ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവണിക്കൂ, മഹത്വമുള്ള ഒരു പൂജാവിധാനത്തിന്റെ വിശദവിവരണം ഞാൻ പറയാം. ആദ്യം, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, കമലം, മാല, ശ്രീവത്സം, കൗസ്തുഭം—ഇവയെല്ലാം ആലങ്കാരങ്ങളായി പ്രാധാന്യത്തോടെ സ്ഥാപിക്കണം. ആറ് കോണുകളിലും ആറ് അംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; ദിശകളുടെ കമലദളങ്ങളിൽ ക്രമമായി പൂജ നടത്തണം. കമലദളങ്ങളുടെ അഗ്രങ്ങളിൽ, ശ്രേഷ്ഠനായ ഉപാസകൻ അഷ്ടമഹിഷികളായ ക്വീൻസ്മാരെ ആരാധിക്കണം. അവർക്കു പുറമെ, ഇന്ദ്രനീല, മുഖുണ്ട, കരാള, ആനന്ദ, കച്ച്ഛപ എന്നിങ്ങനെ മറ്റു ദേവതാസ്വരൂപങ്ങളെയും, ദിശാപാലകരെയും, വജ്രാദികളെയും പുറത്ത് ആരാധിക്കണം. ഇവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ പാൽ, തയിർ, പഞ്ചസാര, നെയ്യ് എന്നിവ ചേർത്ത ദ്രവ്യങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. അവരും അവരുടെ അനുചരസംഘങ്ങളും സഹിതം, ഹൃദയത്തിൽ അഭ്യന്തരീകരിച്ച്, അവരെ സ്നേഹപൂർവം വിടപറയണം. രത്നാഭിഷേകം, ധ്യാനം, പൂജ എന്നിവയാൽ ഈ കർമ്മം ഇരുപത്South ദക്ഷിണയോടുകൂടി സമ്പൂർണ്ണമാകും. ഈ മന്ത്രം ജപവും ഹോമവും പൂജയും ധ്യാനവും സഹിതം ജപിക്കുന്നവന് ഭൂമി തന്റെ കൈയിൽ ഉള്ളതുപോലെ അനുഭവപ്പെടും; എല്ലാ വിളവുകളും സമൃദ്ധിയായി ലഭിക്കും. ഗോവിന്ദനെ, വെള്ള പൂക്കളും അക്ഷതയും ഉപയോഗിച്ച് ഹോമത്തിൽ ആരാധിച്ചാൽ, ഭക്ഷ്യധാന്യ സമ്പത്ത് വർദ്ധിക്കുകയും സ്ത്രീകൾ മുഴുവനും അവന്റെ വശത്തിലാവുകയും ചെയ്യും. അവന്റെ സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായിരിക്കും; മറ്റൊക്കെയും പുല്ലുപോലെയായി തോന്നും. ദിവസേന ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നവൻ ഒരു മാസത്തിനകം രാജാവിന്റെ മുഖ്യപുരോഹിതനാവും. ഇനി ഞാൻ എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന ദശക്ഷരമന്ത്രരാജം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഈ ദശക്ഷരമന്ത്രം 'വായു'യിലും 'അഗ്നിപ്രിയൻ' എന്നതിലും അവസാനിക്കുന്നു. ആകാംക്ഷയാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ബീജം; അഗ്നിപത്നിയാണ് ശക്തി—പണ്ഡിതന്മാർ അങ്ങനെ പറയുന്നു. മൂന്നു ലോകത്തെയും രക്ഷിക്കുന്ന ചക്രം, ദാനവന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന ചക്രം, അതാണ് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പിന്നീട്, മന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം അക്ഷരാവൃതിയായി കൈകളിൽ വ്യാപിപ്പിക്കണം: വലത് അങ്കൂഷ്ഠത്തിൽ നിന്ന് ഇടത് അങ്കൂഷ്ഠംവരെ, വിരലുകളുടെ സംയുക്തങ്ങളിൽ മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം. ഇടത് കൈയുടെ ചെറിയ വിരലിൽ നിന്ന് അതിന്റെ അഗ്രംവരെ, സ്ഥിരതയോടെ മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം. ദോഷങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കം ചെയ്യുന്ന ലയവിധിയും ഇതിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. ഗൃഹസ്ഥർക്ക്, നിലനില്പിന്റെ അവസാനം, ഇത് ആകാംക്ഷാദിരൂപത്തിൽ വരുന്നു. വീണ്ടും നിലനില്പിന്റെ ക്രമത്തിൽ, മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. പിന്നെ, ബീജം, മാതൃകക്ഷരങ്ങൾ, ബിന്ദു എന്നിവ ചേർത്ത് ആവൃതിയാക്കണം. ടാരാമന്ത്രത്തിന്റെ ബീജം സർവ്വഭാവത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ബീജം, മന്ത്രം, പ്രണവം, 'ഞാൻ പോകുന്നു' എന്ന വാക്യം—ഇവയെല്ലാം ആത്മാവിലേക്കു ദിശമാക്കണം. ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം—ഇവയെ തലയിൽ, രണ്ടു കണ്ണുകളിൽ, രണ്ടു ചെവികളിൽ, മൂക്കുതുളകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. പ്രണവത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ഹൃദയത്തിലും മനസ്സിലും സ്ഥാപിക്കണം. ഹൃദയം, നാഭി, പതാക, മുട്ടുകൾ, കാൽ, വീണ്ടും തല—ഇവയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. കാൽ, മുട്ട്, ഗുപ്തദേശം, നാഭി, ഹൃദയം, വായ്, മൂക്കുതുളകൾ—ഇവയിൽ സൃഷ്ടിയോടെ അവസാനിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ വർണിനുകൾക്കു; നിലനിൽപ്പോടെയുള്ളത് ഗൃഹസ്ഥർക്കു. വർണിനുകൾക്കു ഇത് നാലുഭാഗം; ഗൃഹസ്ഥർക്കു അഞ്ചുഭാഗം. വൈരാഗ്യമുള്ള ഗൃഹസ്ഥർക്ക്, ചില പണ്ഡിതർ, ലയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. മനസ്സിന്റെ ദശവൃത്തം കൃഷ്ണസാന്നിധ്യം നൽകുന്നു. തുടർച്ചയായി, ഉരുക്കളിൽ, കഴുത്തിൽ, നാഭിയിൽ, വയറ്റിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, രണ്ടു കണ്ണുകളിൽ, രണ്ടു ചെവികളിൽ, രണ്ടു മൂക്കുതുളകളിൽ, രണ്ടു കവിളുകളിൽ, തലയിൽ, മുൻപും പിന്നിലും അവയുടെ വിഭജനങ്ങളിലും, മൂലാധാരത്തിൽ, ഗുപ്തദേശത്ത്, മുട്ടുകളിൽ, കാലിൽ—ഇവിടെയൊക്കെ മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ഈ വിശുദ്ധമായ മന്ത്രാരാധന ക്രമം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർക്കു സമ്പൂർണ്ണ ഐശ്വര്യവും കൃഷ്ണസാന്നിധ്യവും ലഭിക്കും.