യോ ന വാക്യാദ്വിചലതേ സഹൈവ ഹി പിതുര്ഗൃഹേ
അവൻ അച്ഛന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറുന്നില്ല, എപ്പോഴും അച്ഛന്റെ വീട്ടിലാണ്.
ശതാനി കനകാഭാസേ ത്വവിശേഷേണ പശ്യതി
സുവർണ്ണനിറമുള്ള നൂറുകണക്കിന് സ്ത്രീകളെ അവൻ വ്യത്യാസമില്ലാതെ കാണുന്നു.
സമീപം ഗച്ഛ ചാര്വങ്ഗി മന്ദരേ പര്വതോത്തമേ
സുന്ദരാംഗിയേ, നീ മന്ദരപർവതത്തിനടുത്തേക്ക് പോവുക.
തവ ഗീതേന ചാര്വങ്ഗി മോഹിതോ ഽശ്വം വിഹായ ചകത
സുന്ദരാംഗിയേ, നിന്റെ പാട്ടിൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട് അവൻ കുതിരയെ ഉപേക്ഷിച്ച് അലയുന്നു.
തത്ര ദേവി ത്വയാവാച്യം മിലിത്വാ ഭൂഭുജാ ത്വിഹ
ദേവിയേ, അവിടെ നീ രാജാവുമായി കൂടിച്ചേർന്ന് സംസാരിക്കണം.
യദ്ബ്രവീമി ഹ്യഹം നാഥ തത്കാര്യം ഹി ത്വയാ ധ്രുവമ്
ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ, നാഥാ, നീ നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം.
യതസ്തം ശപഥൈര്ധൃത്വാ ദക്ഷിണേന കരേണ വൈ
അതിനാൽ, അവനെ സത്യവാക്കുകൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ച് വലതുകൈ പിടിക്കണം.
സുരതേ തവ ചാര്വങ്ഗി യദാ മുഗ്ധോ ഹി ലക്ഷ്യതേ
സുന്ദരാംഗിയേ, നിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ അവൻ മയങ്ങുന്നുവെന്ന് കാണുമ്പോൾ.
യസ്ത്വയാ ശപഥോ രാജന്കൃതോ മദ്വാക്യപാലനേ
രാജാവേ, നീ എന്റെ വാക്ക് പാലിക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തതല്ലേ.
ഏവമുക്തേ ത്വയാ മുഗ്ധോ രാജാ വൈ സത്യഗൌരവാത്
നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുത്ത രാജാവ് നിരപരാധിയായി അങ്ങനെ തന്നെ നടന്നു.
ഏവമുക്തേ തു വചനേ ത്വയാ വാച്യോ വരാനനേ
നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചാൽ, മനോഹരിയേ, അതനുസരിച്ച് നിന്നോട് സംസാരിക്കേണ്ടതാണല്ലോ.
നോപവാസസ്ത്വയാ കാര്യോ ജാതു വൈ ഹരിവാസരേ
ഹരിയുടെ വിശേഷദിനത്തിൽ നീ ഒരിക്കലും ഉപവാസം പാലിക്കരുത്.
സുമുഗ്ധാം യൌവനോപേതാം സ്വഭാര്യാം യോ ന സേവതേ
യൗവനം നിറഞ്ഞ, സുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ അവൻ സമീപിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
ത്രിരാത്രമപവിദ്ധാഹം ത്വയാ ഭൂപ ഉപോഷണാത്
രാജാവേ, ഉപവാസം കൊണ്ടു നീ മൂന്നു രാത്രികൾ എന്നെ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശ്രാദ്ധകാലേ തു സംപ്രാപ്തേ ഉപാവിഷ്ടൈര്ദ്വിജൈഃ കില
ശ്രാദ്ധകാലം വന്നപ്പോൾ, ദ്വിജന്മാർ ഇരുന്നപ്പോൾ,
ഏവം സംബോധ്യമാനോ ഽപി യദാ രാജാ വചസ്തവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും രാജാവ് നിന്റെ വാക്ക് കേൾക്കാതിരുന്നാൽ,
യദി ന ത്യജസേ രാജന്നുപവാസം ഹരേര്ദിനേ
രാജാവേ, ഹരിയുടെ ദിനത്തിൽ ഉപവാസം ഉപേക്ഷിക്കാതെ നീ തുടരുകയാണെങ്കിൽ,
ധര്മാങ്ഗദസ്യ രാജേന്ദ്ര മമോത്സംഗേക്ഷിപ സ്വയമ്
രാജേന്ദ്രാ, നീ തന്നെ എന്നെ ധർമ്മാംഗദന്റെ മടിയിൽ ഇട്ടൊഴിയണം.
ധര്മക്ഷീണോ ഭവാന് ഗന്താ നരകേ നാത്ര സംശയഃ
നിന്റെ ധർമ്മം ക്ഷയിച്ചാൽ നീ നരകത്തിൽ പോകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
സംഗൃഹ്യ വാക്യം വസുധാമരാണാം സമ്ഭോക്ഷ്യതേ മാധവവാസംരേ ഽസൌ
ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ചാൽ, അവൻ മാധവന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും.
ലിപിപ്രമാണം നരകാധിവാസീ ഭവിഷ്യതേ സാധു കൃതം ത്വയാ ഹി
എഴുത്ത് പ്രകാരം, നരകവാസിയായിരിക്കും; നീ ചെയ്തത് നന്നായിരിക്കുന്നു.
നിഃശേഷാമരപൂജ്യം വ്രജതി പദം പദ്മനാഭസ്യ
അവൻ എല്ലാ ദേവതകളും ആരാധിക്കുന്ന പദ്മനാഭന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
ഉവാച നാമ മേദേഹി യേന ഗച്ഛാമി മന്ദിരമ്
അവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകാൻ എന്ത് പേരാണ് പറയേണ്ടത്.
നാമ പാപഹരം പ്രോക്തം തത്കുരുഷ്വ കുശധ്വജ
പാപം നീക്കം ചെയ്യുന്ന പേരാണ് പറയേണ്ടത്; അതു ചെയ്യു കുശധ്വജാ.
മോഹിനീ നാമ തേ ദേവി സഗുണം ഹി ഭവിഷ്യതി
ദേവിയേ, മോഹിനി എന്നതാണ് നിന്റെ പേര്; അതിന് ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
യദി പ്രാപ്നോതി വൈ സുഭ്രു ത്വത്സംപര്കം സുഖാവഹമ്
സുന്ദരഭ്രുവേ, ആരെങ്കിലും നിന്നെ സമീപിക്കാൻ സാധിച്ചാൽ, അതു സന്തോഷം നൽകും.
വീക്ഷ്യമാണാമരൈര്മാര്ഗേ പ്രതസ്ഥേ മന്ദരാചലമ്
ദേവതകള് നോക്കി നില്ക്കുമ്പോള്, അവള് മന്ദരപര്വ്വതത്തിലേക്കുള്ള വഴിയില് പുറപ്പെട്ടു.
യസ്യ സംവേഷ്ടനേ നാഗോ വാസുകിര്നഹി പൂര്യതേ
അത് ചുറ്റാന് വലിയ വാസുകി പാമ്പിനും കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ഷഡ്ലക്ഷയോജനഃ സിംധുര്യസ്യാസൌ ഗഹ്വരോ ഭവേത്
ആ മലയുടെ ഗുഹയില് ആറുലക്ഷം യോജന ദൈര്ഘ്യമുള്ള ആനയെയും ഒളിപ്പിക്കാം.
പതതാ യേന രാജേന്ദ്ര സിംധോര്ഗുഹ്യം പ്രദര്ശിതമ്
രാജാവേ, അതില് വീണപ്പോള് സമുദ്രത്തിന്റെ രഹസ്യമായ ഉള്ളടക്കം വെളിപ്പെട്ടു.