ഗുണൈകദ്വിചതുഃ ഷഡ്ഭിര്വസുപര്വനവാഷ്ടഭിഃ
ഒരു അക്ഷരം, രണ്ട്, നാല്, ആറു, എട്ട്, ഒൻപത്, എട്ട് അക്ഷരങ്ങൾ—ഗുണങ്ങൾക്കും ചന്ദ്രനിന്റെ ഘട്ടുകൾക്കുമനുസരിച്ച്.
യദുകൢപ്തിരിയം പ്രോക്താ മന്ത്രവര്ണൈര്യഥാക്രമമ്
ഈ ക്രമീകരണം മന്ത്രത്തിലെ അക്ഷരങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വാക്ശക്തിലക്ഷ്മീബീജാദ്യാ മാതങ്ഗ്യന്താഃ പ്രവിന്യസേത്
വാക്കിന്റെ, ശക്തിയുടെ, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ബീജങ്ങൾ തുടങ്ങി, മാതംഗി അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിപ്പിച്ച് അവ ക്രമീകരിക്കണം.
ഹൃല്ലേഖാം ഗഗനാം രക്താം ഭൂയോ മന്ത്രീ കരാലികാമ്
സാധകൻ വീണ്ടും ഹൃല്ലേഖ, ആകാശം, ചുവന്ന കരാലികാ മന്ത്രം എന്നിവ സ്ഥാപിക്കണം.
മാതങ്ഗ്യന്താഃ ഷഡങ്ഗാനി തതഃ കുര്വീത സാധകഃ
ശേഷം, മാതംഗിയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ആറു അംഗങ്ങൾ സാധകൻ നിർവഹിക്കണം.
ശിഖാഷ്ടാദശഭിഃ പ്രോക്താ വര്മ താവദ്ഭിരക്ഷരൈഃ
തലമുടിയിൽ പതിനെട്ട് അക്ഷരങ്ങളാൽ കാവചം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു.
ബാണന്യാസം തതഃ കുര്യാദ്ഭൈരവീപ്രോക്തവര്ത്മനാ
ശേഷം, ഭൈരവി മാർഗം അനുസരിച്ച് ബാണങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
പാര്സ്വകട്യോര്നാഭിദേശേ കടിപാര്ശ്വാംശകേ പുനഃ
ഇടത്തിലും വലത്തിലും, കമരും, നാഭിപ്രദേശവും, വീണ്ടും കമർഭാഗത്തിലും പാർശ്വങ്ങളിലും.
മദനം പുഷ്പധന്വാനം പഞ്ചമം കുസുമായുധമ്
മദനൻ, പുഷ്പധന്വാൻ, അഞ്ചാമൻ, പുഷ്പവില്ലാളൻ.
മാതങ്ഗ്യന്താസ്തതോ ന്യസ്യേത്സ്ഥാനേഷ്വേതേഷു മന്ത്രവിത്
ശേഷം, മന്ത്രജ്ഞൻ ഈ സ്ഥാനങ്ങളിൽ മാതംഗി അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
മദനവേഗാ സമ്ഭവാ ച ഭുവനപാലേന്ദുരേഖികാ
മദനന്റെ വേഗം, സമ്ഭവൻ, ലോകപാലന്റെ ചന്ദ്രരേഖ—ഇവ.
വിന്യസ്തവ്യാസ്തതോ മൂലേ ഽധിഷ്ഠാനേ മണിപൂരകേ
ശേഷം, ഇവ മൂലസ്ഥാനത്തിലും, അധിഷ്ഠാനത്തിലും, മണിപൂരകത്തിലും സ്ഥാപിക്കണം.
ആദ്യേ ലക്ഷ്മീസരസ്വത്യൌ രതിഃ പ്രീതിശ്ച കൃത്തികാ
ആദ്യത്തിൽ ലക്ഷ്മിയും സരസ്വതിയും, രതിയും പ്രീതിയും കൃതികയും.
മൂലമന്ത്രം പൃഥങ്ന്യസ്യേന്നിജമൂര്ദ്ധനി മന്ത്രവിത്
മന്ത്രജ്ഞൻ, മൂലമന്ത്രം തനിക്കു തനിക്കു തലയിൽ വേറിട്ടു സ്ഥാപിക്കണം.
കണ്ഠദേശേ ഭ്രവോര്മധ്യേ ബിന്ദൌ ഭൂയഃ കലാ പദോഃ
കണ്ഠഭാഗത്ത്, കണ്പിള്ളകളുടെ ഇടയിൽ, ബിന്ദുവിൽ, പിന്നെയും അവയവങ്ങളിൽ, കാലുകളിൽ ഇങ്ങനെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും.
ഉന്നതാംസേഷു വക്ത്രേ ച ധ്രുവമണ്ഡലകേ ശിവേ
ഉയർന്ന ചുമലുകളിൽ, മുഖത്തും, ധ്രുവമണ്ഡലത്തിലും, ശിവനേ.
രൌദ്രീം പ്രശാന്താം ശ്രദ്ധാഖ്യാം പുനര്മാഹേശ്വരീമഥ
റൗദ്രി, ശാന്തസ്വഭാവം, ശ്രദ്ദ എന്നറിയപ്പെടുന്നവളും, പിന്നെ മഹേശ്വരി എന്നതും.
പ്രമഥാശ്വാസിനീം വിദ്യുല്ലതാം ചിച്ഛക്തിമപ്യഥ
പ്രമഥാശ്വാസിനി, വിദ്യുല്ലത, അതുപോലെ തന്നെ ചൈതന്യശക്തി എന്നിവയും.
ശിരോഭാലഹൃദാധാരേഷ്വേതാ ബീജത്രയാധികാഃ
തലയിൽ, കൈകളിൽ, ഹൃദയകേന്ദ്രങ്ങളിൽ, ഈ ദേവതകൾക്ക് മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ബീജാക്ഷരങ്ങൾ ഉണ്ട്.
മാതങ്ഗീം മഹദാദ്യാം താം മഹാലക്ഷ്മീപദാദികാമ്
മാതംഗി, മഹത്മാക്കളിൽ പ്രധാനവളും, കാലുകളിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മഹാലക്ഷ്മിയും.
ന്യസേത്തേനൈവ കുര്വീത വ്യാപകം ദേശികോത്തമഃ
ഇങ്ങനെ തന്നെ, ഉത്തമ ഗുരു ഈ വ്യാപകമായ ന്യാസം നടത്തണം.
ശ്യാമാം ശുകോക്തിം ശൃണ്വന്തീം ന്യസ്തൈകാങ്ഘ്രിശിരോരുഹാമ്
ശ്യാമ, തുതിയിലാവുന്ന പഞ്ചാരത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നവളും, ഒരു കാൽ നിലത്തും, മുടി താഴ്ത്തിയവളും.
രക്താംശുകാം ച കഹ്ലാരമാലാശോഭിതചൂലികാമ്
ചുവപ്പ് വസ്ത്രം ധരിച്ചവളും, നീലകുമുദമാലയാൽ അലങ്കരിച്ച കിരീടം ഉള്ളവളും.
അയുതം പ്രജപേന്മന്ത്രം തദ്ദശാംശം മധൂകജൈഃ
മന്ത്രം പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം, അതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് ഭാഗം തേൻപൊരി കൊണ്ടു സമർപ്പിക്കണം.
ത്രികോണകര്ണികം പദ്മമഷ്ടപത്രം പ്രകല്പയേത്
മൂന്നു കോണുള്ള കർണ്ണികയും എട്ട് ദളങ്ങളുള്ള താമരയും ഒരുക്കണം.
ചതുരസ്രീകൃതം ബാഹ്യേ കാന്ത്യാ ദൃഷ്ടിമനോഹരമ്
പുറത്തായി ചതുരസ്രമായി, അതിന്റെ പ്രകാശം കാഴ്ചയ്ക്ക് ആകർഷകമായിരിക്കണം.
വിഭൂതിപൂര്വാഃ പൂര്വോക്താ മാതങ്ഗീപദപശ്ചിമാഃ
മുൻപറഞ്ഞ വിഭൂതികൾ കിഴക്കോട്ട്, മാതംഗിയുടെ പാദങ്ങൾ പടിഞ്ഞാറോട്ട്.
വാക്സത്യലക്ഷ്മീ ബീജാദ്യ ഉക്തഃ പീഠാര്ചനേ മനുഃ
വാക്ക്, സത്യം, ലക്ഷ്മി എന്നിവയുടെ ബീജാക്ഷരങ്ങളിൽ ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം പീഠാരാധനക്ക് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അര്ചയേദ്വിധിനാനേന വക്ഷ്യമാണേന മന്ത്രവിത്
ഇപ്പോൾ പറയുന്ന വിധത്തിൽ മന്ത്രജ്ഞൻ ആചാരമനുസരിച്ച് പൂജിക്കണം.
ഹൃഹൃല്ലേഖാഃ പഞ്ചപൂജ്യാ മധ്യേ ദിക്ഷു ച മന്ത്രിണാ
ഹൃഹൃൽ എന്ന അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങൾ നടുവിലും ദിശകളിലും മന്ത്രജ്ഞൻ പൂജിക്കണം.