കത്കര്തുഃ സര്വപാപാനി നശ്യന്ത്യേവ ന സംശയഃ
അത് ചെയ്യുന്നവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും തീർന്നുപോകും; സംശയമില്ല.
സ മുക്തഃ സര്വപാപേഭ്യഃ ശതവര്ഷം വസേദ്ദിവി
അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി നൂറുവർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.
സോ ഽപി തത്ഫലനാപ്നോതി തുഷ്ടഃ പ്രേരക ഏവ ച
പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവനും സന്തോഷത്തോടെ ആ ഫലം നേടുന്നു.
തിഷ്ടത്യബ്ദശതം സ്വര്ഗേ വിമുക്തഃ പാപകോടിഭിഃ
അവൻ കോടിക്കണക്കിന് പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി നൂറുവർഷം സ്വർഗത്തിൽ താമസിക്കും.
തഡാഗപുണ്യഭാക്സ സ്യാദിത്യേഷാ ശാശ്വതീ ശ്രുതിഃ
അവൻ ഒരു തിരുതലയുടെ പുണ്യം നേടുന്നു; ഇതാണ് ശാശ്വതമായ ശാസനം.
യം ശൃത്വാ സര്വപായേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
ഇത് കേട്ടാൽ എല്ലാവിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മഹാപ്രതീപീ വിദ്യാവാന്സദാ വിപ്രപ്രപൂജകഃ
മഹാപ്രതീപി, വിദ്യാസമ്പന്നൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും ബ്രാഹ്മണരെ ആരാധിക്കുന്നു.
തസ്യ രാജ്ഞീ മഹാഭാഗാ നാന്മാ ചമ്പകമഞ്ജരീ
അവന്റെ രാജ്ഞി, മഹാഭാഗ്യശാലിയായവൾ, ചമ്പകമഞ്ജരി എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ധര്മാണാം ധര്മശാസ്ത്രേസ്തു സദാ കുര്വന്തി നിശ്ചയമ്
അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിലെ ഉത്തമമായ മാർഗങ്ങൾ അനുസരിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.
വിനാശാസ്ത്രേണ യോ ബ്രൂയാത്തമാഹുര്ബ്രഹ്മഘാതകമ്
ശാസ്ത്രം ഇല്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മഹത്യക്കാരൻ എന്നു പറയുന്നു.
ആചാര്യേഭ്യഃ സദാ ഭൂപഃ ശൃണോതി വിധിപൂര്വകമ്
ഭൂപതി എല്ലായ്പ്പോഴും ആചാര്യന്മാരിൽ നിന്ന് നിർദ്ദേശപ്രകാരം കേൾക്കുന്നു.
ധര്മേണ പാല്യമാനസ്യ തസ്യ ദേശസ്യ ഭൂപതേഃ
ഭൂപതി ധർമ്മത്തോടെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദേശത്തിന് ഇത് സംഭവിക്കുന്നു.
സ ചൈകദാ തു നൃപതിര്മൃഗയായാം മഹാവനേ
ഒരു ദിവസം ആ രാജാവ് വലിയ കാട്ടിലേക്ക് വേട്ടയാടാൻ പോയി.
ദൈവാദാഖേടശൂന്യസ്യ ഹ്യതിശ്രാന്തസ്യ തത്ര വൈ
അവിടെ ദൈവവിധിയാൽ വേട്ടക്കൊള്ള ഒന്നും കാണാനായില്ല, അതുകൊണ്ട് രാജാവ് വളരെ ക്ഷീണിച്ചു.
തതഃ ശുഷ്കാം തു സരസീം ദൃഷ്ട്വാ തത്ര വ്യചിന്തയത്
അപ്പോൾ അവൻ അവിടെ ഒരു ഉണങ്ങിയ കുളം കണ്ടു, അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
കഥം ജലം ഭവേദത്ര യേന ജീവേദയം നൃപഃ
ഇവിടെ വെള്ളം എങ്ങനെയെങ്കിലും കിട്ടാമോ, അതിലൂടെ ഞാൻ, രാജാവ്, ജീവിക്കാമോ എന്ന് വിചാരിച്ചു.
ഹസ്തമാത്രം തതോ ഗര്ത്തം ഖാത്വാ തോയമവാത്പവാന്
പിന്നീട് കൈയളവിൽ ഒരു കുഴി കുഴിച്ച് അവൻ വെള്ളം കണ്ടെത്തി.
മന്ത്രിണശ്ചാപി ഭൂമിശ ബുദ്ധിസാഗരസംജ്ഞിനഃ
അവിടെ ഭൂമിശ എന്ന മന്ത്രിയും ബുദ്ധിസാഗരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രാജന്നിയം പുഷ്കരിണീ വര്ഷാജലവതീ പുരാ
രാജാവേ, ഈ കുളം ഒരുകാലത്ത് മഴവെള്ളം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
തദ്ഭവാന്മോദതാം ദേവ ദത്താദാജ്ഞാം ച മേ ഽനഘ
അതിനാൽ പാപരഹിതനായ പ്രഭുവേ, ദയവായി സന്തോഷത്തോടെ എനിക്ക് ആജ്ഞ നൽകണമേ.
മുമുദേ ഽതിതരാം ഭൂപഃ സ്വയം കര്തും സമുദ്യതഃ
രാജാവ് അതിൽ വളരെ സന്തോഷിച്ചു, സ്വയം അതു ചെയ്യാൻ ഉത്സാഹിച്ചു.
തതോ രാജാജ്ഞയാ സോ ഽപി ബുദ്ധിസാഗരകോ മുദാ
പിന്നീട് രാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം ബുദ്ധിസാഗരനും സന്തോഷത്തോടെ—
ധനുഷാം ചൈവ പഞ്ചാശത്സര്വതോ വിസ്തൃതായതാമ്
—എല്ലാ ദിശകളിലും അമ്പിന്റെ അളവിൽ അൻപത് അളവ് നീളവും വീതിയും ആ കുളം നിർമിച്ചു.
താം വിനിര്മായ സരസീം രാജ്ഞേ സര്വം ന്യവേദയത്
ആ കുളം പണിതശേഷം, അവൻ എല്ലാം രാജാവിനോട് അറിയിച്ചു.
പാന്ഥാഃ പിപാസിതാ ഭൂപ ലഭന്തേ സ്മ ജലം ശുഭമ്
രാജാവേ, ദാഹിച്ച യാത്രക്കാർ അവിടെ ശുദ്ധമായ വെള്ളം ലഭിച്ചു.
പ്രമൃതോ ഗതവാംല്ലോകം ലോകശാസ്തുര്മമ പ്രഭോ
പാപങ്ങൾ കഴുകിക്കളഞ്ഞ്, അവൻ ലോകശാസ്താവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി, പ്രഭുവേ.
ചിത്രഗുത്പസ്തു തത്കര്മ മഹ്യം സര്വം ന്യവേദയത്
ചിത്രഗുപ്തൻ ആ പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാം എനിക്ക് അറിയിച്ചു.
തസ്മാദ്ധര്മവിമാനം തു സമാരോഢുമിഹാര്ഹതി
അതിനാൽ, അവൻ ഇവിടെ ധർമ്മത്തിന്റെ വിമാനത്തിൽ കയറിയിരിക്കാനുള്ള യോഗ്യനാണ്.
വിമാനം ധര്മസംജ്ഞം തു ആരോഢും ബുദ്ധിസാഗരഃ
ബുദ്ധിസാഗരൻ ധർമ്മം എന്ന പേരിലുള്ള വിമാനത്തിൽ കയറി.
മൃതോ ഗതോ മമ സ്ഥാനം നമശ്ചക്രേ മുദാന്വിതഃ
മരിച്ചു, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് വന്നു, സന്തോഷത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.