തിലൈര്ഹുനേദ്യജേത്പീഠേ ശൈവേങ്ഗാവരണൈഃ സഹ
തിലം ഉപയോഗിച്ച് ശിവപീഠത്തിൽ ശൈവവസ്ത്രങ്ങളോടൊപ്പം അവനെ അർപ്പണം ചെയ്യണം.
പ്രാസാദാദ്യം ജപേന്മന്ത്രമയുതം രോഗശാന്തയേ
കർമ്മത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ രോഗശാന്തിക്കായി മന്ത്രം പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ചന്ദ്രബിംബസ്ഥിതം മൂര്ധ്നി ധ്യാതം ക്ഷ്വേഡഗദാപഹമ്
ചന്ദ്രബിംബത്തിൽ തലയിൽ ധ്യാനിച്ചാൽ, അതു ചുമയും വടവും അകറ്റുന്നു.
രേഫആദിവ്യഞ്ജനോല്ലാസിഷട്കോണാഭിവൃതം ബഹിഃ
ര എന്നാക്ഷരത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന വ്യഞ്ജനങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട ആറു കോണുള്ള ആകൃതിയാൽ പുറത്തു പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നു.
പീഡിതാങ്ഗേ സ്മൃതം തത്തത്പീഡാം ശമയതി ധ്രുവമ്
വേദന അനുഭവിക്കുന്ന അവയവത്തിൽ ഇത് ഓർത്താൽ ആ വേദന തീർച്ചയായും ശമിപ്പിക്കും.
താരോ നമോ ഭൂതപദം തതോ ഽധിപതയേ ധ്രുവമ്
'ത' എന്ന അക്ഷരവും നമസ്കാരവും, 'ഭൂത' എന്ന പദവും, പിന്നെ 'അധിപതി' എന്നതും ചേർക്കണം.
വിഹരദ്വിതയം പശ്ചാന്നരീനൃത്യയുഗം പൃഥക്
ശേഷം സഞ്ചരിക്കുന്ന ഇരട്ടയും, പിന്നെ സ്ത്രീ-പുരുഷ നൃത്തങ്ങളായ രണ്ട് കൂട്ടങ്ങളും വേർതിരിച്ച്.
ഘണ്ടാകപാലമാലാദിധരായേതി പദം പുനഃ
പിന്നീട് ഘണ്ട, കപാലം, മാല തുടങ്ങിയവ കൈവശമുള്ളവനെന്ന പദം വീണ്ടും ചേർക്കണം.
ശശാങ്കകൃതശബ്ദാന്തേ ശേഖരായ തതഃ പരമ്
ശശാങ്കം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദത്തിന് ശേഷം, കിരീടം ധരിച്ചവനെന്നതും ചേർക്കണം.
ബലയുഗ്മം ചലായുഗ്മമനിവര്തകപാലിനേ
കൈകളുടെ ഇരട്ടയും ചലിക്കുന്ന അവയവങ്ങളുടെ ഇരട്ടയും, പിന്നെ ഒരിക്കലും പിന്മാറാത്ത രക്ഷകനായവനോടും.
ഭൂയോ മണ്ഡലമധ്യേ സ്യാത്കടയുഗ്മം തതഃ പരമ്
പിന്നീട് വീണ്ടും വൃത്തത്തിന്റെ നടുവിൽ, പിന്നെ കട്ടികളുടെ ഇരട്ടയും ചേർക്കണം.
ആവേശയയുഗം പശ്ചാഞ്ചണ്ഡാസിപദമീരയേത്
ശേഷം ആവേശത്തിന്റെ ഇരട്ടയും, പിന്നെ ഭയങ്കരമായ വാളിനുള്ള പദവും ഉച്ചരിക്കണം.
ഖഡ്ഗരാവണമന്ത്രോ ഽയം സപ്തത്യൂര്ദ്ധശതാക്ഷരഃ
ഇതാണ് വാളിന്റെ ശബ്ദത്തിനുള്ള മന്ത്രം, എഴുപതിയും നൂറും അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ളത്.
സിദ്ധമന്ത്രോ ഽയമുദിതോ ജപാദേവ പ്രസിദ്ധ്യതി
ഈ മന്ത്രം സിദ്ധമായതാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു; ജപിച്ചാൽ മാത്രം അതിന് ഫലം ലഭിക്കും.
മായാ സ്ഫുരദ്വയം ഭൂയഃ പ്രസ്ഫുരദ്വിതയം പുനഃ
മായ രണ്ടായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, പിന്നെയും അതു രണ്ടായി തെളിഞ്ഞു കാണപ്പെടുന്നു.
ഏകപഞ്ചാശദര്ണോ ഽയമഘോരാസ്ത്രം മഹാമനുഃ
ഇതാണ് അമ്പത്തൊന്ന് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മഹാമന്ത്രം, ഭയങ്കരമായ ആയുധം.
അഘോരരുദ്രഃ സംദിഷ്ടോ ദേവതാ മന്ത്രനായകഃ
അഘോരരുദ്രൻ ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ദേവതയും നായകനുമാണ്.
ശിഖാ ദശഭിരാഖ്യാതാ നവഭിഃ കവചം മതമ്
പത്ത് അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് ശിഖയെ വിളിക്കുന്നു, ഒൻപത് അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് കവചം അറിയപ്പെടുന്നു.
മൂര്ധ്നി നേത്രാസ്യകണ്ഠേഷു ഹൃന്നാഭ്യാമൂരുഷു ക്രമാത്
തലയിൽ, കണ്ണുകളിൽ, വായിൽ, കഴുത്തിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നാഭിയിൽ, ഉരുക്കളിൽ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ.
പഞ്ചഷട്കാഷ്ടവേദാങ്ഗദ്വിവ്ദ്യബ്ധിരസലോചനൈഃ
അറുപത് കണ്ണുകളും, വേദങ്ങളുടെ അംഗങ്ങളും, ദ്വിജന്മാരും, സമുദ്രവും, സാരവും ചേർന്നവയാൽ.
നാനാശസ്ത്രധരം ധ്യായേനദഘോരാഖ്യം സദാശിവമ്
നാനാ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച അഘോരാഖ്യനായ സദാശിവനെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കണം.
താരോ വാന്തോ ധരാസംസ്ഥോ വാമനേത്രേന്ദുഭൂഷിതഃ
ചന്ദ്രക്കല കണ്ണായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഭൂമിയിൽ നില്ക്കുന്നവൻ, വാമൻകണ്ണുള്ളവൻ.
മനുഃ പാശുപതാസ്ത്രാഖ്യോ ഗ്രഹക്ഷുദ്രനിവാരണഃ
പാശുപതാസ്ത്രമെന്ന മന്ത്രം ഗ്രഹദോഷങ്ങളും ചെറുതായ ദോഷങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
മധ്യാഹ്നാര്കപ്രഭം ഭീമം ത്ര്യക്ഷം പന്നഗഭൂഷണമ്
അവൻ ഉഗ്രനാണ്, മധ്യാഹ്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ, പാമ്പുകൾ അലങ്കാരമായവൻ.
വര്ണലക്ഷം ജപേന്മന്ത്രം ജുഹുയാത്തദ്ദശാംശതഃ
മന്ത്രം ഒരു ലക്ഷമുറപ്പിച്ച് ജപിക്കണം, അതിന്റെ പത്തിൽ ഒന്ന് ഹോമം ചെയ്യണം.
ശൈവേ പീഠേ യജേദങ്ഗമാതൃലോകേശ്വരായുധൈഃ
ശൈവപീഠത്തിൽ, അങ്ങമാതാക്കളുടെയും ലോകേശ്വരന്മാരുടെയും ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.
സദ്യഃ സ മുഞ്ചതി ക്രന്ദാന്മഹാമന്ത്രപ്രഭാവതഃ
മഹാമന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ ഉടനെ നിലവിളികൾ വിടുന്നു.
ജയേത്ക്ഷണേന നിഖിലാഞ്ഛത്രൂന്പാര്ഥ ഇവാപരഃ
അവൻ ഒരു കണത്തിൽ തന്നെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കുന്നു, മറ്റൊരു അർജ്ജുനനെന്നപോലെ.
വര്ണാന്തിമോ ബിന്ദുയുതഃ ക്ഷേത്രപാലായ ഹൃന്മനുഃ
അവസാന അക്ഷരത്തിൽ ബിന്ദു ചേർന്നത്, ക്ഷേത്രപാലനു ഹൃദയമന്ത്രമായിരിക്കുന്നു.
ഷഡ്ദീര്ഘയുക്തബീജേന ഷഡങ്ഗം ന്യസ്യ ചിന്തയേത്
ആറ് ദീർഘസ്വരങ്ങളുള്ള ബീജം ഉപയോഗിച്ച്, ആറ് അംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് ധ്യാനിക്കണം.