സ ശിവഃ സാദരം തസ്യ ഭക്ത്യാ സംതുഷ്ടമാനസഃ
അവൻ ശിവൻ, അത്യന്തം ആദരത്തോടെ, ഭക്തിയുടെ ഫലമായി മനസ്സിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
സ ലബ്ധ്വാ ശാംഭവം ജ്ഞാനം ശങ്കരാല്ലോകശങ്കരാത്
അവൻ ലോകത്തിന് ഉപകാരിയായ ശങ്കരനിൽ നിന്ന് ശിവജ്ഞാനം ലഭിച്ചു.
തത്രാപി നാരദോ ഽഭീക്ഷ്ണം ഗതാഗതപരായണഃ
അവിടെ തന്നെ, നാരദൻ എന്നും വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നവനായി നിലകൊണ്ടു.
ഏതദ്വഃ കീര്തിതം വിപ്രാ നാരദീയം മഹന്മയാ
ബ്രാഹ്മണമാരേ, ഈ നാരദന്റെ മഹത്തായ ഉപദേശങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ചതുഷ്പാദസമായുക്തം ശൃണ്വതാം ജ്ഞാനവര്ദ്ധനമ്
നാലു പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള ഈ ഉപദേശം കേൾക്കുന്നവർക്കു ജ്ഞാനം വർധിപ്പിക്കുന്നു.
സമാജേ ദ്വിജമുഖ്യാനാം തഥാ കേശവമന്ദിരേ
പ്രധാന ബ്രാഹ്മണരുടെ സംഗമങ്ങളിലും, അങ്ങനെ തന്നെ കേശവന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലും,
സേതൌ കാഞ്ച്യാം കുശസ്ഥല്യാം ഗങ്ഗാദ്വാരേ കുശസ്ഥലേ
പാലത്തിന്മേൽ, കാഞ്ചിയിൽ, കുശസ്ഥലിയിൽ, ഗംഗയുടെ വാതിലിൽ, കുശസ്ഥലിയിൽ,
സ ലഭേത്സര്വയ ജ്ഞാനാം തീര്ഥാനാം ച ഫലം മഹത്
അവൻ എല്ലാ ജ്ഞാനവും തീർത്ഥങ്ങളുടെ മഹത്തായ ഫലവും നേടുന്നു.
ഉപവാസപരോ വാപി ഹവിഷ്യാശീ ജിതേന്ദ്രിയഃ
ഉപവാസത്തിൽ ആകാമെങ്കിലും, ഹവിഷ്യഭക്ഷണം കഴിക്കാമെങ്കിലും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനാകാമെങ്കിലും,
ശിവഭക്തിരതോ വാപി ശൃണ്വന് സിദ്ധിമവാപ്നുയാത്
അല്ലെങ്കിൽ ശിവഭക്തിയിൽ ലീനനായവനാകാമെങ്കിലും, ഇതു കേൾക്കുമ്പോൾ സിദ്ധി നേടും.
കഥിതഃ സര്വപാപഘ്നഃ പഠതാം ശൃണ്വതാം സദാ
ഇത് എല്ലാപാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതായാണ് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; പതിവായി വായിക്കുന്നവർക്കും എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നവർക്കും.
സര്വേഷാമീപ്സിതം ചേദം സര്വജ്ഞാനപ്രകാശകമ്
ഇത് എല്ലാവർക്കും ആഗ്രഹമുള്ളതും, എല്ലാ ജ്ഞാനവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്.
തഥൈവ ഗാണപത്യാനാം വര്ണാശ്രമവതാം ദ്വിജാഃ
അതുപോലെ തന്നെ, ഗണപതിയുടെ അനുയായികൾക്കും വർണ്ണാശ്രമം പാലിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണർക്കും,
മന്ത്രാണാം ചൈവ യന്ത്രാണാം വേദാങ്ഗാനാം വിഭാഗശഃ
മന്ത്രങ്ങൾക്കും യന്ത്രങ്ങൾക്കും വേദാംഗങ്ങളുടെ വിഭജനങ്ങൾക്കും,
യ ഏതത്പഠതേ ഭക്ത്യാ ശൃണുയാദ്വാ സമാഹിതഃ
ആർ ഭക്തിയോടെ ഇതു വായിക്കുകയോ, ഏകാഗ്രതയോടെ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ,
ശ്രുത്വേദം നാരദീയം തു പുരാണം വേദസംമിതമ്
വേദങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകുന്ന ഈ നാരദീയപുരാണം കേട്ടശേഷം,
ഭൂമിദാനൈര്ഗവാം ദാനൈ രത്നദാനൈശ്ച സംതതമ്
ഭൂമി, പശു, രത്നങ്ങൾ എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ തുടർച്ചയായി,
യസ്തു വ്യാകുരുതേ വിപ്രാഃ പുരാണം ധര്മസംഗ്രഹമ്
ബ്രാഹ്മണമാരേ, ധർമ്മത്തിന്റെ സംഗ്രഹമായ പുരാണം ആരാണോ വിശദീകരിക്കുന്നത്,
കായേന മനസാ വാചാ ധനാദ്യൈരപി സംതതമ്
ദേഹത്താൽ, മനസ്സാൽ, വാക്കിലൂടെ, സമ്പത്തും മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളുമുപയോഗിച്ച്, എല്ലായ്പ്പോഴും—
ശ്രുത്വാ പുരാണം വിധിവദ്ധോമം കൃത്വാ സുരാര്ചനമ്
പുരാണം വിധിപ്രകാരം ശ്രവിച്ച്, ഹോമം നടത്തി, ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചശേഷം—
ദക്ഷിണാം പ്രദദേച്ഛക്ത്യാ ഭക്ത്യാ പ്രീയേത മാധവഃ
സ്വശക്തിയനുസരിച്ച് ദക്ഷിണ നൽകണം; ഭക്തിയോടെ അങ്ങിനെ ചെയ്താൽ മാധവൻ സന്തോഷിക്കും.
കാശീ പുരീ നഗോ മേരുര്ദേവോ നാരായണോ ഹരിഃ
കാശിയാണ് നഗരത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം, മേരു പർവ്വതമാണ്, നാരായണൻ ഹരിയാണ് ദൈവം—
മാര്ഗോ മൃഗേന്ദ്രഃ പുരുഷോ ഽശ്വത്ഥഃ പ്രഹ്ലാദ ആനനമ്
മാർഗ്ഗം സിംഹംപോലെയാണ്, മനുഷ്യൻ അശ്വത്ത്വമരമുപോലെയാണ്, പ്രഹ്ലാദൻ മുഖമാണ്—
പാവകോ വിഷ്ണുരിന്ദ്രശ്ച കപിലോ വാക്പതിഃ കവിഃ
അഗ്നി വിഷ്ണുവാണ്, ഇന്ദ്രനും, കപിലനും, വാക്കിന്റെ അധിപനും, കവി—
ഉര്വശീ കാഞ്ചനം യദ്വച്ഛ്രേഷ്ടാശ്ചൈതേ സ്വജാതിഷു
ഉർവശിയും പൊന്നും, ഇവർ തങ്ങളുടെ വർഗ്ഗത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠരാണ്—
ശാന്തിരസ്തു ശിവം ചാസ്തു സര്വേഷാം വോ ദ്വിജോത്തമാഃ
ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നിങ്ങൾക്കൊക്കെയും ഉണ്ടാകട്ടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ഇത്യുക്ത്വാഭ്യര്ചിതഃ സൂതഃ ശൌനകാദ്യൈര്മഹാത്മഭിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, സൂതൻ ശൗനകന്മാരും മറ്റു മഹാത്മാക്കളും ആദരിച്ചു.
ശ്രുതം സമ്യഗനുഷ്ഠായ തത്ര തസ്ഥുശ്ച സത്രിണഃ
ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട്, അതുപോലെ അനുഷ്ഠിച്ച്, യാഗകർ അവിടെ തന്നെ തുടർന്നു.
സ തു നിര്വിഷമനസാ സമേത്യ യാഗം ലഭതേ സതമഭീപ്സിതം ഹി ലോകമ്
വിഷമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ ചേർന്ന്, അത്തരം യാഗവും നല്ലവരുടെ ആഗ്രഹിച്ച ലോകവും അവൻ നേടുന്നു.
ത്രൈലോക്യമണ്ഡപസ്തംഭാശ്ചത്വാരോ ഹരിബാഹവഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും താങ്ങുന്ന മണ്ടപത്തിന്റെ നാല് തൂണുകളും ഹരിയുടെ നാലു ഭുജങ്ങളാണ്.