അന്യോന്യശ്ലേഷതാം പ്രാപ്തൌ സകലൈഃ സ്ഥാവരൈരിവ
അവര് പരസ്പരം ചേര്ന്ന്, എല്ലാം അചഞ്ചലങ്ങളുമായവയുമായി ഒന്നായി.
ഖന്യമാനം ഖുരേണോര്വീ കുലിശാഭേന വേഗിനാ
വേഗത്തില് കുതിച്ചുള്ള കുതിരയുടെ കുത്തുകൊണ്ട് ഭൂമി ഉഴുതുപൊളിക്കപ്പെട്ടു.
ഗൃഹഗോധാഭവത്തസ്മിന് ഭൂഭാഗാന്തര്ഗതാ കില
അവിടെ, ഭൂമിയുടെ അകത്ത് ഒരു വീടുപല്ലി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിദീര്യമാണാം നൃപതിരപശ്യത്സ ദയാപരഃ
അവളെ കീറിപ്പൊളിക്കപ്പെടുന്നത് ദയയോടെ രാജാവ് കണ്ടു.
തതഃ സ വൃക്ഷപത്രേണ കോമലേന മഹീപതിഃ
അപ്പൊഴ് രാജാവ് ഒരു മൃദുലമായ ഇല എടുത്തു,
തതസ്തു മോഹിനീം പ്രാഹ പ്രേക്ഷ്യ മൂര്ച്ഛാഗതാം ഹി താമ്
അവളെ ബോധംകെട്ടുകാണുമ്പോള് രാജാവ് മോഹിനിയോട് പറഞ്ഞു:
യേന മൂര്ച്ഛാഗതാം സിംചേ ഗൃഹഗോധാം വിമര്ദ്ദിതാമ്
"ഇതുകൊണ്ട് ബോധംകെട്ട് കശുങ്ങിയ വീടുപല്ലിയെ തളിക്കൂ."
തേനാഭ്യഷിം ചന്നൃപതിര്ഗൃഹഗോധാം വിമൂര്ച്ഛിതാമ്
അത് കൊണ്ട് രാജാവ് ബോധംകെട്ടിരിക്കുന്ന വീടുപല്ലിയെ തളിച്ചു.
അഭിഘാതേഷു സര്വേഷു ശസ്തം വാരിപ്രസേചനമ്
എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള പരിക്ക് സംഭവിച്ചാൽ വെള്ളം തളിക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് കരുതുന്നു.
സംപ്രാപ്തചേതനാ ഭൂപ ഗോധാ വചനമബ്രവീത്
രാജാവിന് തിരിച്ചറിയൽ വന്നപ്പോൾ ഗോധാ അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
രുക്മാങ്ഗദ മഹാബാഹോ നിബോധ മമ ചേഷ്ടിതമ്
രുക്മാങ്കദാ, മഹാബാഹുവേ, എന്റെ ചെയ്തികളെ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
രൂപയൌവനസംപന്നാ തസ്യ നാതിപ്രിയാ വിഭോ
അവൾ സൗന്ദര്യവും യൗവനവും ഉള്ളവളായിരുന്നെങ്കിലും അവളെ അത്ര പ്രിയമായി അവൻ കണ്ടിരുന്നില്ല, പ്രഭോ.
നാന്യസ്യ കസ്യചിദ്ദ്വേഷ്ടാ സ തു മേ നൃപതേ പതിഃ
അവൻ മറ്റാരെയും വെറുക്കുന്നില്ല; രാജാവേ, എങ്കിലും അവൻ എന്റെ ഭർത്താവാണ്.
അപൃച്ഛം പ്രമദാ രാജന്യാസ്ത്യക്താഃ പതിഭിഃ കില
ഭർത്താക്കന്മാർ ഉപേക്ഷിച്ച രാജകുമാരിമാരോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അസ്മാകം പ്രത്യയോ ജാതോ ഭര്തൃത്യാഗാവമാനനാത്
ഭർത്താക്കന്മാർ ഉപേക്ഷിച്ചതിനാൽ ലഭിച്ച അവഹേളനമാണ് ഞങ്ങൾക്കിത് ഉറപ്പാക്കിയതെന്ന് ഞങ്ങൾക്കു തോന്നി.
ത്വം പൃച്ഛ താം വരാരോഹേ ദാസ്യതേ ഭേഷജം ശുഭമ്
നീ ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയോട് ചോദിക്കൂ; അവൾ നിനക്കു നല്ലൊരു ഔഷധം തരും.
തതോ ഽഹം ത്വരിതം ഗത്വാ താസാം വാക്യേന ഭൂപതേ
അവരുടെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് ഞാൻ ഉടൻ അവിടേക്ക് പോയി, രാജാവേ.
ശതസ്തംഭസമായുക്തഃ കാന്തിമത്സുധയാ യുതഃ
നൂറ് തൂണുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും മനോഹരമായ അമൃതം പോലെ തിളങ്ങിയും അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രാവൃതാം ദീര്ഘവസ്ത്രേണ സന്ധ്യാരാഗസവര്ണിനീമ്
ദീർഘമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച് സന്ധ്യാകാലത്തിന്റെ നിറംപോലെയായിരുന്നു അവളുടെ രൂപം.
പരിചാരകൈസ്തു സംയുക്താ വീജ്യമാനാ ശനൈഃ ശനൈഃ
വേലക്കാരുടെ സേവനത്തോടെ അവളെ മൃദുവായി വീണ്ടും വീണ്ടും വീശി തണുപ്പിച്ചു.
സര്വവശ്യകരം മന്ത്രം ക്ഷോഭകം പ്രത്യയാവഹമ്
എല്ലാവരെയും വശീകരിക്കാൻ കഴിയുന്ന, മനസ്സിൽ കലഹം ഉണർത്തുന്ന, ഉറപ്പു നൽകുന്ന മന്ത്രം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
മൃദുകാഞ്ചനസംഭൂതം അതിരിക്തപ്രഭാന്വിതമ്
മൃദുവായ പൊന്നിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയതും അത്യധികം പ്രകാശം ഉള്ളതുമായിരുന്നു അത്.
അപൃഷ്ടയാ തയാ ജ്ഞാതം മമ ഭര്ത്തുര്വിമാനനമ്
അവൾ ചോദിക്കാതെ തന്നെ എന്റെ ഭർത്താവ് എന്നെ അവഹേളിച്ചതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു.
ചൂര്ണോ രക്ഷാന്വിതോ ഹ്യേഷ സര്വഭൂതവശാനുഗഃ
ഈ ചൂർണ്ണം രക്ഷയോടെ കൂടിയതും എല്ലാ ജീവികളും വശീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നതുമാണ്.
ഭവിഷ്യതി പതിര്വശ്യോ നാന്യാം യാസ്യതി സുന്ദരീമ്
ഭർത്താവ് വശമാകുകയും മറ്റൊരു സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയിലേക്കു പോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
പ്രദോഷേ പയസാ യുക്തശ്ചൂര്ണോ ഭര്തരി യോജിതഃ
സന്ധ്യാസമയത്ത് പാലിൽ കലർത്തിയ ഈ ചൂർണ്ണം ഭർത്താവിന് നൽകണം.
യദാ സ പീതചൂര്ണസ്തു ഭര്താ നൃപവരോത്തമാ
ഭരതാവ് ആ മഞ്ഞപ്പൊടി കഴിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ,
ഗുഹ്യേ തു ക്രിമയോ ജാതാഃ ക്ഷതദുഷ്ടവ്രണോദ്ഭവാഃ
അവന്റെ രഹസ്യഭാഗങ്ങളിൽ രക്തം കെട്ടിയ മുറിവുകളിൽ നിന്ന് പുഴുക്കൾ ഉണ്ടായി.
ഹതതേജാസ്തഥാ ഭര്ത്താ മാമുവാചാകുലേന്ദ്രിയഃ
ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട ഭർത്താവ്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അലഞ്ഞ്, എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ത്രാഹി മാം ശരണം പ്രാപ്തം ന ഗച്ഛേയം പരിസ്ത്രിയമ്
എനിക്ക് ആശ്രയം തേടിയവനായി നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നെ രക്ഷിക്കണം, ഞാൻ മറ്റൊരു സ്ത്രീയിലേക്കു പോകരുതേ.