ഒരു കാലത്ത്, ഒരു മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന് ആചാരങ്ങള് അനുസരിച്ച് പണ്ടു പഴയ പശുവിന്റെ പാദധൂളി, ഉണക്കിയ നെയ്യുമായി ചേര്ത്ത്, യജ്ഞവൃത്തത്തില് നിന്നു എടുത്ത് ഉപയോഗിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി, ആ വ്യക്തി മനുഷ്യരില് കുബേരനെപ്പോലെ ജനിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ആചാരപ്രകാരമുള്ള ഹോമത്തില് ആയിരത്തൊന്നേട്ടു ചെമ്പരത്തി പൂക്കള് സമര്പ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ഇതിലൂടെ എല്ലാ നാലു വര്ഗ്ഗങ്ങളെയും ആകര്ഷിക്കാനാകും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, അതിനുശേഷം ആ വ്യക്തിക്ക് സമ്പത്തുണ്ടാകും; മഹാലക്ഷ്മി അതിജീവനത്തോടെ പ്രസന്നയാവുന്നു. ദുര്ഗ്ഗ, സതിയായി ശിവന്റെ ലോകത്തേക്കു പോയതും, മറ്റ് ലോകങ്ങളില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ദേവിയുടെ ലോകം എന്നുപോലും പ്രശസ്തമാണ്. അവള് എല്ലായ്പ്പോഴും, മൂന്നു കാലങ്ങളിലും, അനേകം അവതാരങ്ങള് സ്വീകരിക്കുന്നു. അവളുടെ സാന്നിധ്യം സ്മരണയും വിശപ്പുംകൊണ്ടു സമ്പന്നമാണ്. ഈ സ്തുതിയുടെ ദൃക്സാക്ഷി വാമദേവന് ആണെന്നും, ഗായത്രി ചന്ദസ്സാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നും പറയുന്നു. ഓരോ "ത" അക്ഷരത്തോടും ഹൃദയാദി ത്രയത്തെ ചിന്തിക്കേണ്ടതാണ്. ദേവിയെ, വലിയ പച്ചമണിയെപ്പോലും തിളങ്ങുന്നവളായി, ആയിരം കൈകള് ഉള്ളവളായി, വളകളും കയ്യാളുകളും ഹാരങ്ങളും, മണിയടിയുള്ള പാദങ്ങളും, കിരീടവും കാതിലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച ദുര്ഗ്ഗയെ, മനസ്സില് ചിന്തിക്കണം. അല്ലെങ്കില്, ആയിരം തവണ പാല് സമര്പ്പിച്ച്, പുതുമലര് പോലുള്ള സ്വഭാവമുള്ള ദേവിയെ ആരാധിക്കാം. സുപ്രഭ, വിജയ, ആസനശക്തികള് എന്നിവയെ, എല്ലാ സിദ്ധികള് നല്കുന്നവളായി, ദേവിയെ ഉമാ അക്ഷരത്തോടൊപ്പം, വജ്രപഞ്ചങ്ങളുടെയും ദന്തങ്ങളുടെയും ആയുധങ്ങളുമായി, വലിയ പാദങ്ങളുള്ളവളായി, ആരാധിക്കണം. ഈ പ്രക്രിയയില് ദേവിയുടെ പ്രതിമയുടെ അടിയില് ആസനം സമര്പ്പിക്കണം. ജയ, വിജയ, കീര്ത്തി, പ്രীতি, പ്രഭ എന്നിവ തുടര്ന്ന് ആരാധിക്കണം. പത്രത്തിന്റെ അഗ്രത്തില് എട്ടു ആയുധങ്ങളെ യഥാക്രമം പൂജിക്കണം. അതിനുപുറത്തായി ലോകങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെയും അവരുടെ ആയുധങ്ങളെയും ആരാധിക്കണം. ഓരോരുത്തരുടെ മനസ്സനുസരിച്ച്, ആചാരം പാലിക്കണം. രത്നങ്ങളാലും പൊന്നാലും അലങ്കരിച്ച, ഒമ്പത് കലശങ്ങളില് സ്ഥാപിച്ച ദേവികളെ, ധൂപം, പൂക്കള് തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിച്ച ശേഷം, രാജാവിനെ അഭിഷേകിക്കണം. ഇതിന്റെ ഫലമായി, രാജാവ് ആരോഗ്യം, ദീര്ഘായുസ്, രോഗരഹിതത്വം എന്നിവ നേടുന്നു. ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നെയ്യ് സമര്പ്പിച്ചാല് ചെറിയ രോഗങ്ങള് അകറ്റും. കൃഷ്ണന് ഉരിയാട്ടം അല്ലെങ്കില് ശ്വാസംകൊണ്ടു പ്രവേശിക്കുമ്പോള്, അതി പ്രിയമാണ്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ലോകത്തിനും പ്രയോജനമുള്ള ഈ പ്രക്രിയയുടെ വിശദതകള് കേള്ക്കുക. സരസ്വതിയുടെ നാലാമത്തെ വിവക്ഷയും, "സ്വാഹാ"യോടൊപ്പം, പന്ത്രണ്ടു അക്ഷരങ്ങളാണ്. മഹാസരസ്വതി ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ദേവതയാണ്. താരയെ തലയുടെ മുകളില് സ്ഥാപിക്കണം; ലജ്ജയെ ക眉യിടയില് സ്ഥാപിക്കണം. പിന്നെ, വീണയും പുസ്തകവും കൈയിലുള്ള വാഗ്ദേവിയെ, ഹംസത്തില് ഇരിക്കുന്ന, ചന്ദ്രപ്രഭയും ദിവ്യാഭരണങ്ങളുമുള്ളവളായി, ചിന്തിക്കണം. മികച്ച സാദകന്മാര് നാഗപൂവും ചമ്പകപൂവുമാണ് സമര്പ്പിക്കേണ്ടത്. അക്ഷരങ്ങളാലുള്ള താമരയിലാസനം സമര്പ്പിച്ച്, ദേവിയുടെ പ്രതിമയുടെ അടിയില് സ്ഥാപിക്കണം. ഇടതുവശത്തുള്ള പ്രകൃതിദേവികളെ ആരാധിക്കണം; വാഗ്ദേവികള് എല്ലാ സിദ്ധികള് നല്കുന്നു. ജ്ഞാനം, ബുദ്ധി, വെളിപ്പാട്, ശക്തി, സ്മരണം, വാഗ്ദേവി, വിവേകം എന്നിവയെ ആരാധിക്കണം. ലോകങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെയും അവരുടെ ആയുധങ്ങളെയും, അവയ്ക്കു പുറത്ത് ഉള്ളവയെയും കൂടുതല് ആരാധിക്കണം. ബ്രഹ്മചര്യത്തില് അർപ്പിതനായ, ശുദ്ധനായ, പല്ലും നഖവും ശുചിത്വം പാലിക്കുന്നവന്, ദിശകളില് അഭിമുഖമായിരിക്കും. അത്തരമൊരു ജ്ഞാനി, പന്ത്രണ്ടു മാസത്തിനുള്ളില് കാവ്യശക്തി ഉറപ്പായും നേടും.