കാളമേഘം പോലെ ഇരുണ്ട കാലുകൾ ഉള്ള, ജലത്തോടു സാമ്യമുള്ള ഭഗവാൻ, പിറകിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മഹാമന്ത്രത്തിൽ നാരദൻ മഹർഷിയാണ്, അനുഷ്ടുബ് ചന്ദസ്സാണ്, മനു ദേവതയാണ്. വേദങ്ങൾ, അഞ്ചു ഭാഗങ്ങൾ, മന്ത്രത്തിൽ നിന്നു ഉദയിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ, എല്ലാം ക്രമത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. കംസനെ വധിച്ച മഹാബലശാലി, തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുകൾക്ക് സുഗന്ധമുള്ള കൈകൊണ്ട് ദിവ്യമായ ഐശ്വര്യങ്ങൾ നൽകുന്നു. അതിനുശേഷം, മൂന്ന് തൈര്യപ്രദമായ ഹണി അർപ്പണങ്ങളാൽ, ദിശാഗ്രഹണികൾക്കു ഉള്ള ആയുധങ്ങളാൽ അവന്റെ അംഗങ്ങൾ പൂജിക്കുന്നു. എല്ലാ ലോകങ്ങളും അവനെ പൂജിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭവനത്തിൽ ലക്ഷ്മി സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഭയയും അഗ്നിയും പ്രിയപ്പെട്ട മന്ത്രം, ഏഴു ഘടകങ്ങളോടു കൂടിയതാണിത്, എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നു. മുമ്പ് പോലെ, ദേവതയുടെ ചക്രങ്ങളോടു കൂടിയ അഞ്ചു അംഗങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കേണ്ടതാണ്. മറ്റിടത്ത്, കാവൽ, ദണ്ഡം, കാളമേഘം പോലെ ഇരുണ്ട നിറം, പീതാംബരം ധരിച്ച, മയില്പെരുമയുടെ കിരീടം അലങ്കരിച്ച ഭഗവാനെ ആരാധിക്കണം. പശുവിന്റെ പാലിൽ ഇരിക്കുന്ന സീറ്റ് ഉപയോഗിച്ച്, ആദ്യ അർപ്പണം അവന്റെ അംഗങ്ങൾക്കാണ്. മികച്ച പശു, കാപ്പി നിറം, കപിലയും ഉൾപ്പെടുന്നു. ലോകനാഥന്റെ അനുയായികളോടു കൂടിയ എട്ടു ഗ്രൂപ്പുകളുടെ പശുക്കൾ പൂജിച്ച ശേഷം, ദിവസേന ആയിരത്തൊമ്പത് പാലോടു കൂടിയ അർപ്പണം ചെയ്യുന്നവർ. ‘താര’ എന്ന അക്ഷരം, ഹൃദയത്തിൽ ഭഗവാനാണ്; അങ്ങനെ ശ്രീ ഗോവിന്ദൻ അവിടെ സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു. ചന്ദ്രനോ കണ്ണുള്ള ഇരട്ട അക്ഷരങ്ങളോടു കൂടിയ അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കണം. ഭഗവാനെ ദിവ്യമായ സിംഹാസനത്തിൽ, മാണിക്യങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്ന, കാമധേനുവിന്റെ കീഴിൽ, കാളമേഘം പോലെ ഇരുണ്ട, പീതാംബരം ധരിച്ച, അതിശയ സുന്ദരൻ, കൈയിൽ ശംഖും ചക്രവും പിടിച്ചിരിക്കുന്നവനായി ധ്യാനിക്കണം. ആയിരം പശുക്കൾക്കിടയിൽ, അമരനാഥൻ, അഭിമാനപൂർവ്വം ഒരു പാത്രം കൈയിൽ പിടിച്ച്, ഉയർന്ന പാളയങ്ങളിൽ നിന്നു ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച, പുതുമുള്ള താമരക്കണ്ണുള്ളവനായി കാണണം. മുമ്പ് പോലെ, ഗോശാലയിലോ, പ്രതിമകളിലോ, പൂജ നടത്തണം. അവിടെ, ഗുരുവിന്റെ പൂജയ്ക്ക് മുൻപ്, കൃഷ്ണനെ ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിക്കണം. സുരഭിയെ പിറകിൽ വച്ച്, മെയ്യിന്റെ അടിയിൽ അംഗങ്ങൾ പൂജിക്കണം. അതിനുശേഷം, സീറ്റ് കോണുകളിൽ ചെറിയ മണി കെട്ടണം. മുന്നിൽ വനമാലയും മറ്റു അലങ്കാരങ്ങളും വച്ച്, എട്ടു ദിശകളിലും അവയെ ക്രമീകരിക്കണം. നന്ദഗോപൻ, യശോദ, ഗോപന്മാർ, ഗോപികകൾ, കുമുദ, കുമുദാക്ഷൻ, പുണ്ടരിക, വാമനൻ എന്നിവരെയും. വിശ്വക്സേനനെ പൂജിച്ച ശേഷം, താനെയും ആദരിക്കണം. അങ്ങനെ, ദീര്ഘായുസ്സും, രോഗമുക്തിയും, ധന-ധാന്യാധിപതിയും ആകുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഭഗവാനായി ഈ മഹാമന്ത്രം സ്വർണ്ണവും സമ്പത്തും നൽകുന്നു. ചന്ദ്രനോ കണ്ണുള്ള ഇരട്ട അക്ഷരങ്ങളോടു കൂടിയ അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കണം. ഗോപബാലനെ മണികൾ, കങ്കണങ്ങൾ, മാലകൾ, പാദസരങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, അവനെ നമസ്കരിക്കണം. ബ്രഹ്മവൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള കഷ്ണങ്ങളോ, പാലപ്പം കൊണ്ടോ ഹോമം അർപ്പിക്കണം. അവിടെ, മനസ്സു സ്ഥിരമായി ചേർന്ന പുരോഹിതൻ, കൃഷ്ണനെ ആഹ്വാനിച്ച്, പൂജിക്കണം. വാസുദേവൻ, ബാലരാമൻ, ദിശകളിൽ പ്രദ്യുമ്നനും, അനിരുദ്ധനും. ലോകങ്ങളുടെ നാഥന്മാർ, ആയുധങ്ങളോടെ പുറത്തു നിലകൊള്ളുന്നു; അങ്ങനെ മന്ത്രം സിദ്ധിയിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നു. അതിനുശേഷം, ശ്രീ ഗോവിന്ദൻ ഉച്ചരിച്ച്, ഗോപജനങ്ങളുടെ ലോകത്തേയ്ക്ക് കടക്കണം. മുൻപ് പറഞ്ഞ സപ്തർഷിമാരെയും, മറ്റു മഹാത്മാക്കളെയും ഓർത്ത്, സിദ്ധഗോപബാലനെ സ്മരിക്കണം. ദിവ്യക്രീഡയിൽ ലയിച്ച്, രാമനും കൃഷ്ണനെയും ഓർത്ത് ജപം നടത്തണം. ചക്രധാരിയായ ഭഗവാൻ, മികച്ച സപ്തർഷിമാരോടു കൂടിയ, സൃഷ്ടി-സൂചകമായ ഏകാക്ഷര മന്ത്രം. ‘ങേം’ എന്ന അക്ഷരം, യുഗാർണമാണ്; ‘കൃഷ്ണായ നമഃ’ എന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. ‘ഗോപാല’ എന്നതിന്റെ അവസാനം, അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന ‘ആ’ എന്ന അക്ഷരം, രസവർഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. ‘കൃഷ്ണ’യിലും ‘ഗോവിന്ദ’യിലുമുള്ള ‘ങേം’ അക്ഷരങ്ങൾ ഏഴു ഘടകങ്ങളോടു കൂടിയതും എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നതുമാണ്. ഇങ്ങനെ, ഈ ദിവ്യമായ ക്രമത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ പൂജയും, മന്ത്രജപവും, ദൈവിക സ്മരണയും, ഭക്തി നിറഞ്ഞതും, വേദങ്ങൾ, പശുക്കൾ, ഗോപജനങ്ങൾ, ഗുരു, സപ്തർഷിമാർ, ദേവതകൾ, എല്ലാം ചേർന്നു, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആചരണങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നു.