സാവിത്രി ദേവിയുടെ അതിമനോഹരമായ രൂപങ്ങളെ വിവരണ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൾ രണ്ട് കാലുള്ളതും, നാലു കാലുള്ളതും, മൂന്ന് കാലുള്ളതും, ആറു കാലുള്ളതുമാണ്. സാവിത്രിയുടെ നൂറു എട്ടു നാമങ്ങൾ ആർ ആരവം ചെയ്യുന്നു, അവരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ നിറവേറുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ, ഇതാണ് സാവിത്രിയുടെ അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ, ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞത്. മന്ത്രാരാധനയ്ക്ക് മുമ്പ്, സാവിത്രിയുടെ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചാൽ, സർവലോകങ്ങളിലെ എല്ലാ ഇച്ഛകളും പൂർണ്ണമാകുന്നു. ലോകത്തിന്റെ പദ്മത്തിൽ, സൃഷ്ടിയുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി, ഇരുവരും തപസ്സിലൂടെ ജനിച്ചു. അവർ ജനിച്ചതോടെ, ജലത്തിൽ, ലോകങ്ങൾ ലയിക്കുന്ന സമയത്ത്, സാവിത്രി ദേവിയുടെ സൃഷ്ടി തുടക്കം കണ്ടപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് ഈ ലോകമാതാവിനെ സ്തുതിച്ചു. നാരായണന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം സ്ഥാപിതമായി സന്തുഷ്ടയായി. അവൾ ചുവപ്പും, കോപവും, ശാന്തതയും, ചന്ദ്രം കിരീടമായി അണിഞ്ഞതും ആയി. അവൾ ഗായത്രി എന്ന ചന്ധസായും, ഭുവനേശ്വരി എന്ന ദേവിയുമായും നിലകൊള്ളുന്നു. ലയവും സൃഷ്ടിയും വഴി മാതാക്കൾ വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഹ്രില്ലേഖയെ തലയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിലെ പദ്മത്തിൽ ആകാശം സ്ഥാപിക്കണം. അപ്പോൾ, മേൽ, കിഴക്ക്, തെക്ക്, വടക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, മേൽദിശകളിലും. ആകെയുള്ള ആറു അംഗങ്ങൾ തത്ത്വമനുസരിച്ച് ക്രമീകരിക്കണം. സാവിത്രിയോടൊപ്പം, വിഷ്ണുവിനെ വലതുചെവിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ശ്രീയോടൊപ്പം, ധനാധിപനെയും ഇടതുചെവിയുടെ അറ്റത്തിൽ. ഇടതുചെവിയുടെ മീതെ, ചെവി-ചെക്ക് ഇടയിൽ. കണ്ഠത്തിന്റെ അടിയിൽ, ഇരുചന്തങ്ങളിൽ, ഇടതുചെവിയിൽ, ഹൃദയത്തിലെ പദ്മത്തിൽ. നെറ്റിയിൽ, ഇരുഭാഗങ്ങളിലും, വയറ്റിൽ, മറുവശത്ത്, ഹൃദയത്തിൽ. മുളയിൽ നിന്ന്, ശരീരത്തിൽ വ്യാപിച്ച ദേവിയെ ധ്യാനിക്കണം. ചന്ദ്രം കിരീടമായി, വരം, പാശം, അങ്കുശം, അഭയമുദ്രയും കൈവശം വഹിക്കുന്ന ദേവിയുടെ മുഖം ധ്യാനിക്കണം. എട്ട് ദ്രവ്യങ്ങൾ, പത്താം ഭാഗം, ബ്രഹ്മവൃക്ഷത്തിന്റെ കാടുകൾ ഉപയോഗിച്ച്. ബ്രാഹ്മണൻ, അരി, നെയ്യ്, എള്ള് — ഇവയാണ് എട്ട് ദ്രവ്യങ്ങൾ. പടിഞ്ഞാറ്, പുറത്ത് എട്ട് ദളങ്ങൾ, വൃത്താകൃതിയിൽ പതിനാറു ദളങ്ങൾ. ഒടുവിൽ, ഒമ്പത് ശക്തികൾകൊണ്ട് അനുഭവപ്പെട്ട ആസനത്തിൽ ആരാധന നടത്തണം. അവൾ എപ്പൊഴും കളിയുള്ളതും, പ്രകാശമുള്ളതും, മംഗളമായതും, പുതുമയുള്ളതും. അവളിൽ, ദേവിയെ ക്രമത്തിൽ കവചങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം ആരാധിക്കണം. ആറു കോണുകളിൽ, പുരോഹിതൻ യാഗം നടത്തണം, പിന്നീട് ജോടി ദേവതകളെയും. പുരോഹിതൻ ഗായത്രിയെ, അതുപോലെ ബ്രഹ്മാവിനെയും ആരാധിക്കണം. സാവിത്രിയെ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവളെയും, അതുപോലെ വിഷ്ണുവിനെയും. സരസ്വതിയെ, ഗൗരവണ്ണവും, രുദ്രനെ സമാനരൂപത്തിലും. ധനം കൈവശം വഹിക്കുന്ന, മഞ്ഞ നിറമുള്ള, സമൃദ്ധി നൽകുന്ന ദേവിയെ. മഹാലക്ഷ്മിയെ, ധനദയുടെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നവളെയും. ചുവന്ന ചമ്പം കൈവശം വഹിക്കുന്ന, ചുവന്ന ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവനെയും. രതിയെ, കാമന്റെ മടിയിൽ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചവളെയും. മനോഹരമായ limbs, പാശം, അങ്കുശം, രക്തചുവപ്പ് വിരൽവരങ്ങൾ ഉള്ളവളെയും. പദ്മത്തിൽ, ദ്രവ്യങ്ങൾ പകറ്റുന്ന, മണികൾ ചിതറുന്ന, ദീപം കൈവശം വഹിക്കുന്നവളെയും. ഒരു കൈയിൽ ചുവന്ന പദ്മം, മറ്റേ കൈയിൽ പതാക സ്പർശിക്കുന്നവളെയും. പദ്മത്തിന്റെ കർണികയിൽ, നിധികൾ, ഹെക്സാഗണിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ. അതിനുശേഷം, അനംഗകുസുമയെ, പിന്നെ അനംഗമെഖലയെ രണ്ടാമതായി. ഈവിധം, സാവിത്രി ദേവിയുടെ അർപ്പണവും, സൃഷ്ടിയും, വിവിധ ദേവതകളുടെ ആരാധനയും, ആഗമിക ക്രമത്തിൽ വിശുദ്ധമായ രീതിയിൽ പുരോഹിതൻ നിർവ്വഹിക്കണം.