ മനുഷ്യർക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.
കച്ചിച്ച മാതരഃ സര്വാ ഹ്യവിശേഷേണ പശ്യസി
നീ എല്ലാ അമ്മമാരെയും വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഒരുപോലെ കാണുന്നുണ്ടോ?