പ്രേതപദ്മാസനം ങേംതം നമോന്തഃ പീഠമന്ത്രകഃ
പീഠം ശവം അല്ലെങ്കിൽ താമരรูปത്തിൽ ഒരുക്കി, പീഠമന്ത്രം മനസ്സിൽ ഉച്ചരിക്കണം.
ആവാഹ്യ പ്രജപേദ്ദേവീമുപചാരൈഃ പൃഥഗ്വിധൈഃ
ദേവിയെ ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം, വിവിധവിധമായ ഉപചാരങ്ങൾകൊണ്ട് അവളെ ആരാധിക്കണം.
വാമകോണേ രതിം ദക്ഷേ പ്രീതിമഗ്രേ മനോഭവാമ്
ഇടത് വശത്ത് രതി, വലത് വശത്ത് പ്രിതി, മുന്നിൽ മനോഭവൻ.
മധ്യയോമേര്ഹഹിഃ പൂര്വാദിഷു ചാഗ്രേ സ്മരാനപി
നടുവിൽ യോമെർഹഹി; കിഴക്കും മറ്റു ദിശകളിലും മുന്നിൽ സ്മരനും മറ്റു ദേവതകളും.
സുഭഗാഖ്യാ ഭാഗാ പശ്ചാത്തൃതീയാ ഭഗസര്പിണീ
പിന്നിൽ ഉള്ള ഭാഗം സുഭഗ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; മൂന്നാമത്തേത് ഭഗസർപ്പിണി.
അനങ്ഗമേഖലാനങ്ഗമദനേത്യഷ്ടശക്തയഃ
അനംഗ, മേഖല, അനംഗമദ — ഇവയാണ് എട്ടു ശക്തികൾ.
ദീര്ഘാദ്യാ മാതരഃ പൂജ്യാ ഹ്രസ്വാദ്യാശ്ചാഷ്ടഭൈരവാഃ
ദീർഘ തുടങ്ങിയ മാതാക്കളെ ആരാധിക്കണം; ഹ്രസ്വ തുടങ്ങിയ എട്ട് ഭൈരവന്മാരും.
മലയം കോല്ലഗിര്യ്യാഖ്യം ചൌഹാരാഖ്യം കുലാന്തകമ്
മലയം, കൊള്ളഗിരി, ഉഹാര, കുലാന്തക — ഇവയാണ് അവരുടെ പേരുകൾ.
ഭൂഗൃഹേ ദശദിക്ഷ്വര്ചേദ്ധേതുകം ത്രിപുരാന്തകമ്
ഭവനത്തിലും പത്ത് ദിശകളിലും ഹെതുകനും ത്രിപുരാന്തകനും ആരാധിക്കണം.
ഏകപാദം ഭീമരൂപം വിമലം ഹാടകേശ്വരമ്
ഏകപാദൻ, ഭീമരൂപൻ, വിമലൻ, ഹാടകേശ്വരൻ — ഇവരെ ആരാധിക്കണം.
തദ്ബഹിര്ദിക്ഷു ബടുകം യോഗിനീം ക്ഷേത്രനായകമ്
അവ ദിശകള്ക്ക് പുറത്തായി, ബടുകൻ, യോഗിനി, ക്ഷേത്രനായകൻ എന്നിവരെ ആരാധിക്കണം.
ഭൂതാംശ്ചേത്ഥം ഭജന്ബാലാമീശഃ സ്യാദ്ധനവിദ്യയോഃ
ഇങ്ങനെ ഇവരെ ആരാധിച്ചാൽ, ഭഗവാൻ ധനത്തിലും വിജ്ഞാനത്തിലും പ്രാപ്തി നേടുന്നു.
നന്ദ്യാവര്തൈ രാജവൃക്ഷൈഃ കുന്ദൈഃ പാടലചംപകൈഃ
നന്ദ്യാവർത്തം, രാജവൃക്ഷങ്ങൾ, കുന്ദം, പാടല, ചമ്പകപൂക്കൾ എന്നിവകൊണ്ട്—
അപമൃത്യും ജയേന്മന്ത്രീ ഗുഡൂച്യാ ദുഗ്ധയുക്തയാ
ഗുഡൂചി പാലിൽ കലർത്തി ഉപയോഗിച്ചാൽ, മന്ത്രവാദി അകാലമരണത്തെ ജയിക്കും.
ജ്ഞാനം കവിത്വം ലഭതേ ചന്ദ്രാഗുരുസുരൈര്ഹുതൈഃ
ചന്ദ്രാഗുരു മുതലായ ദൈവീയ വസ്തുക്കൾ അർപ്പിച്ചാൽ, അറിവും കവിതാശക്തിയും ലഭിക്കും.
സുരഭിക്ഷീരദധ്യക്താംല്ലാജാന്ഹുത്വാ രുജോ ജയേത്
സുഖവാസനയുള്ള പാലിലും തയിരിലും നനച്ച ലാജു അർപ്പിച്ചാൽ, രോഗങ്ങൾ ജയിക്കാം.
ചന്ദനം കേശരം മാംസീം ക്രമാദ്ഭാഗൈനിംയോജയേത്
ചന്ദനം, കുങ്കുമം, മാംസി ഇവയെ അനുക്രമമായി ചേർക്കണം.
ശ്മശാനേ കൃഷ്ണഭൂതസ്യ നിശി നീഹാരപാഥസാ
ശ്മശാനത്തിൽ, കറുത്ത മണ്ണിൽ, മഞ്ഞ് പടർന്ന വഴിയിൽ, രാത്രിയിൽ—
വിദദ്ധ്യാത്തിലകം തേന ദര്ശനാദ്വശയേജ്ജനാന്
അത് കൊണ്ട് തിലകം ഇടണം; അതു കണ്ടാൽ ആളുകളെ വശീകരിക്കാം.
പ്രയോജനാനാം സിദ്ധ്യൈ തു ദേവ്യാഃ ശാപം നിവര്ത്യ ച
ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാനും, ദേവിയുടെ ശാപം മാറ്റാനും—
യോ ജപേദാദിമേ ബീജേ വരാഹഭൃഗുപാവകാന്
വരാഹൻ, ഭൃഗു, പാവകൻ എന്നിവരുടെ ഈ ബീജങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ജപിച്ചാൽ—
ആദാവന്തേ ച താര്തൂയക്രമാത്സ്വം ധൂമ്രകേതനമ്
ആദ്യത്തിലും അവസാനംതന്നെ, ക്രമത്തിൽ, തനതായ ധൂമ്രകേതു ബീജം ചേർക്കണം.
യദ്വാദ്യേ ചരമേ ബീജേ നൈവ രേഫം വിയോജയേത്
ആദ്യവും അവസാനവുമായ ബീജങ്ങളിൽ 'ര' അക്ഷരം ചേർക്കരുത്.
ആദ്യമാദ്യം ഹി താര്തീയം കാമഃ കാമോ ഽഥ വാഗ്ഭവമ്
ആദ്യത്തേത് ആദ്യത്തോടൊപ്പം, മൂന്നാമത്തേത് ആഗ്രഹത്തോടൊപ്പം; ആഗ്രഹം, പിന്നെ വാക്കിൽ ജനിച്ചത്.
ജപ്തോ ഽയം ശതധാ ശാപം ബാലായാ വിനിവര്തയേത്
ഇത് നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ബാലയുടെ ശാപം നീങ്ങും.
ത്രിസ്വരാശ്ചേതനം മന്ത്രീ ധരഃ ശാന്തിരനുഗ്രഹഃ
മൂന്നു സ്വരങ്ങളോടെ: ബോധം, മന്ത്രം, ആധാരം, ശാന്തി, അനുഗ്രഹം.
തഥാ ത്രയാണാം ബീജാനാം ദീപനൈര്മനുഭിസ്ത്രിഭിഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, മൂന്ന് ബീജങ്ങൾക്കായി, മൂന്ന് മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദീപം തെളിയിക്കണം.
വദയുഗ്മം സദീര്ഘാംബു സ്മൃതിവാലാവനങ്ഗതൌ
രണ്ടു ദീർഘസ്വരങ്ങളുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ, വെള്ളം ചേർത്ത്—സ്മൃതി, ബലം, പ്രേമലാഭം.
ക്ലിന്നേ ക്ലേദിനി വൈകുണ്ഠോ ദീര്ഘം സ്വം സദ്യഗോന്തിമഃ
നനഞ്ഞാൽ, ആ നനവിൽ, വൈകുണ്ഠൻ; ദീർഘം, തനതായത്, ഉടൻ അവസാനം.
താരോ മോക്ഷം ച കുരുതേ നായം വര്ണാസ്യദീപിനീ
താരമന്ത്രം മോക്ഷം നൽകുന്നു; ഇത് അക്ഷരദീപിനി അല്ല.