ഭക്തൻ തന്റെ ആരാധനയിൽ ആദ്യം താരയെ തലമുടിയുടെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ലജ്ജാ ദേവിയെ ഭ്രൂമദ്ധ്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. അതിനുശേഷം വീണയും പുസ്തകവും കൈവശമുള്ള വാഗ്ദേവിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം. അവൾ ഹംസത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും, ചന്ദ്രന്റെ തേജസ്സും ദിവ്യാഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞതുമായ ഭാവത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാവുന്നു. ആ ഭക്തൻ നാഗപുഷ്പവും ചമ്പകപുഷ്പവും സമർപ്പിക്കണം. അക്ഷരപദ്മത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ആസനം അർപ്പിച്ച് ദേവിയുടെ പ്രതിമ അതിന്റെ അടിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഇടതുവശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രകൃതിദേവികളെ ആരാധിക്കണം; വാഗ്ദേവികൾ സകലസിദ്ധികളും നൽകുന്നവരാണ്. ജ്ഞാനം, ബുദ്ധി, പ്രകാശനം, ശക്തി, സ്മൃതി, വാഗ്ദേവി, വിവേകം—ഇവയെല്ലാം ആരാധിക്കേണ്ടവയാണ്. ലോകങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെയും അവരുടെ ആയുധങ്ങളെയും അവരിലുപരി ഉള്ളവയെയും കൂടുതൽ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം. ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ ഉറച്ചവനും, ശുദ്ധനും, പല്ലും നഖവും ശുചിത്വമുള്ളവനും, ദിശകളെ അഭിമുഖീകരിച്ചവനും ആയ ഭക്തൻ, നിർബന്ധമായും പന്ത്രണ്ടു മാസത്തിനുള്ളിൽ കാവ്യകൗശലം നേടുന്നു. ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ അവൻ മഹാകവി, മികച്ച ഉപദേശകൻ എന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തനാകും. മണ്ഡലത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ദേവിയുടെ മന്ത്രം പ്രതിദിനം മൂവായിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. പാലാശ, ബില്വ പുഷ്പങ്ങൾ മധുരപദാർത്ഥങ്ങളിൽ നനച്ചത് ഹോമാർപ്പണം ചെയ്യണം. രാജവൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള മധുരപുഷ്പങ്ങളും അർപ്പിക്കണം. ഇപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രിയമായ സാവിത്രി ദേവിയെ വിവരിക്കാം. ലക്ഷ്മി, മായ, കാമം മുൻപിൽവെച്ച് സാവിത്രി—'ങെ' എന്ന അക്ഷരസമൃദ്ധിയോടെ. ദൃഷ്ടാവ് ബ്രഹ്മാവാണ്, ഛന്ദസ്സ് ഗായത്രീ, ദേവതയും പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിനടുത്ത് ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, രുദ്ര, ഈശ്വര, സദാശിവ—ഇവരെല്ലാം വസിക്കുന്നു. ദേവി ഉരുകിയ പൊന്നിന്റെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള തേജസ്സോടെ, ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ ദീപ്തിയോടെ പ്രഭയോടെയാണ്. അവളുടെ മുഖം ലഘുസ്മിതത്തോടെയും, സമാധാനപൂർണ്ണവുമാണ്; രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൾ സുഖവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു, സമസ്ത ഐശ്വര്യവും അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; അത്യന്തം മംഗളദായിനിയാണ്. മണ്ഡലത്തിൽ, ഭക്തൻ കാന്തിയുള്ള ത്രികോണത്തിൽ അവളെ ധ്യാനിക്കണം. മൂലമന്ത്രത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച രൂപത്തിൽ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം. സൂര്യൻ മുതലായ ദേവതകളെയും, ഉഷസ്സും മറ്റു ദേവതകളെയും ക്രമത്തിൽ ആരാധിക്കണം. പിന്നീട് പ്രഹ്ലാദിനി, പ്രഭാ, നിത്യത, വീണ്ടും വിശ്വംഭര—ഇവരെ ആദരിക്കണം. അതിനുശേഷം കാന്തി, ദുര്ഗാ, സർസ്വതി, പരമജ്ഞാനരൂപം ഇവരെ ആരാധിക്കണം. പിന്നെ, അന്ധകാരം നീക്കുന്ന സൂക്ഷ്മവതിയും, സൃഷ്ടിയുടെ മൂലകാരണവുമായ, വിജയദായിനിയായ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം. ബ്രാഹ്മി തുടങ്ങിയ ദേവതകൾ നിർദിഷ്ട ലക്ഷണങ്ങളോടെ പുറത്തുവശത്ത് രക്ഷകരായി ആരാധിക്കപ്പെടണം. ഇങ്ങനെ പതിനൊന്നു ദേവതകളെയും അവരുടെ സംരക്ഷണവലയങ്ങളിലായി സമഗ്രമായി ആരാധിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഭക്തൻ പാപരഹിതനായി ദീർഘായുസ്സും സമ്പത്തും നേടുന്നു. ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ മഹാസമ്പത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; ഉചിതമായി ആരാധിച്ചാൽ ദേവി സിദ്ധിയോടെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു അത്ഭുത രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്താം. ദേവി ആകാശം മുടിയായി അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; മനോഹരമായ കിരീടത്തിൽ ദീപ്തിയോടെ. അവളുടെ ചെവികൾ ഗുരുക്കന്മാരെയും ഭർഗവനെയും വരെ എത്തുന്നു; കണ്ണുകൾ ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, അഗ്നി—ഇവയാണ്. അവളുടെ നാവു ദ്വിജന്മാരുടെ സംധ്യാസമയത്തിലെ അധരങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നു; ഉപനാവുകൾ പ്രകാശമുള്ള വാക്കുകളാണ്. ഹൃദയം മേഘത്തിൽ ആകർഷിതമായിരിക്കുന്നു; അവളുടെ വൃത്തം വസുക്കളുടെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. കവിളുകൾ പ്രജാപതികളാണ്; അര അർദ്ധഭാഗം ഭർത്താക്കന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ കൈവരുന്നു. അവളുടെ മുട്ടുകളും തുടകളും നന്നായി രൂപപ്പെട്ടവയാണ്; വൈശ്വദേവി എന്ന പേരിലാണ് അവളെ അറിയപ്പെടുന്നത്. അവളുടെ അവയവങ്ങൾ ഗ്രഹങ്ങളുടെയും, രാശികളുടെയും, നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും, യോഗങ്ങളുടെയും രൂപങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ മഹാദേവിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, ഭക്തൻ പാപരഹിതനും ദീർഘായുസ്സും സമ്പത്തും സമ്പൂർണ്ണമായ അനുഗ്രഹവും നേടുന്നു.