നിര്ദേഷമൃഗയൂഥാനാം ന യുക്തം സൂദനം തവ
ദോഷമില്ലാത്ത മൃഗക്കൂട്ടങ്ങളെ കൊല്ലുന്നത് നിനക്ക് യുക്തിയല്ല.
കുര്വന്നപി വൃഥാ ധര്മാന്യോ ഹിംസാമനുവര്തതേ
വ്യർത്ഥമായി കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താലും അതിൽ ഹിംസയുണ്ടാകാം.
ഷഡ്വിധം നൃപ തേ പ്രോക്തം വിദ്വദ്ഭിര്ജീവഘാതനമ്
രാജാവേ, ജീവികളെ കൊല്ലുന്നതിന് ആറു വിധങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നു.
ഹിം സയാ സംയുതം ധര്മമധര്മം ച വിദുര്ബുധാഃ
ഹിംസയോടുകൂടിയ ധർമ്മം അധർമ്മമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ തിരിച്ചറിയുന്നു.
ധര്മം സമാശ്രയമന്സമ്യക്സംജാതപലിതഃ പിതാ
മുടി വെള്ളയായ പിതാവ് ശരിയായ ധർമ്മത്തിൽ ആശ്രയം എടുക്കണം.
മൃഗശീലാ ഹി രാജാനോ വിനഷ്ടാഃ ശതശോ ന-പ
മൃഗവധത്തിൽ ആസക്തരായ നൂറുകണക്കിന് രാജാക്കന്മാർ നശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദയാ വരാ മൃഗേ രീജ്ഞാം ധര്മിണാമപി ദൃശ്യതേ
മൃഗങ്ങളോടുള്ള കരുണയും ധാർമ്മികരായ രാജാക്കന്മാരിൽ പോലും കാണാം.
ഏവം ബ്രുവാണാം താം ഭാര്യാം നൃപോ വചനമബ്രവീത്
ഭാര്യ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാജാവ് അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പര്യ്യടിഷ്യേ ധനുഷ്പാണിഃ കുര്വന്കണ്ടകശോധനമ്
ഞാൻ വില്ലേന്തി സഞ്ചരിച്ച് ദുഷ്ടരെ നീക്കം ചെയ്യും.
ശ്വാപദേഭ്യശ്ച ദസ്യുഭ്യഃ പ്രജാ രക്ഷ്യാ മഹീഭൃതാ
മൃഗങ്ങളുടെയും കള്ളന്മാരുടെയും കൈയിൽ നിന്ന് ജനങ്ങളെ രാജാവ് രക്ഷിക്കണം.
പ്രജാ അരക്ഷന്നൃപതിഃ സധര്മ്മോ ഽപി വ്രജത്യധഃ
ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാത്ത രാജാവ് ധാർമ്മികൻ ആയാലും താഴേക്ക് വീഴും.
വിമുക്തഭാവോ ഽഹമിതി മേരുശൃങ്ഗേ രവിര്യഥാ
ഞാൻ മേരു പർവ്വതത്തിലെ സൂര്യൻപോലെ അസക്തനാണ്.
ദോഷാപതിസമപ്രഖ്യം നിര്ദേഷം ക്ഷിതിഭൂഷണമ്
ദോഷങ്ങളില്ലാത്ത, ഭൂമിയെ അലങ്കരിക്കുന്നവൻ ദോഷങ്ങളുടെ അധിപതിക്ക് തുല്യൻ.
ധരാമാദൃത്യ ഭൂപാലോ ദത്വാ തം ദക്ഷിണം കരമ്
ഭൂമിയെ ആദരിച്ച് രാജാവ് അവനു യോജിച്ച കരം നൽകി.
അശോകപല്ലവാകാരം വജ്രാങ്കുശവിരോഹണമ്
അശോകപ്പല്ലവംപോലെയുള്ള രൂപവും വജ്രാങ്കുശം ഉയർത്തിയും,
സാധയാനോ യയൌ ദേശാന്കാനനം സ നൃപോത്തമഃ
തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി ആ മഹാരാജാവ് കാടുകളിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
പദാതയോ നിപേതുസ്തേ മൂര്ച്ഛിതാഃ ക്ഷിതിമണ്ഡലേ
അവരുടെ കാലുകൾ തളർന്നു, അവർ ഭൂമിയിൽ അവശരായി വീണു.
യോജനാനാം സമുത്തീര്യ ശതമഷ്ടോത്തരം നൃപ
രാജാവേ, നൂറും എട്ട് യോജന ദൂരം കടന്ന് യാത്ര ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു,
അശോകബകുലോപേതം പുന്നാഗസരലാവൃതമ്
അശോകവും ബകുലവും നിറഞ്ഞ, പുന്നാഗവും ശരളവൃക്ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലത്തെത്തിയർ.
നാരികേലൈസ്തഥാ താലൈഃ കേതകൈഃ സിംദുവാരകൈഃ
അവിടെ തേങ്ങയും താളവൃക്ഷവും, കെടകയും സിന്ദുവാരപൂക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ക്രമുകൈര്ദാഡിമൈശ്ചൈവ ധാത്രീവൃക്ഷൈഃ സഹസ്രശഃ
കറുമുഖവും മാതളനാരകവും, ആയിരക്കണക്കിന് നെല്ലിക്കവൃക്ഷങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പരിപക്വഫലൈര്നമ്രൈഃ ഖഗാരൂഢൈഃ സമാവൃതമ്
പഴുത്ത പഴങ്ങൾ കൊണ്ട് കുനിഞ്ഞ ശാഖകളിലും, അതിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന പക്ഷികളാലും ആ സ്ഥലം നിറഞ്ഞിരുന്നു.
പശ്യമാനോ മുനിം രാജാ ദദര്ശ ഹുതഭുക്പ്രഭമ്
അത് കണ്ട രാജാവ്, അഗ്നിപോല പ്രകാശമുള്ള മുനിയെ കണ്ടു.
അവരുഹ്യ ഹയാദ്ദൃഷ്ട്വാ പ്രണനാമ ച സാദരമ്
കുതിരയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, അവനെ കണ്ട രാജാവ് ആദരപൂർവ്വം വന്ദിച്ചു.
ഉപവിശ്യാസനേ കൌശേ പ്രാഹ സംഹൃഷ്ടയാ ഗിരാ
പാവാടിയിലിരുന്ന്, സന്തോഷത്തോടെ രാജാവ് സംസാരിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ തവ പദാംഭോജം സമ്യഗ്ധ്യാനപരസ്യ ച
സത്യധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയ നിങ്ങളുടെ കമലപാദങ്ങൾ കണ്ടു,
സംപൃഷ്ട്വാ കുശലം പ്രാഹ വാമദേവോ മുദാന്വിതഃ
അവന്റെ സുഖം അന്വേഷിച്ച്, വാമദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
മമാശ്രമോ മഹാഭാഗ പുണ്യോ ജാതോ ധരാതലേ
മഹാഭാഗവ, എന്റെ ആശ്രമം ഭൂമിയിൽ പുണ്യസ്ഥലമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
യേന വൈവസ്വതോ മാഗ്രോ ഭഗ്നോ നിര്ജിത്യ വൈ യമമ്
വൈവസ്വതന്റെ പ്രധാനപുത്രൻ, യമനെ ജയിച്ച് തോറ്റു.
ഉപോഷയിത്വാ നൃപതേദ്വാദശീം പാപനാശിനീമ്
പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ദ്വാദശി ഉപവാസം ആചരിച്ച ശേഷം, രാജാവേ,