ദുര്ഗാം പ്രപൂജയേത്സൌമ്യാം ത്രിനേത്രാം ചാരുഭൂഷണാമ്
സൗമ്യസ്വഭാവവും മൂന്ന് കണ്ണുകളും മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങളും ഉള്ള ദുർഗ്ഗയെ ആരാധിക്കണം.
ബാലാര്കാഭം ശിശും കാന്തംഷണ്മുഖം പൂജയേത്തതഃ
പിന്നീട്, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള, ആകർഷകമായ ആറുമുഖമുള്ള ബാലനെ ആരാധിക്കണം.
പരശ്വധവരാഭീതിടങ്കിനം ശ്യാമവിഗ്രഹമ്
കൊടുവാളും വരവും അഭയവും ദണ്ഡവും കൈവശമുള്ള, കറുത്തവനെ ആരാധിക്കണം.
വിഘ്നനായകമഭ്യര്ചേച്ചന്ദ്രാര്ദ്ധകൃതശേഖരമ്
വിഘ്നങ്ങൾ അകറ്റുന്ന, അർദ്ധചന്ദ്രം മുടിയിൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നവനെ ആരാധിക്കണം.
ദ്വിനേത്രം രക്തവസ്ത്രാഢ്യം സേനാപതിമഥാര്ചയേത്
രണ്ട് കണ്ണുകളുള്ള, ചുവപ്പ് വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന സേനാനായകനെയും ആരാധിക്കണം.
ഇന്ദ്രാദികാന്ലോകപാലാന്സ്വസ്വദിക്ഷു സമര്ചയേത്
ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ലോകപാലന്മാരെ ഓരോ ദിശയിലും യഥാക്രമം ആരാധിക്കണം.
ഏവം യോ ഭജതേ മന്ത്രീ ദേവം ശംഭുമുമാപതിമ്
ഇങ്ങനെ, ഉമാപതിയായ ശംഭുവിനെ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഭക്ത്യാ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
സാംതസദ്യാന്തസംയുക്തോ ബിന്ദുഭൂഷിതമസ്തകഃ
ശാന്തിയും ഉടനടി ഫലവും ലഭിച്ച്, തലയിൽ ബിന്ദു ചിഹ്നം അണിയുന്നു.
ഷഡ്ദീര്ഘയുക്തബീജേന ഷഡങ്ഗവിധിരീരിതഃ
ആറ് ദീർഘസ്വരങ്ങൾ ചേർത്തുള്ള ബീജാക്ഷരത്തിൽ ആറ് ഭാഗങ്ങളുള്ള വിധി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈശാനാദ്യാ ന്യസേന്മൂര്തീരങ്ഗുഷ്ഠാദിഷു ദേശികഃ
ഈശാനൻ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങൾ ഗുരു അംഗൂഠം മുതലായ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
വാമദേവാഹ്വയം സദ്യോജാതബീജം ക്രമാദ്വിദുഃ
വാമദേവനും സദ്യോജാതനും എന്നിങ്ങനെ ബീജാക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി അറിയപ്പെടുന്നു.
തത്തദങ്ഗുലിഭിര്ഭൂയസ്തത്തദികാന്ന്യസേത്
അവയെ ഓരോ ദിശയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഉര്ദ്ധപ്രാഗ്ദക്ഷിണോദീച്യപശ്ചിമേഷു മുഖേഷു ച
മുകളിലും കിഴക്കിലും തെക്കിലും വടക്കിലും പടിഞ്ഞാറിലും മുഖങ്ങളിൽ കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.
ഈശാനാദ്യാ ഋചഃ സമ്യഗങ്ഗുലീഷു യഥാക്രമാത്
ഈശാനൻ തുടങ്ങിയ ഋകുകൾ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
മൂര്ദ്ധാസ്യഹൃദയാംഭോജഗുഹ്യപാദേ തു താഃ പുനഃ
പിന്നീട് അവ തലയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ, രഹസ്യഭാഗത്ത്, കാലുകളിൽ എന്നിവിടങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം.
താരപഞ്ചകമുച്ചാര്യ സര്വജ്ഞായ ഹൃദീരിതമ്
അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സർവ്വജ്ഞത്വത്തിനായുള്ളത് ഹൃദയത്തിൽ ഉച്ചരിക്കണം.
തദന്തേ ബ്രഹ്മശിഃസേ ശിരോഗം ജ്വലിതം തതഃ
അതിനുശേഷം തലയിൽ 'ബ്രഹ്മശിഃ' എന്ന ജ്വലിക്കുന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
വജ്രിണേ വജ്രഹസ്തായ സ്വതന്ത്രായ തനുച്ഛദമ്
വജ്രം കൈവശമുള്ള, സ്വതന്ത്രനായ വജ്രധാരിക്ക് ശരീരാവരണം അർപ്പിക്കണം.
നേത്രമുക്തം ശ്ലീപശും ഹും ഫഡന്തേ നേത്രം ശക്തയേ
കണ്ണ് 'നേത്രം' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; പാശം 'ശ്ലീപാശു' എന്നും, പിന്നെ 'ഹും ഫട്' എന്നും ഉച്ചരിച്ച്, നേത്രം ശക്തിക്കായി ഉപയോഗിക്കണം.
പൂര്വദക്ഷിണപശ്ചാത്പ്രാക്സൌമ്യമധ്യേഷു പഞ്ചസു
കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വീണ്ടും കിഴക്ക്, മദ്ധ്യഭാഗം എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു ദിശകളിൽ.
ഈശാനഃ സര്വവിദ്യാനാം ശശിനീ പ്രഥമാ കലാ
ഈശാനൻ എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അധിപൻ; ആദ്യകല 'ശശിനി' എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
ബ്രഹ്മാധിപതിഃ ശബ്ദാന്തേ ബ്രഹ്മണോ ഽധിപതിഃ പുനഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ അധിപൻ എന്നത് പദത്തിന്റെ അവസാനം, വീണ്ടും ബ്രഹ്മണിന്റെ അധിപൻ എന്നാണു പറയുന്നത്.
മരീചിഃ കഥിതാ വിപ്ര ചതുര്ഥീ ച സദാശിവേ
മഹർഷേ, സദാശിവനിൽ നാലാമത്തേത് മരീചി എന്നാണ് പറയുന്നത്.
പൂര്വപശ്ചിമയാമ്യോദഗ്വക്ത്രേഷു തദനന്തരമ്
അടുത്തത് കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, ദക്ഷിണപശ്ചിമം, വടക്ക് എന്നീ മുഖങ്ങളിൽ.
ആദ്യാ തത്പുരുപായേതി വിദ്മഹേ ശാന്തിരീരിതാ
ആദ്യത്തെത് തത്പുരുഷൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; 'ശാന്തി' എന്നും പറയുന്നു.
വിദ്യാ ദ്വിതീയാ കഥിതാ തന്നോ രുദ്രഃ പദം തതഃ
രണ്ടാമത്തേത് വിദ്യ എന്നാണ് പറയുന്നത്; അതിന് ശേഷം രുദ്രൻ എന്ന പദം വരുന്നു.
നിവൃത്തിസ്തത്പരാ സര്വാ പ്രണവാദ്യാ നമോന്വിതാ
ഓം മുതലായ എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും നമസ്കാരത്തോടുകൂടി, എല്ലാം ഉപസംഹാരത്തിനായി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.
അഥോരസി കലാ ന്യസ്യേദഷ്ടൌ മന്ത്രീ യഥാവിധി
ഇപ്പോൾ, ശരീരത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ എട്ടു കലകൾ മന്ത്രങ്ങളോടെ യഥാവിധി സ്ഥാപിക്കണം.
അഥ ഘോരേഭ്യ ഇത്യന്തേ മോഹാസ്യാത്തദനന്തരമ്
അതിനുശേഷം, 'ഭയങ്കരികളിൽ നിന്നു' എന്നതിന്റെ അവസാനം മോഹം വരുന്നു; അതിന് ശേഷം—
ഘോരതരേഭ്യോ നിദ്രാ സ്യാത്സര്വേഭ്യഃ സര്വതത്പരാ
അതിലും ഭയങ്കരികളിൽ നിന്നു ഉറക്കം ഉളവാകുന്നു; അവൾ എല്ലാറ്റിലും മുഴുവനായി ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.