തസ്മാദ്യദനുകൂലം തേ തത്കരോമി പ്രശാധി മാമ്
അതുകൊണ്ട്, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തും ഞാൻ ചെയ്യും; എന്നോട് പറയൂ.
മലയേ മേരുശിഖരേ വനേ വാ നന്ദനേ വദ
മലയപർവ്വതത്തിൽ, മേറു ശിഖരത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ നന്ദനവനത്തിൽ — എവിടെയായാലും പറയൂ.
ഉവാചാനുശയം രാജന്വചനം പ്രീതിവര്ദ്ധനമ്
രാജാ, അവൾ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും മനസ്സിലുള്ളതും പറഞ്ഞുവന്നു.
ഭവിഷ്യന്തി മഹീപാല കഥം ഗച്ഛാമി തേ പുരമ്
ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, സഹപത്നികൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ നിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകും?
യസ്യാഃ സപത്നീപ്രഭവം ദുഃഖമാമരണം ഭവേത്
സഹപത്നിയുടെ കാരണമായ ദു:ഖം മരണം വരെ അവസാനിക്കാത്തതാണല്ലോ.
ജ്ഞാത്വാ സപത്നീപ്രഭവം ദുഃഖം ഭര്താ കൃതോ മയാ
സഹപത്നിയുടെ ദു:ഖം അറിയാമായ്കയാൽ, ഞാൻ നിന്നെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ന ത്വം വസസി രാജേന്ദ്ര സംധ്യാവല്യാ വിനാ ക്വചിത്
രാജാധിരാജാ, സംധ്യാവലിയെ കൂടാതെ നീ എവിടെയും താമസിക്കുന്നില്ലല്ലോ.
ദുഃഖേന ഭവതോ രാജന്ഭൂരി ദുഃഖം ഭവേന്മമ
രാജാ, നിന്റെ ദു:ഖം എനിക്കു വലിയ ദു:ഖമായിരിക്കും.
യത്ര ത്വം രംസ്യസേ രാജംസ്തത്ര മേ മന്ദരോ ഗിരിഃ
രാജാ, നീ എവിടെയാണു സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നത്, അവിടെയാണ് എന്റെ മന്ദരപർവ്വതം.
സ മേരുഃ കാഞ്ചനമയഃ സന്നിധാനേ പ്രചക്ഷതേ
അവിടെയാണ് പൊന്നാൽ നിർമ്മിതമായ那个 മേരു പർവ്വതം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.
ഭര്തൃസ്ഥാനം പരിത്യജ്യ സ്വപിതുര്വാപി വര്ജിതമ്
ഭര്ത്താവിന്റെ വീടോ അച്ഛന്റെ വീടോ വിട്ടുവിട്ട്,
സര്വധര്മവിഹീനാപി നാരീ ഭവതി സൂകരീ
എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടാലും സ്ത്രീ അശുദ്ധയാകുന്നില്ല.
മമിഷ്യാമിത്വയാ സാര്ദ്ധമീശസ്ത്വം സുഖദുഃഖയോഃ
"ഞാന് നിന്നോടൊപ്പം വരാം; സന്തോഷത്തിലും ദുഃഖത്തിലും നീയാണ് എന്റെ രക്ഷകന്."
പരിഷ്വജ്യ വരാരോഹാമിദം വചനമബ്രവീത്
അവളെ അങ്ങ് അണച്ചുപിടിച്ച്, അവന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
മാ ശങ്കാം കുരു വാമോരു യതോ ദുഃഖം ഭവിഷ്യതി
"നിന്റെ മനസ്സില് ഭയം വയ്ക്കേണ്ട, മനോഹരിയായവളേ, കാരണം അതില് നിന്ന് ദുഃഖം ഉണ്ടാകും."
ഏഹി ഗച്ഛാവ തന്വങ്ഗി സുഖായ നഗരം പ്രതി
"വാ, മനോഹരമായ ശരീരമുള്ളവളേ, നമുക്ക് സന്തോഷത്തിനായി നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം."
ഭുങ്ക്ഷ്വ ഭോഗാന്മയാ സാര്ദ്ധം തത്രസ്ഥാ സ്വേച്ഛയാ പ്രിയേ
"പ്രിയമേ, അവിടെ എന്നോടൊപ്പം നീ ഇഷ്ടം പോലെ സുഖങ്ങള് അനുഭവിക്കൂ."
സംപ്രസ്ഥിതാ നൂപുരഗോഷയുക്താ വികര്ഷയന്തീ ഗിരിജാതശോഭാമ്
അവള് നൂപുരങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, മലയില് ജനിച്ചവളുടെ സൗന്ദര്യം വിളിച്ചുകാട്ടി പുറപ്പെട്ടു.
പശ്യമാനൌ ബഹൂന്ഭാവാന്ഗിരിജാതാന്മനോഹരമനോഹരാന്
അവര് മനോഹരവും ആകര്ഷകവുമായ മലയില് ജനിച്ച അനേകം രൂപങ്ങള് കണ്ടു.
കേചിന്നീലസമപ്രഖ്യാഃ കേചിത്കാഞ്ചനസത്വിഷഃ
ചിലത് നീലനിറത്തില് തിളങ്ങുന്നു, ചിലത് പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉണ്ട്.
അന്യോന്യശ്ലേഷതാം പ്രാപ്തൌ സകലൈഃ സ്ഥാവരൈരിവ
അവര് പരസ്പരം ചേര്ന്ന്, എല്ലാം അചഞ്ചലങ്ങളുമായവയുമായി ഒന്നായി.
ഖന്യമാനം ഖുരേണോര്വീ കുലിശാഭേന വേഗിനാ
വേഗത്തില് കുതിച്ചുള്ള കുതിരയുടെ കുത്തുകൊണ്ട് ഭൂമി ഉഴുതുപൊളിക്കപ്പെട്ടു.
ഗൃഹഗോധാഭവത്തസ്മിന് ഭൂഭാഗാന്തര്ഗതാ കില
അവിടെ, ഭൂമിയുടെ അകത്ത് ഒരു വീടുപല്ലി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിദീര്യമാണാം നൃപതിരപശ്യത്സ ദയാപരഃ
അവളെ കീറിപ്പൊളിക്കപ്പെടുന്നത് ദയയോടെ രാജാവ് കണ്ടു.
തതഃ സ വൃക്ഷപത്രേണ കോമലേന മഹീപതിഃ
അപ്പൊഴ് രാജാവ് ഒരു മൃദുലമായ ഇല എടുത്തു,
തതസ്തു മോഹിനീം പ്രാഹ പ്രേക്ഷ്യ മൂര്ച്ഛാഗതാം ഹി താമ്
അവളെ ബോധംകെട്ടുകാണുമ്പോള് രാജാവ് മോഹിനിയോട് പറഞ്ഞു:
യേന മൂര്ച്ഛാഗതാം സിംചേ ഗൃഹഗോധാം വിമര്ദ്ദിതാമ്
"ഇതുകൊണ്ട് ബോധംകെട്ട് കശുങ്ങിയ വീടുപല്ലിയെ തളിക്കൂ."
തേനാഭ്യഷിം ചന്നൃപതിര്ഗൃഹഗോധാം വിമൂര്ച്ഛിതാമ്
അത് കൊണ്ട് രാജാവ് ബോധംകെട്ടിരിക്കുന്ന വീടുപല്ലിയെ തളിച്ചു.
അഭിഘാതേഷു സര്വേഷു ശസ്തം വാരിപ്രസേചനമ്
എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള പരിക്ക് സംഭവിച്ചാൽ വെള്ളം തളിക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് കരുതുന്നു.
സംപ്രാപ്തചേതനാ ഭൂപ ഗോധാ വചനമബ്രവീത്
രാജാവിന് തിരിച്ചറിയൽ വന്നപ്പോൾ ഗോധാ അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.