കൂര്മാസ്ഥിഘര്ഷതാ യേന പാവകോ ജനിതോ മഹാന്
ആ കുര്മത്തിന്റെ അസ്ഥികള് തമ്മില് ഉരസിയതുകൊണ്ട് വലിയൊരു അഗ്നിച്ഛുവണ്ടി ഉണ്ടായി.
ന ദേവൈര്ദാനവൈര്വാപി ദൃഷ്ടോ യോ ഹി ദ്വിജോത്തമാഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ദേവന്മാരോ ദാനവന്മാരോ ആ സ്ഥലം കണ്ടിട്ടില്ല.
കേയൂരഘര്ഷണേ യേന കൃതം ദേവസ്യ ചക്രിണഃ
അവിടെ കങ്കണങ്ങള് തമ്മില് ഉരസിയതുകൊണ്ട് ചക്രധാരി ദേവന്റെ അലങ്കാരം ഉണ്ടായി.
രത്നാനാം മന്ദിരം ഹ്യേഷ ബഹുധാതുസമന്വിതഃ
ഇത് പലവിധ വിലയേറിയ ലോഹങ്ങള് നിറഞ്ഞ രത്നങ്ങളുടെ ആലയം തന്നെയാണ്.
സുരാങ്ഗനാനാം രതിവര്ദ്ധനോ യോ രത്നൌഷധീനാം പ്രഭവോ ഗിരിര്മഹാന്
രത്ന ഔഷധികളുടെ ഉറവിടമായ ഈ മഹാമല, സ്വര്ഗ്ഗസ്ത്രികള്ക്ക് ആനന്ദം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ദൈര്ഘ്യേണ താവന്തി ഹി യോജനാനി ത്രൈലോക്യയഷ്ടീവ സമുച്ഛ്രിതോ ഽസൌ
മൂന്നു ലോകങ്ങള്ക്കുള്ള പാളിയായതുപോലെ അതിന്റെ ദൈര്ഘ്യം യോജനങ്ങളില് അളക്കാം.
യസ്മിന്ഗതഃ കശ്യ പനന്ദനോ വൈ വിരശ്മിതാമേതി വിനഷ്ടതേജാഃ
കശ്യപപുത്രാ, അതിനകത്ത് കടന്നാല് ആരുടെയും തേജസ്സും ഭാവവും ക്ഷയിക്കും.
സൂര്യതേജോനിഹന്താരം മന്ദരം തേജസാ സ്വയമ്
മന്ദരപര്വ്വതം സ്വയം തേജസ്സുകൊണ്ട് സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പോലും കുറയ്ക്കുന്നു.
നീലകാന്തിമയേ ദിവ്യേ സപ്തയോജനവിരതൃതേ
നീലനിറമുള്ള ദിവ്യമായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു, ഏഴു യോജന ദൈര്ഘ്യമുള്ളതാണത്.
ദശഹസ്ത പ്രമാണം ഹി വിസ്തരാദൂര്ദ്ധ്വസംഖ്യയാ
അത് വീതിയിലും ഉയരത്തിലും പത്ത് ഹസ്തം അളവാണ്.
തസ്മിന്ബാലാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാശ്ചക്രേ സംഗീതമുത്തമമ്
അവിടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ബാലകള് ഉത്തമമായ സംഗീതം ആലപിച്ചു.
സമീപവര്തിനീ തസ്യ ഭൂത്വാ ലിങ്ഗസ്യ ഭാമിനീ
അവിടെ ഒരു ഭാസുരയായ സ്ത്രീ ലിംഗത്തിനരികില് നിന്നു.
തസ്മിന്പ്രവൃത്തേ രാജേന്ദ്രഗീതേ മന്മഥവര്ദ്ധനേ
രാജാവേ, ആ സംഗീതം തുടങ്ങുമ്പോള് കാമത്തിന്റെ ശക്തി വര്ദ്ധിച്ചു.
ന ച ദൈവം ന ചാദൈവം ഗീതം താദൃഗ്ബഭൂവ ഹ
ദൈവത്താലോ, പരിശ്രമത്താലോ, അത്തരം സംഗീതം മുമ്പ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
മോഹിനീമുഖനിര്ഗീതം ഗീതം സത്വവിമോഹനമ്
മോഹിനിയുടെ വായിൽ നിന്നു ഒഴുകിയ പാട്ട് എല്ലാം ജീവികളുടെയും മനസ്സിനെ ആകർഷിച്ചു.
കാമാതുരോ ഭോക്തുമനാശ്ചചാല താം മോഹിനീം പാര്വതിദൃഷ്ടിലജ്ജഃ
കാമത്തിൽ ആകുലനായി ആനന്ദം ആസ്വദിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അവൻ മോഹിനിയിലേക്കു സമീപിച്ചു, പക്ഷേ പാർവതിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ ലജ്ജിച്ചു.
സംപൂജ്യ ബഹുശോ ദേവം പീതാംബരധരം ഹരമ്
പീതാംബരം ധരിച്ച ഹരനെ പലതവണയും ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
കൃത്വാ ശൂന്യം യമപഥം ജിത്വാ വൈവസ്വതം യമമ്
യമന്റെ വഴി ശൂന്യമാക്കി, വൈവസ്വതനായ യമനെ ജയിച്ചു.
ആഹൂയ തനയം കാലേ ധര്മാങ്ഗദമഭാഷത
ശരിയായ സമയത്ത് തന്റെ മകനായ ധർമ്മാംഗദനെ വിളിച്ചു വരുത്തി അവനോട് പറഞ്ഞു.
പരിപാലയ വീര്യേണ സ്വധര്മേ കൃതനിശ്ചയഃ
നിന്റെ ധർമ്മം ഉറപ്പോടെ ശക്തിയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
തസ്യ ധര്മസ്തഥാ കീര്തിര്വിനസ്യതി ന സംശയഃ
അവന്റെ ധർമ്മവും കീർത്തിയും നശിക്കും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അവശ്യ പാതകീ സോ ഽപി വിജ്ഞേയോ ഭുവനത്രയേ
അവനെയും മൂന്നു ലോകത്തിലും പാപിയായെന്നു അറിയണം.
മാതുരുച്ചാരവജ്ജാതോ ദ്വിജിഹ്വോ വിഷവര്ജിതഃ
അവൻ അമ്മയുടെ മലംപോലെ ജനിച്ചു, ഇരട്ടനാവുള്ളവൻ, വിഷമില്ലാത്തവൻ.
പ്രകാശയതി സര്വത്ര സ്വകരൈരിവ ഭാസ്കരഃ
ഭാസ്കരനുപോലെ തന്റെ കൈകളാൽ എല്ലായിടത്തും പ്രകാശം പകരുന്നു.
സ പുത്രോ നരകം യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
ആ മകൻ സകലഭൂതങ്ങൾ നശിക്കുന്നതുവരെ നരകത്തിലേക്കു പോകുന്നു.
സ യാതി ദേവ സായുജ്യം സ്തൂയമാനോ ദിവി സ്ഥിതൈഃ
അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നവരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഐക്യത്തിനെത്തുന്നു.
ന ഭുക്തം നൈവ സുപ്തം തു സ്വേച്ഛയാ പാലനേ സ്ഥിതഃ
അവൻ തനിക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ ഭക്ഷിക്കുകയോ ഉറങ്ങുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല, സംരക്ഷണത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
വിഷ്ണുവാസരഭോക്തൄണാം നിഗ്രഹേ കൃതബുദ്ധിനാ
വിഷ്ണുവിന്റെ ദിനങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
വിരിഞ്ചിമാര്ഗഗാശ്ചാന്യേ പാര്വത്യാശ്ച സ്ഥിതാഃ പരേ
മറ്റുള്ളവർ വിരിഞ്ചിയുടെ വഴിപിടിക്കുന്നു, ചിലർ പാർവതിയോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നു.
ബാലോ യുവാ വാ വൃദ്ധോ വാ ഗുര്വിണീ വാ കുമാരികാ
കുഞ്ഞായാലും യുവാവായാലും വൃദ്ധനായാലും ഗർഭിണിയായാലും കന്യയായാലും,