ഷഡ്ഭിര്വര്ണൈഃ ഷഡങ്ഗാനി കുര്യാന്മന്ത്രേണ ദേശികഃ
ആറ് അക്ഷരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഗുരു ആറ് അംഗങ്ങൾ മന്ത്രത്തിൽ ചേർത്ത് നിർവഹിക്കണം.
തര്ജനീമധ്യയോരന്ത്യാനാമികാങ്ഗുഷ്ഠകേ പുനഃ
വലതുകൈയുടെ സൂചിക, മദ്ധ്യാമ, അനാമിക, അങ്ങൂഠം എന്നിവയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ വീണ്ടും...
വക്ത്രഹൃത്പാദഗുഹ്യേഷു നിജമൂര്ദ്ധനി താഃ പുനഃ
വായിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കാലുകളിൽ, രഹസ്യഭാഗങ്ങളിൽ, പിന്നെയും സ്വന്തം തലയിൽ...
മന്ത്രാങ്ഗാനിന്യസേത്പശ്ചാജ്ജാതിയുക്താനി ഷട് ക്രമാത്
ശേഷം, മന്ത്രത്തിന്റെ ആറ് അംഗങ്ങൾ അവയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ വർഗ്ഗങ്ങളോടുകൂടി ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഹൃദി വക്ത്രേംഽസയോരൂര്വോഃ കണ്ഠേ നാഭൌ ദ്വിപാര്ശ്വയോഃ
ഹൃദയം, വായ്, ഭുജങ്ങൾ, തോളുകൾ, കഴുത്ത്, നാഭി, ഇരുവശങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ...
ദോഃപത്സംധിഷു സാഗ്രേഷു വിന്യസേത്തദനന്തരമ്
ശേഷം, കൈയുടെ സംയുക്തങ്ങളിൽ, വിരലുകളുടെ അറ്റങ്ങളിൽ ഇവ സ്ഥാപിക്കണം.
ഹൃദി വക്ത്രാംബുജേ ടങ്കമൃഗാ ഭയവരേഷ്വഥ
ഹൃദയത്തിൽ, വായിലെ കമലത്തിൽ, ദണ്ഡവും മൃഗവും ഭയഭയവും വരദായകമുദ്രകളും...
മൂലമന്ത്രസ്യ ഷഡ വര്ണാന്യഥാവദ്ദേശികോത്തമഃ
മൂലമന്ത്രത്തിന്റെ ആറ് അക്ഷരങ്ങൾ, യുക്തമായ വിധത്തിൽ, ഉത്തമഗുരു...
പശ്ചാദനേന മന്ത്രേണ കുര്വീത വ്യാപകം സുധീഃ
ശേഷം, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വിവേകമുള്ളവർ സർവ്വവ്യാപിയായ കർമം നടത്തണം.
ചതുര്മൂര്തിവപുശ്ഛായാഭാസിതാങ്ഗായ ശംഭവേ
നാലു രൂപങ്ങളുള്ള ദേഹത്തിന്റെ പ്രകാശം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശംഭുവിന്...
ധ്യായേന്നിത്യം മഹേശാനം രൌപ്യപര്വതസന്നിഭമ്
വെള്ളി പർവ്വതംപോലെയുള്ള മഹേശ്വരനേ എന്നും ധ്യാനിക്കണം.
പരശ്വധവരാഭീതിമൃഗഹസ്തം ശുഭാനനമ്
പരശു, വരദായകമുദ്ര, ഭയഭയമുദ്ര, കൈയിൽ മൃഗം, ശുഭമുഖം എന്നിവയുള്ളവനായി.
വ്യാഘ്രകൃതിം വസാനം ച വിശ്വാദ്യം വിശ്വരൂപകമ്
കഴുത്തിൽ പുലിയുടെ രൂപം ധരിച്ച, എല്ലാറ്റിനും ആദിയായവനും സർവ്വവിശ്വത്തെ പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നവനും ആയവനെ കുറിച്ചാണ്.
തത്ത്വലക്ഷം ജപേന്മന്ത്രം ദീക്ഷിതഃ ശൈവവര്ത്മനാ
ശൈവമാർഗത്തിൽ ദീക്ഷയേറ്റവൻ സത്യമെന്ന സാരമായ മന്ത്രം ജപിക്കണം.
തതഃ സിദ്ധോ ഭവേന്മന്ത്രഃ സാധകാഭീഷ്ടസിദ്ധിദഃ
അതിനുശേഷം, ആ മന്ത്രം പൂർണ്ണമായിത്തീരുന്നു; സാദകനു ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.
വാമാ ജ്യേഷ്ഠാ തഥാ രൌദ്രീ കാലീ കലപദാദികാ
വാമാ, ജ്യേഷ്ഠാ, രൗദ്രി, കാലി, കലപദ തുടങ്ങിയവ.
ബലപ്രമഥനീ പശ്ചാത്സര്വഭൂതദമന്യഥ
അതിനുശേഷം ബലപ്രമഥനി, പിന്നെ എല്ലാ ജീവികളെയും കീഴടക്കുന്നവൾ.
നമോ ഭഗവതേ പശ്ചാത്സകലാദി വദേത്തതഃ
പിന്നീട് 'ഭഗവനേ, നമസ്കാരം' എന്നു പറഞ്ഞ് ശേഷമുള്ള എല്ലാം ഉച്ചരിക്കണം.
യോഗപീഠാത്മനേ ഭൂയോ നമസ്താരാദികോ മനുഃ
പിന്നെയും യോഗപീഠത്തിന്റെ അധിപനും നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അധിപനും ആയവനോടുള്ള 'നമസ്' എന്നുമുതൽ തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം.
മൂര്തിം മൂലേന സംകല്പ്യ തത്രാവാഹ്യ യജേച്ഛിവമ്
മൂലമന്ത്രത്തിൽ ആ രൂപം മനസ്സിൽ ധരിച്ചു അവിടെ ശിവനെ ആഹ്വാനിച്ച് അർപ്പണം നടത്തണം.
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം ദിക്ഷു തത്പുരുഷാദികാ
ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെ തെളിഞ്ഞ, ദിക്കുകളിൽ തത്പുരുഷൻ മുതലായവരുടെ രൂപം.
ചതുര്വക്ത്രസമായുക്താ യഥാവത്താഃ പ്രപൂജയേത്
നാലു മുഖങ്ങളോടുകൂടിയ അവരെ യഥാവിധി ആരാധിക്കണം.
അങ്ഗാനി കേസരസ്ഥാനി വിഘ്നേശാന്പന്നഗാന്യജേത്
കേശരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അവയുടെ അവയവങ്ങൾ, വിഘ്നങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും ആരാധിക്കണം.
ഏകനേത്രമേകരുദ്രം ത്രിമൂര്തിം തദനന്തരമ്
അടുത്തത്, ഒരേയൊരു കണ്ണുള്ളവനും ഏകരുദ്രനും, പിന്നെ ത്രിമൂർത്തിയും.
രക്തപീതസിതാരക്തകൃഷ്ണരക്താഞ്ജനാസിതാന്
ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, വെള്ള, ചുവപ്പും കറുപ്പും കലർന്ന, കറുപ്പ്, അഞ്ജനപോലെ കറുപ്പ്.
ത്രിനേത്രാഞ്ഛൂലവജ്രാസ്ത്രചാപഹസ്താന്മനോരമാന്
മൂന്നു കണ്ണുള്ള, ശൂലം, വജ്രം, ആയുധം, വില്ല് എന്നിവ കൈവശമുള്ള, മനോഹരമായ രൂപം.
തതോ നന്ദിമഹാകാലൌ ഗണേശം വൃഷഭം പുനഃ
അതിനുശേഷം നന്ദി, മഹാകാലൻ, ഗണപതി, വീണ്ടും കാള.
സ്വര്ണതോയാരുണശ്യാമമുക്തേന്ദുസിതപാടലാന്
പൊന്നുപോലെയും വെള്ളംപോലെയും ചുവപ്പും കറുപ്പും മുത്തുപോലെയും ചന്ദ്രനുപോലെയും ഇളംചുവപ്പ് നിറങ്ങളിലുള്ളവർ.
ഇത്ഥം സംപൂജയേദ്ദേവം സഹസ്രം നിത്യശോ ജപേത്
ഇങ്ങനെ ദൈവത്തെ ആരാധിച്ച്, ദിവസേന ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ദ്വിസഹസ്രം ജപന് രോഗാന്മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
രണ്ടായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ രോഗങ്ങൾ മാറും; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.