സഹസ്രവൃദ്ധയാ പ്രജപന്സര്വകാമാനവാപ്നുയാത്
ആയിരം മടങ്ങ് ജപിച്ചാൽ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.
ഉത്പാതജനിതാന് ക്ലേശാന്നാശയേന്നാത്ര സംശയഃ
അപകടങ്ങൾ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന കഷ്ടങ്ങൾ അകറ്റാൻ സംശയമില്ല.
ഷഡക്ഷരഃ ശക്തിരുദ്ധഃ കഥിതോ ഽഷ്ടാക്ഷരോ മനുഃ
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം ശക്തിയോടെ ഉച്ചരിക്കണം; എട്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രവും പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അങ്ഗാനി പൂര്വമുക്താനി സൌമ്യമീശം വിചിന്തയേത്
അംഗങ്ങൾ മുമ്പ് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; ദയാനിധിയായ പ്രഭുവിനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം.
സ്മേരാസ്യം സ്വകരൈഃ ശൂലം കംപാലം വരദാഭയേ
പുഞ്ചിരിയോടെ, സ്വന്തം കൈകളിൽ ത്രിശൂലവും കപാലവും വരദയും അഭയമുദ്രയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നവനായി,
ഭുജേനാശ്ലിഷ്ടദേഹം തം ചിന്തയേന്മനസാ ഹൃദി
ആ ദൈവത്തെ മനസ്സിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, ഭുജം ചുറ്റി അണച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ധ്യാനിക്കണം.
ജുഹുയാന്മാന്മധുസസിക്തൈരാരഗ്വധസമിദ്വരൈഃ
അരഗ്വദ വൃക്ഷത്തിന്റെ കൊമ്പുകൾ തേനിൽ നനച്ച് ഹോമം നടത്തണം.
അങ്ഗാവൃതൈര്ബഹിഃ പൂജ്യാ ഹൃല്ലേഖാദ്യാ യഥാപുരാ
ഹൃല്ലേഖാ തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങൾ മുമ്പുപോലെ, അംഗങ്ങൾ ചുറ്റി പുറത്തു ആരാധിക്കണം.
യജേത്പൂര്വാദിപത്രേഷു വൃഷഭാദ്യാനനുക്രമാത്
കിഴക്കു തുടങ്ങിയ ക്രമത്തിൽ, വൃഷഭനും മറ്റും ഇലകളിൽ ആരാധിക്കണം.
രക്താകാരം ത്രിനയനം ചണ്ഡേശമഥ പൂജയേത്
പിന്നീട്, ചുവപ്പു നിറമുള്ള, മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ള ചണ്ടേശനെ ആരാധിക്കണം.
ദുര്ഗാം പ്രപൂജയേത്സൌമ്യാം ത്രിനേത്രാം ചാരുഭൂഷണാമ്
സൗമ്യസ്വഭാവവും മൂന്ന് കണ്ണുകളും മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങളും ഉള്ള ദുർഗ്ഗയെ ആരാധിക്കണം.
ബാലാര്കാഭം ശിശും കാന്തംഷണ്മുഖം പൂജയേത്തതഃ
പിന്നീട്, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള, ആകർഷകമായ ആറുമുഖമുള്ള ബാലനെ ആരാധിക്കണം.
പരശ്വധവരാഭീതിടങ്കിനം ശ്യാമവിഗ്രഹമ്
കൊടുവാളും വരവും അഭയവും ദണ്ഡവും കൈവശമുള്ള, കറുത്തവനെ ആരാധിക്കണം.
വിഘ്നനായകമഭ്യര്ചേച്ചന്ദ്രാര്ദ്ധകൃതശേഖരമ്
വിഘ്നങ്ങൾ അകറ്റുന്ന, അർദ്ധചന്ദ്രം മുടിയിൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നവനെ ആരാധിക്കണം.
ദ്വിനേത്രം രക്തവസ്ത്രാഢ്യം സേനാപതിമഥാര്ചയേത്
രണ്ട് കണ്ണുകളുള്ള, ചുവപ്പ് വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന സേനാനായകനെയും ആരാധിക്കണം.
ഇന്ദ്രാദികാന്ലോകപാലാന്സ്വസ്വദിക്ഷു സമര്ചയേത്
ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ലോകപാലന്മാരെ ഓരോ ദിശയിലും യഥാക്രമം ആരാധിക്കണം.
ഏവം യോ ഭജതേ മന്ത്രീ ദേവം ശംഭുമുമാപതിമ്
ഇങ്ങനെ, ഉമാപതിയായ ശംഭുവിനെ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഭക്ത്യാ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
സാംതസദ്യാന്തസംയുക്തോ ബിന്ദുഭൂഷിതമസ്തകഃ
ശാന്തിയും ഉടനടി ഫലവും ലഭിച്ച്, തലയിൽ ബിന്ദു ചിഹ്നം അണിയുന്നു.
ഷഡ്ദീര്ഘയുക്തബീജേന ഷഡങ്ഗവിധിരീരിതഃ
ആറ് ദീർഘസ്വരങ്ങൾ ചേർത്തുള്ള ബീജാക്ഷരത്തിൽ ആറ് ഭാഗങ്ങളുള്ള വിധി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈശാനാദ്യാ ന്യസേന്മൂര്തീരങ്ഗുഷ്ഠാദിഷു ദേശികഃ
ഈശാനൻ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങൾ ഗുരു അംഗൂഠം മുതലായ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
വാമദേവാഹ്വയം സദ്യോജാതബീജം ക്രമാദ്വിദുഃ
വാമദേവനും സദ്യോജാതനും എന്നിങ്ങനെ ബീജാക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി അറിയപ്പെടുന്നു.
തത്തദങ്ഗുലിഭിര്ഭൂയസ്തത്തദികാന്ന്യസേത്
അവയെ ഓരോ ദിശയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഉര്ദ്ധപ്രാഗ്ദക്ഷിണോദീച്യപശ്ചിമേഷു മുഖേഷു ച
മുകളിലും കിഴക്കിലും തെക്കിലും വടക്കിലും പടിഞ്ഞാറിലും മുഖങ്ങളിൽ കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.
ഈശാനാദ്യാ ഋചഃ സമ്യഗങ്ഗുലീഷു യഥാക്രമാത്
ഈശാനൻ തുടങ്ങിയ ഋകുകൾ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
മൂര്ദ്ധാസ്യഹൃദയാംഭോജഗുഹ്യപാദേ തു താഃ പുനഃ
പിന്നീട് അവ തലയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ, രഹസ്യഭാഗത്ത്, കാലുകളിൽ എന്നിവിടങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം.
താരപഞ്ചകമുച്ചാര്യ സര്വജ്ഞായ ഹൃദീരിതമ്
അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സർവ്വജ്ഞത്വത്തിനായുള്ളത് ഹൃദയത്തിൽ ഉച്ചരിക്കണം.
തദന്തേ ബ്രഹ്മശിഃസേ ശിരോഗം ജ്വലിതം തതഃ
അതിനുശേഷം തലയിൽ 'ബ്രഹ്മശിഃ' എന്ന ജ്വലിക്കുന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
വജ്രിണേ വജ്രഹസ്തായ സ്വതന്ത്രായ തനുച്ഛദമ്
വജ്രം കൈവശമുള്ള, സ്വതന്ത്രനായ വജ്രധാരിക്ക് ശരീരാവരണം അർപ്പിക്കണം.
നേത്രമുക്തം ശ്ലീപശും ഹും ഫഡന്തേ നേത്രം ശക്തയേ
കണ്ണ് 'നേത്രം' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; പാശം 'ശ്ലീപാശു' എന്നും, പിന്നെ 'ഹും ഫട്' എന്നും ഉച്ചരിച്ച്, നേത്രം ശക്തിക്കായി ഉപയോഗിക്കണം.
പൂര്വദക്ഷിണപശ്ചാത്പ്രാക്സൌമ്യമധ്യേഷു പഞ്ചസു
കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വീണ്ടും കിഴക്ക്, മദ്ധ്യഭാഗം എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു ദിശകളിൽ.