ഒരു ഭക്തൻ, ഗോവിന്ദനെ അഗ്നിയിൽ വെളുത്ത പൂക്കളും, ഒതുങ്ങാത്ത അരിയും ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിച്ചു. ഈ ആരാധനയുടെ ഫലമായി, അവന്റെ അന്നവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി വർദ്ധിക്കും; സ്ത്രീകൾ അവന്റെ വശത്തിൽ വരും. അവന്റെ സമ്പത്തും, ഔന്നതവും, ഇന്ദ്രന്റെ സമ്പത്തിനുപോലും തുല്യമാകും; മറ്റു എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പുല്ലിന്റെ തൂണുപോലും നിർവീര്യമാകും. ദിവസേന ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നവൻ, ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ രാജാവിന്റെ മുഖ്യപുരോഹിതനാകുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാ സിദ്ധികളെ നൽകുന്ന ദശാക്ഷര മന്ത്രത്തെ, മന്ത്രങ്ങളുടെ രാജാവിനെ, വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ദശാക്ഷര മന്ത്രം 'വായു'യിലും 'അഗ്നിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ' എന്നതിലും അവസാനിക്കുന്നു എന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. അതിന്റെ ബീജം 'കാമം' ആണ്; 'അഗ്നിയുടെ ഭാര്യ' അതിന്റെ ശക്തിയാണ്, ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നതുപോലെ. മന്ത്രം, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ചക്രം, ദാനവരെ നശിപ്പിക്കുന്ന ചക്രം, എന്നിങ്ങനെ. ശേഷം, മന്ത്രം കൈകളിൽ മൂന്ന് തവണ അക്ഷരാവൃതം വ്യാപിപ്പിച്ച്, വലതുകൈയുടെ തുമ്പ് മുതൽ ഇടതുകൈയുടെ തുമ്പ് വരെ, വിരൽമുട്ടുകളിൽ, ജ്ഞാനികൾ മന്ത്രം ഇടതുകൈയുടെ ചെറിയ വിരലിൽ നിന്ന് ചെറിയ വിരലിന്റെ അറ്റം വരെ, സ്ഥിരതയോടെ സ്ഥാപിക്കണം. ദോഷങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കുന്ന ലയത്തെ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു. ഗൃഹസ്ഥർക്കുള്ള നിലനിൽപ്പിന്റെ അവസാനം, ഇത് കാമം മുതലായ രൂപത്തിൽ ആണ്. വീണ്ടും, നിലനിൽപ്പിന്റെ ക്രമത്തിൽ, മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ശേഷം, ബീജം കൊണ്ട്, മാതൃകളുടെ അക്ഷരങ്ങൾ, ബിന്ദു കൂടെ, മൂടണം. തുടർന്ന്, താരാ മന്ത്രത്തിന്റെ ബീജം വ്യാപകതയുടെ ഭാവത്തോടെ സ്ഥാപിക്കണം. ബീജം, മന്ത്രം, പവിത്ര അക്ഷരം, 'ഞാൻ പോകുന്നു' എന്ന വാക്കുകൾ ആത്മാവിലേയ്ക്ക് ദിശയാക്കണം. ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം — ഇവ തലയിൽ, രണ്ടു കണ്ണുകളിൽ, രണ്ടു ചെവികളിൽ, രണ്ടു മൂക്കുതൊടികളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. പവിത്ര അക്ഷരം 'ഓം'യിൽ അവസാനിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ഹൃദയത്തിന്റെ അറ്റത്തിലും മനസ്സിലും സ്ഥാപിക്കണം. ഹൃദയം, നാഭി, പതാക, മുട്ടുകൾ, കാലുകൾ, വീണ്ടും തല — കാലുകൾ, മുട്ടുകൾ, ഗുഹ്യസ്ഥാനം, നാഭി, ഹൃദയം, വായ്, മൂക്കുതൊടികൾ — സൃഷ്ടിയിൽ അവസാനിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ വർണിനുകൾക്കാണ്; നിലനിൽപ്പിൽ അവസാനിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ഗൃഹസ്ഥർക്കാണ്. വർണിനുകൾക്ക് നാലു ഘടകങ്ങൾ, ഗൃഹസ്ഥർക്കു അഞ്ച് ഘടകങ്ങൾ. ചില ജ്ഞാനികൾ, വൈരാഗ്യമുള്ള ഗൃഹസ്ഥർക്ക് ലയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു എന്ന് അറിയുന്നു. മനസ്സിന്റെ ദശചക്രം, കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നു. തൊണ്ടയിൽ, കഴുത്തിൽ, നാഭിയിൽ, വയറ്റിൽ, ഹൃദയത്തിൽ — രണ്ടു കണ്ണുകളിൽ, രണ്ടു ചെവികളിൽ, രണ്ടു മൂക്കുതൊടികളിൽ, രണ്ടു കവിളുകളിൽ — ശേഷം തലയിൽ, മുൻപും പിന്നിലും, അവയുടെ വിഭജനങ്ങളിലും, മൂലകേന്ദ്രത്തിൽ, ഗുഹ്യസ്ഥാനത്തിൽ, മുട്ടുകളിൽ, കാലുകളിൽ — തൈകൾ, മുട്ടുകൾ, കാൽമുട്ടുകൾ, കാലുകൾ, ക്രമത്തിൽ, അവിടങ്ങളിൽ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. ഈ പരമസ്ഥാപനത്തിലൂടെ, കൃഷ്ണന്റെ സ്വരൂപം തന്നെ ഉദിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ദശാംഗവും, പഞ്ചാംഗവും, പരമസ്ഥാപനം ക്രമത്തിൽ ചെയ്യണം. വിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠഭക്തൻ, ന്യാസം കാൽ, പുറം, തല എന്നിവയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. പതിനെട്ടാംഗന്യാസം എന്നതിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ച മറ്റൊരു ന്യാസസംഹിതയും ചെയ്യണം. ശ്രേഷ്ഠ പ്രയോഗകൻ, വംശി (കൂടെ), ബില്വപത്രം, എന്നിവയുടെ ഹസ്തമുദ്രകളും കാണിക്കണം. വലതുകൈയുടെ തുമ്പ് ഒഴികെയുള്ള വിരൽകൾ നേരെവച്ചാൽ, അവ കൈയുടെ ശാഖകളായി മാറുന്നു. വിരൽകൾ വ്യാപിപ്പിച്ചാൽ, അതാണ് വർമമുദ്രാ (കവചമുദ്ര) എന്ന് പറയുന്നു. സൂചികയും നടുവിരലും കണ്ണിൽ വച്ച്, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വിടുമ്പോൾ, അതാണ് അസ്ത്രമുദ്രാ എന്ന് വിവരണം. വലതുകൈയുടെ തുമ്പ് ചെറിയ വിരലിൽ തൊടുമ്പോൾ, ആ ചെറിയ വിരൽ നീട്ടണം. ഈ ക്രമത്തിൽ, മന്ത്രം, ന്യാസം, ഹസ്തമുദ്രകൾ, ഭക്തൻ കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനും, പരമസിദ്ധിക്കും, അഗ്നി-ആരാധനയുടെ ഫലത്തിനും വഴി തുറക്കുന്നു.