വാഗന്ത്യകാമാന് പ്രജയേദരീണാ ക്ഷോഭഹേതവേ
വാക്കും ആഗ്രഹവും ശത്രുക്കളെ ഉണർത്താൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
കാമാന്ത്യവാണീബീജാനി മുക്തയേ നിയതോ ജപേത്
കാമം, അന്ത്യം, വാക്ക് എന്നി ബീജങ്ങൾ മോക്ഷത്തിനായി നിരന്തരം ജപിക്കണം.
ദിവ്യൌഘശ്ചൈവ സിദ്ധൌഘോ മാനവൌഘ ഇതി ത്രിധാ
മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്: ദൈവികസംഘം, സിദ്ധസംഘം, മാനുഷസംഘം.
കാമേശ്വരസ്തതോ മോക്ഷഃ ഷഷ്ഠഃ കാമോ ഽമൃതോംഽതിമഃ
അതിനുശേഷം കാമേശ്വരൻ, പിന്നെ മോക്ഷം; ആറാമത് കാമം, അവസാനം അമൃതം.
ഈശാനാഖ്യസ്തത്പുരുഷോ ഽഘോരാഖ്യോവാമദേവകഃ
ഈശാനൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത് ആ പുരുഷനാണ്; അഘോരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത് വാമദേവനാണ്.
മാനവൌഘാഃ പരിജ്ഞേയാഃ സ്വഗുരോഃ സമ്പ്രദായതഃ
മന്ത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ സ്വഗുരുവിൽ നിന്നുള്ള പാരമ്പര്യമായി മനസ്സിലാക്കണം.
പ്രാദക്ഷിണ്യേന ബീജാനി ത്രിവാരം സാധകോത്തമഃ
ശ്രേഷ്ഠനായ साधകൻ ബീജങ്ങൾ വലതുഭാഗത്തേക്ക് മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റണം.
ബഹിര്മാതൃകയാഽവേഷ്ട്യ തദ്ബഹിര്ഭൂപുരദ്വയമ്
പുറത്തുള്ള മാതാവിൽ പൊതിഞ്ഞ്, അതിന് പുറത്ത് ഭൂമി നഗരരൂപത്തിലുള്ള രണ്ടു വലയം വേണം.
പത്രേ ത്രൈപുരമാഖ്യാതം ജപസംപാതസാധിതമ്
ഇലയിൽ ത്രിപുരയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; ജപം വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കി.
കാമാന്തേ ത്രിപുരാ ദേവീ വിദ്മഹേ കവിഷം ഭഹിമ്
ആഗ്രഹങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, നാം ത്രിപുരാദേവിയെ, ജ്ഞാനിയെയും പ്രകാശവതിയെയും ധ്യാനിക്കുന്നു.
തത്ര ക്ലിന്നേ പ്രചോദാന്തേ യാദിത്യേഷാ പ്രകീര്തിതാ
അവിടെ, പ്രചോദനം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ആർദ്രമായപ്പോൾ, ഇതിനെ 'യദിതി' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
അഥ ലക്ഷ്മ്യവതാരോ ഽന്യഃ കീര്ത്യതേ സിദ്ധിദോ നൃണാമ്
ഇപ്പോൾ, മറ്റൊരു ലക്ഷ്മി അവതാരം വിവരിക്കുന്നു; അത് മനുഷ്യർക്കു വിജയവും സമ്പത്തും നൽകുന്നു.
ഭഗവതി മാഹേശ്വരീ ങേന്തേ ഽന്നപൂര്ണേ ദഹനാങ്ഗനാ
ഭഗവതിയായ മാഹേശ്വരിയെ, അന്നപൂർണ്ണയെ, അഗ്നിശരീരവതിയായവളെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു.
ധൃതിശ്ഛന്ദോ ഽന്നപൂര്ണേശീ ദേവതാ പരികീര്തിതാ
ഛന്ദസ്സായി ധൃതിയാണ്; ദേവതയായി അന്നപൂർണ്ണേശിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
മുഖനാസാക്ഷികര്ണാംസഗുദേഷു നവസു ന്യസേത്
വായിൽ, മൂക്കിൽ, കണ്ണുകളിൽ, ചെവികളിൽ, ഭുജങ്ങളിൽ, ഗുദത്തിൽ — ഒമ്പതു ഭാഗങ്ങളിൽ മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം.
ഭൂമിചന്ദ്രധരൈകാക്ഷിവേദാബ്ധിയുഗബാഹുഭിഃ
ഭൂമി, ചന്ദ്രൻ, പർവ്വതം, ഏകനേത്രം, വേദങ്ങൾ, സമുദ്രം, യുഗം, ഭുജങ്ങൾ എന്നിവയോടെ.
സ്വര്ണാഭാങ്ഗാം ത്രിനയനാം വസ്ത്രാലങ്കാരശോഭിതാമ്
പൊന്നുപോലെയുള്ള അവയവങ്ങൾ, മൂന്നുകണ്ണുകൾ, വസ്ത്രാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവൾ, പ്രകാശമുള്ളവൾ.
ലക്ഷം ജപോ ഽയുതം ഹോമോ ഘൃതാക്തചരുണാ തഥാ
ഒരു ലക്ഷം ജപം, പത്തു ആയിരം ഹോമം, നെയ്യാൽ അർപ്പിച്ച ചരു എന്നിവ ചെയ്യണം.
ത്രികോണാ വേദപത്രാഷ്ടപത്രഷോഡശപത്രകേ
ത്രികോണമധ്യേ, വേദപത്രങ്ങൾ, എട്ട് ദളങ്ങൾ, പതിനാറു ദളങ്ങൾ എന്നിവയോടെ.
അഗ്ന്യാദികോണത്രിതയേ ശിവവാരാഹമാധവാന്
അഗ്നിയുടെയും മറ്റു മൂന്നു കോണുകളിലും ശിവൻ, വാരാഹൻ, മാധവൻ എന്നിവരെ സ്ഥാപിക്കണം.
പ്രണവോ മനുചന്ദ്രാഢ്യം ഗഗനം ഹൃദയം ശിവാ
പ്രണവം, ചന്ദ്രനുള്ള മന്ത്രം, ആകാശം, ഹൃദയം, ശിവാ ഇവയൊക്കെയും ഉൾപ്പെടുന്നു.
വാരാഹനാരായണയോര്മന്ത്രൌ പൂര്വമുദീരയേത്
ആദ്യം വാരാഹനും നാരായണനും ഉള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം.
യജേത്സ്വസ്വമനുഭ്യാം തു താവുച്യേതേ മുനീശ്വര
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സമ്പത്തുപയോഗിച്ച് യാഗം നടത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
നയേമമന്നം പ്രാണാന്തേ ദാപയാനലസുംദരീ
ജീവിതാവസാനത്തിൽ ഈ അന്നം കഴിക്കരുത്; അതു അഗ്നിസുന്ദരിയായ യാഗാഗ്നിക്ക് സമർപ്പിക്കണം.
ലക്ഷ്മീഷ്ടൌ ശ്രീപുടോ വിപ്ര സ്നൃതിര്ലഭനുചന്ദ്രയുക്
ബ്രാഹ്മണനേ, ലക്ഷ്മി എട്ടുവിധമാണ്, സമ്പത്തിന്റെ നിധിയാണ്; അവളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ചന്ദ്രനും മറ്റു സമ്പത്തുകളും ലഭിക്കും.
മന്ത്രാദിസ്ഥചതുര്ബീജപൂര്വികാഃ പരിപൂജയേത്
മന്ത്രങ്ങളോടും നാലുവിധം വിത്തുകളോടും കൂടി നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം പൂജ നടത്തണം.
കമലാ സുഭഗാ ചതി ബ്രാഹ്മ്യാദ്യാ അഷ്ടപത്രഗാഃ
കമലയും, ഭാഗ്യവതിയായ കമലയും, ബ്രാഹ്മി മുതലായ ദേവതകളും എട്ടു ദളമുള്ള താമരയിൽ വസിക്കുന്നു.
പ്രീതീ രതിര്ഹ്നീഃ ശ്രീശ്ചാപി സ്വധാ സ്വാഹാ ദശമ്യഥ
പ്രേമം, സന്തോഷം, ലജ്ജ, ശ്രീ, സ്വധാ, സ്വാഹാ ഇവയും പത്താമത്തെ ദേവതകളാണ്.
അമാവാസ്യേതി സംപൂജ്യാ മന്ത്രേശേ പ്രാണപൂര്വികാ
അമാവാസ്യ ദിനത്തിൽ മുഖ്യ മന്ത്രവും പ്രാണപൂജയും ഉപയോഗിച്ച് ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
ഇത്ഥം ജപാദിഭിഃ സിദ്ധേ മന്ത്രേ ഽസ്മിന്ധനസംചയൈഃ
ഇങ്ങനെ ജപം മുതലായ ക്രിയകളിലൂടെ മന്ത്രം സിദ്ധിയെത്തുമ്പോഴും ധനസമ്പാദനവും ഉണ്ടാകുമ്പോഴും,