പരിത്യജേമാം ത്വം പാപാം ഗച്ഛാവോ നഗരായ വൈ
നാം ഈ പാപിനിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം.
ന സാധൂനാമിദം വൃത്തം ഭവതീതി വരാനനേ
സുന്ദരമുഖിയേ, ഇതുപോലെയുള്ള പ്രവൃത്തി സന്മാർഗ്ഗികൾക്കില്ല.
വിപ്രപന്നാ വരാരോഹേ പരോപകരണായ വൈ
സുന്ദരിയേ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്കു സഹായം ചെയ്യാൻ തയാറാണ്.
ചന്ദനം പാദപാഃ സംതഃ പരോപകരണായ വൈ
ചന്ദനമരങ്ങൾ, മഹാത്മാക്കളെപ്പോലെ, മറ്റുള്ളവർക്കു ഉപകാരത്തിനാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
ചാണ്ഡാലമന്ദിരാവാസീ ഭാര്യാതനയവിക്രയീ
ചാണ്ഡാളന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ച് ഭാര്യയെയും മക്കളെയും വിൽക്കുന്നവൻ.
തസ്യ സത്യേന സംതുഷ്ടാദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ
അവന്റെ സത്യനിഷ്ഠയിൽ ഇന്ദ്രൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ദേവന്മാർ സന്തോഷപ്പെട്ടു.
യദി തുഷ്ടാ ഹി വിബുധാ വരം മേ ദാതുമര്ഹഥ
ദേവന്മാർ സന്തുഷ്ടരാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകണം.
സബാലവൃദ്ധതരുണാ സനാരീ സചതുഷ്പദാ
കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും യുവാക്കളും സ്ത്രീകളും നാലുകാലികളും കൂടെ.
അയോധ്യാപാതകം ഗൃഹ്യ ഗന്താഹം നരകം ധ്രുവമ്
അയോധ്യാപാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഉറപ്പായി നരകത്തിലേക്ക് പോകും.
സ്വര്ഗം വിബുധശാര്ദൂലാഃ സത്യമേതന്മയേരിതമ്
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് സ്വർഗ്ഗം.
ജഗാമ സ്വര്ഗലോകം ച ഇന്ദ്രാദീനാമനുജ്ഞയാ
ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും അനുമതി നൽകി അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്ക് പോയി.
കാമഗേന വിമാനേന പൂജ്യമാനോ ഽമരൈരപി
ഇഷ്ടപ്രകാരം രൂപപ്പെട്ട ദിവ്യവിമാനത്തിൽ, അമരന്മാരും അവനെ ആദരിച്ചു.
ദേവാനാമുപകാരാര്ഥം ശ്രുത്വാ ദൈത്യൈഃ പരാജിതാന്
ദേവന്മാർ അസുരന്മാരാൽ തോറ്റുവെന്നു കേട്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാർക്ക് സഹായം ചെയ്യാനായി—
പ്രദത്താനി വരാരോഹേ ശ്യേനായ ക്ഷുധിതായ വൈ
പ്രിയേ, വിശന്ന കഴുകൻക്ക് അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു.
തേനാപി ജീവിതം ദത്തം പന്നഗായ വരാനനേ
അവൻ അതിനുശേഷം പാമ്പിനും ജീവൻ നൽകിയതായിരുന്നു, മനോഹരമുഖിയേ.
ശുചാവമേധ്യേ ഽപി ശുഭേ സമം വര്ഷതി വാരിദഃ
ശുദ്ധവും വിശുദ്ധവുമായ സ്ഥലത്തും, ദുർഗ്ഗയും, മേഘം ഒരുപോലെ മഴ പെയ്യുന്നു, ഭാഗ്യശാലിയേ.
തസ്മാദിമാം വരാരോഹേ ഗൃഹ ഗോധാം സുദുഃഖിതാമ്
അതുകൊണ്ട്, പ്രിയേ, നീ ഈ വീട്ടിൽ വസിക്കുന്ന വലിയ ദു:ഖിതയായ ഗൃഹഗോദയയെ ഏറ്റെടുക്കൂ.
വിമോഹിനീം തിരസ്കൃത്യ ഗൃഹഗോധാമുവാച ഹ
മോഹിപ്പിക്കുന്നവളെ വിട്ട് വച്ച്, അവൻ ഗൃഹഗോദയോട് പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ വിഷ്ണുഗതാംല്ലോകാന്വിധൂതാശേഷകല്മഷാ
നീ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ട്, വിഷ്ണുവിന് ലഭിച്ച ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോവുക.
വിമുച്യ ദേഹം തജ്ജീര്ണം ഗൃഹഗോധാസമുദ്ഭവമ്
ആ പഴയ, ഗൃഹഗോദയാകിയ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്,
സീമന്തമിവ കുര്വാണാ വൈഷ്ണവം പദമുദ്ഭുതമ്
അവൾ അതിപരമമായ വൈഷ്ണവലോകം അതിജീവിച്ച്, അതിനെ അതിരുപോലെ ആക്കി നേടി.
തമ്മാദിയം ചൈവ ശിഖിപ്രദീപാ ജഗത്പ്രകാശായ നൃപപ്രസൂതാ
രാജാവിൽ നിന്നു ജനിച്ച അവളും, മയിലിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള വിളക്കും, ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കാനാണ്.
ഉവാച മോഹിനീം ഹൃഷ്ടഃ ശീഘ്രമാരുഹ്യതാം ഹയഃ
രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ മോഹിനിയോട് പറഞ്ഞു: 'വേഗത്തിൽ കുതിരയിൽ കയറി വരിക.'
തദാകര്ണ്യ വചോ രാജ്ഞോ മോഹിനീ മദലാലസാ
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മോഹിനി കാമത്തിൽ മയങ്ങി,
ഉവാച ച വചോ ഭൂപം ഭര്താരം ചാരുഹാസിനീ
അലങ്കാരഹാസമുള്ള അവൾ ഭർത്താവായ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
പുത്രവക്ത്രം സ്പൃഹാ ദ്രഷ്ടും ലംപടാ തവ വര്തതേ
'നിന്റെ മകന്റെ മുഖം കാണാൻ ആഗ്രഹം നിനക്കുണ്ട്, ലോഭിയേ.'
മോഹിന്യാ വചനം ശ്രുത്വാ തപ്രസ്ഥേ നഗരം പ്രതി
മോഹിനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് നഗരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
വനാനി സുവിചിത്രാണി മൃഗാന്ബഹുവിധാനപി
അവൻ അതിശയകരമായ കാടുകളും, പലവിധ മൃഗങ്ങളെയും കണ്ടു.
സരാംസി ച വിചിത്രാണി ഭൂഭാഗാന്സുമനോഹരാന്
അവൻ അത്ഭുതകരമായ തടാകങ്ങളും മനോഹരമായ ഭൂഭാഗങ്ങളും കണ്ടു.
ആകാശസ്ഥോ മഹീപാലോ നമസ്കൃത്യ ത്വരാന്വിതഃ
ആകാശത്ത് നിന്നു രാജാവ് വേഗത്തിൽ നമസ്കരിച്ചു.