ആ മഹത്വമുള്ള അനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഉപദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ വായിൽ, താടിയിൽ, കണത്തിൽ, ഭുജങ്ങളുടെ അടിയിൽ ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ, കാലിൽ, കുത്തുകളിൽ, തണ്ടുകളിൽ, മുട്ടുകളിൽ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. ഭുജങ്ങളുടെ അടിയിൽ, കണത്തിന്റെ പ്രദേശത്ത്, താടിയിൽ, മുഖത്ത്, നാസികയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനുശേഷം, കിരീടത്തിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; ഇതാണ് 'സംഹാര' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പൂർവ്വം പറഞ്ഞതുപോലെ, 'മൂർത്തി പഞ്ചര' എന്നത് സ്ഥാപിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ദ്വാരകയിൽ, ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശം പോലെ തിളങ്ങുന്ന മനോഹരമായ മന്ദിരങ്ങളാൽ ആകൃതമായ ഒരു നഗരം, ജ്വലിക്കുന്ന രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച തൂണുകൾ, കവാടങ്ങൾ, മതിലുകൾ എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ നടുവിൽ, രൂബി തകിടയിൽ രത്നങ്ങളുടെ സമുച്ചയങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. എല്ലാ ദിശകളിലും രത്നദീപങ്ങൾ അണിനിരന്ന പ്രകാശം പകരുന്നു. അവിടെ, നശിക്കാത്തവനായ പരമാത്മാവിനെ, ഉരുകിയ പൊന്നിന്റെ ആകൃതിയിൽ, സ്നേഹപൂർവ്വം സ്മരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. limbs എല്ലാം മനോഹരവും, സൗമ്യവും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവനും, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് രത്നധാരകൾ ഒഴുകുന്ന ഒരു കലശം സ്പർശിക്കുന്നവനും, ആ പരമാത്മാവാണ്. രുക്മിണിയും സത്യഭാമയും ചേർന്ന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയിൽ രത്നധാരകൾ ഒഴിക്കുന്നു. നാഗ്നജിതിയും സുനന്ദയും, അവർക്കു രണ്ടു കലശങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്നു. രത്നനദിയിൽ നിന്ന് ആ കലശങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്നു. അവരെ ചുറ്റിപ്പറ്റി, പതിനാറായിരം പ്രിയപ്പെട്ടവർ എല്ലാ ദിശകളിലും അണിനിരക്കുന്നു. അവരെക്കുറിച്ച് പുറത്തു, ഭൂമിയെ സമ്പത്താൽ നിറക്കുന്ന എട്ട് നിധികൾ നിലനിൽക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്ത ശേഷം, മന്ത്രം അഞ്ഞൂറ് ആയിരം തവണ, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പത്തിരട്ടിയോളം ജപിക്കണം. സुगന്ധമുള്ള ചന്ദനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്ത ശേഷം, എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള ഒരു കമലപുഷ്പം വരയ്ക്കണം. പതിനേഴു നിർദ്ദിഷ്ട അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് മന്ത്രം ചുറ്റിക്കൊള്ളണം. ആറു സംയോജനം, ആറു ദളങ്ങൾ, ദളങ്ങളുടെ രോമങ്ങളിൽ, ഓരോന്നിൽ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ വീതം സ്ഥാപിക്കണം. ആറു ധാന്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, അതിനു പുറത്തു അക്ഷരമാല ചുറ്റിക്കൊള്ളണം. ഭൂമിയുടെ ആകൃതിയുണ്ടാക്കേണ്ടത് ചതുരാകൃതിയിൽ, എട്ടു വജ്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കണം. ഈ പ്രതിഷ്ഠിത രൂപം ധരിക്കുന്നവരെ ദേവതകളും ആരാധിക്കുന്നു. "അനംഗനെ അറിയട്ടെ, ധ്യാനിക്കട്ടെ, ആ അനംഗൻ നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ" എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ, ഹൃദയം കാമദേവനു സമർപ്പിക്കണം, എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനായി. "ജ്വലിക്കട്ടെ, ജ്വലിക്കട്ടെ, ജ്വലിക്കട്ടെ" എന്ന ജപം എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഉരിയാടണം. ഇങ്ങനെ, മദനമന്ത്രം, അമ്പത്തിയെട്ട് അക്ഷരങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. പൂർവ്വം ചെയ്തതുപോലെ, ആസനം പൂജിച്ച ശേഷം, മൂലത്തിൽ രൂപം ധ്യാനിക്കണം. ആസനത്തിൽ നിന്ന് ആഭരണങ്ങൾ വരെ, വീണ്ടും പ്രതിഷ്ഠയും പൂജയും നിർവഹിക്കണം. ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, കമലം, മാല, ശ്രീവത്സം, കൗസ്തുഭം എന്നിവ ആറു കോണുകളിൽ, ആറു അംശങ്ങളിൽ, ദിശാ ദളങ്ങളിൽ ക്രമമായി പൂജിക്കണം. ദളങ്ങളുടെ അറ്റങ്ങളിൽ, എട്ട് മഹാരാണികളെ ഉത്തമ സാധകൻ പൂജിക്കണം. ഇന്ദ്രനീല, മുകുന്ദ, കരാള, ആനന്ദ, കച്ചപ എന്നീ ദേവതകളെ ദളങ്ങൾക്കു പുറത്തു, ദിശാരക്ഷകരെയും വജ്രനു സമാനമായവരെയും പൂജിക്കണം. പാൽ, തൈര്, പഞ്ചസാര, നെയ്യ് എന്നിവ ചേർത്തു അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. അവരെ അവരുടെ ഉപചാരക്കാരോടൊപ്പം, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ സമാപിപ്പിക്കണം. രത്നങ്ങളാൽ അഭിഷേകം, ധ്യാനം, പൂജ, ഇരുപത് ദക്ഷിണകളോടെ ആ അനുഷ്ഠാനം പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ മന്ത്രം ജപം, ഹോമം, പൂജ, ധ്യാനം എന്നിവയോടെ ചെയ്യുന്നവർക്കു, ഭൂമി തന്നെ കൈയിലുണ്ടായതുപോലെ, എല്ലാ വിളവുകളും സമ്പത്തും ലഭിക്കും.