അഥവാ സത്യഗാഥേയം ലൌകികീ പ്രതിഭാതി നഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ഈ ലോകത്തിൽ സത്യമുള്ള ഒരു പറയുപോലെയാണ് നമ്മുക്ക് തോന്നുന്നത്:
നഹി ദുഷ്കൃതകര്മാ ഹി നരഃ പ്രാപ്നോതി ശോഭനമ്
ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ നല്ലത് നേടാറില്ല.
ലോകാനാം സമചിത്താനാം മതം ജ്ഞാത്വാ ഹി വേധസഃ
ലോകങ്ങളിൽ സമമായ മനസ്സുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം, സൃഷ്ടാവിന്റെ മനസ്സിലാക്കി.
ഭുജാഭ്യാം സാധുപീനാഭ്യാം ലോകമൂര്തിരുദാരധീഃ
ശക്തമായ, നല്ല രൂപമുള്ള കൈകളോടെ, മഹാനായ മനസ്സുള്ള ലോകത്തിന്റെ രൂപം.
സകായസ്ഥമുവാചേദം വ്യോമമൂര്തിം രവേഃ സുതമ്
സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആകാശത്തിന്റെ രൂപമായ സൂര്യപുത്രനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കേനാപമാര്ജിതോ ദേവപടോ ലോകപടസ്തവ
ദൈവികമായ നിന്റെ വസ്ത്രം, ലോകത്തിന്റെ വസ്ത്രം, ആരാണ് ശുദ്ധമാക്കിയത്?
അപനേഷ്യതി മാര്തണ്ഡേ ദുഃഖം ഹൃദയസംസ്ഥിതമ്
ഹൃദയത്തിൽ പാർക്കുന്ന ദു:ഖം സൂര്യൻ അകറ്റും.
വിലോക്യ വക്ത്രം കുശകേതുസൂനോഃ സഗദ്ഗദം മന്ദമുദീരയന്വചഃ
കുശകേതുവിന്റെ മകന്റെ മുഖം നോക്കി, അവൻ മന്ദമായും വിറയുന്ന സ്വരത്തിലും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
മരണാദധികം ദേവ യത്പ്രതാപസ്യ ഖണ്ഡനമ്
ദേവാ, മഹത്വം നശിക്കുന്നത് മരണത്തേക്കാൾ വലുതാണ്.
അന്ധകൂപേ നിപതതി സ ചാശു നരകേ ധ്രുവമ്
അവൻ കുരുടൻകുഴിയിൽ വീണു, ഉടൻ തന്നെ നരകത്തിലേക്കും പോകുന്നു.
പ്രഭോര്വിത്തം സമശ്നാതി സ ഭവേത്കാഷ്ഠകീടകഃ
ഭഗവാന്റെ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നവൻ മരത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന കീടമായിത്തീരും.
നിയോഗീ നരകം യാതി യാവത്കല്പശതത്രയമ്
നിയോഗിതനായവൻ മൂന്നു നൂറ്റി ഒരു കല്പം നരകത്തിൽ കഴിയുന്നു.
ഭവേദ്വേശ്മനി മന്ദാത്മാ ആഖുഃ കല്പശതത്രയമ്
മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവൻ വീട്ടിൽ മൂന്നു നൂറ്റി ഒരു കല്പം എലിയായി ജനിക്കും.
ഭൃത്യാന്വൈ കര്മകരണേ രാജ്ഞോ മാര്ജാരതാം വ്രജേത്
രാജാവിന്റെ ഭൃത്യന്മാരിൽ, ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ പൂച്ചയായിത്തീരും.
പുണ്യേന പുണ്യകര്താരം പാപം പാപേന കര്മണാ
പുണ്യത്തോടെ പുണ്യക്കാരനെ ലഭിക്കും; പാപം ചെയ്താൽ പാപഫലം ലഭിക്കും.
കല്പാദൌ വര്തമാനസ്യ യാവദ്യാവദ്ദിനം തവ
കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, നിന്റെ ദിവസങ്ങൾ എത്രയോ അത്രയും.
കര്തും രുക്മാങ്ഗദേനാദ്യ പരാഭൂതോ ഹി ഭൂഭുജാ
ഇന്ന് രുക്മാംഗദനാൽ തോറ്റ രാജാവിന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ന ഭുങ്ക്തേ വാസരേ വിഷ്ണോഃ സര്വപാപപ്രണാശനേ
സകല പാപങ്ങളും അകറ്റുന്ന വിഷ്ണുദിനത്തിൽ അവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കില്ല.
വിഹായ ദേവപൂജാം ച തീര്ഥസ്നാനാദികസ്ത്രിയാമ്
സ്ത്രിയുടെ കാരണത്താൽ ദേവാരാധനയും തീർത്ഥസ്നാനവും മറ്റും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
ത്യക്ത്വാ സ്വാധ്യായഹോമാംശ്ച കൃത്വാ പാപാനി ഭൂരിശഃ
സ്വാധ്യായവും ഹോമവും ഉപേക്ഷിച്ച്, അനവധി പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
മനുജാഃ പിതൃഭിഃ സാര്ദ്ധം തഥൈവ ച പിതാമഹൈഃ
മനുഷ്യർ അവരുടെ അപ്പന്മാരോടും അപ്പന്റെ അപ്പന്മാരോടും കൂടെ പോകുന്നു.
തഥാ മാതാമഹാ യാന്തി മാതുര്യേ ജനകാദയഃ
അത് പോലെ തന്നെയാണ് അമ്മയുടെ അപ്പന്മാരോടും അമ്മയുടെ കുടുംബത്തിലെ മൂപ്പന്മാരോടും കൂടെ പോകുന്നത്.
ഏതദ്ദുഃഖം പുനര്ദേവ മമ മര്മവിഭേദനമ്
ഈ ദുഃഖം വീണ്ടും, ദേവാ, എന്റെ ഹൃദയം തുളച്ചുപോകുന്നു.
പിതൄണാം ബീജതോ യസ്മാദ്ധാത്ര്യാ കുക്ഷൌ ധൃതോ യതഃ
അപ്പന്മാരുടെ വിത്തിൽ നിന്ന്, അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ വച്ചാണ് ഒരാൾ വളരുന്നത്.
തതോ ഽന്യസ്യ കൃതം ബ്രഹ്മന്ബീജം ധാത്രീസമുദ്ഭവമ്
അതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മണേ, മറ്റൊരാളുടെ വിത്ത് അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നുണ്ടായതാണെങ്കിൽ, അതു അവരുടെതല്ല.
ന ഭാര്യായാ ഭവേദ്വീജം ന ഭാര്യാ കുക്ഷിധാരിണീ
ഭാര്യയ്ക്ക് വിത്തില്ല, ഭാര്യ ഗർഭത്തിൽ അതു വഹിക്കുന്നതുമില്ല.
ജാമാതുഃ പുണ്യമാഹാത്മ്യത്തിന മേ ശിരസോ രുജാ
മരുമകന്റെ പുണ്യവും മഹത്വവും കൊണ്ടു എനിക്ക് തലവേദനയില്ല.
ഏകാദശ്യുപവാസീ യഃ സ മാം ത്യക്ത്വാ വ്രജേദ്ധരിമ്
ഏകാദശി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ചു എന്നെ വിട്ട് പോകുന്നവൻ ഹരിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
ത്യക്ത്വാ തു മാമകം മാര്ഗം പ്രയാതി ഹരിമന്ദിരമ്
എന്റെ വഴി ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ ഹരിയുടെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
ന തീര്ഥൈര്നാപി ദാനൈര്വാ ന വ്രതൈര്വിഷ്ണുവര്ജിതൈഃ
ക്ഷേത്രയാത്രയാലോ, ദാനങ്ങളാലോ, വിഷ്ണുവിനെ ഒഴിവാക്കിയ വ്രതങ്ങളാലോ മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല.