ദൈവീയമായ ഒരു പൂജാവിധി വിശുദ്ധമായി ആരംഭിക്കുന്നു. ആദ്യം, ദാമ, സുദാമ, വസുദാമ, കിങ്കിണി എന്നിവരെ ആരാധിക്കേണ്ടത് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അഗ്നി, നൈരൃതി, വായു, ഈശ എന്നീ കോണുകളിൽ ഹൃദയവും മറ്റു അവയവങ്ങളും ആരാധിക്കപ്പെടണം. അതിനുശേഷം, രുക്മിണി, സത്യഭാമ, നാഗ്നജിതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവളും, സദാചാരവും മനോഹരവും വർണ്ണമയമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നവരും, ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കപ്പെടുന്നു. നന്ദഗോപനും യശോദയും, ബാലഭദ്രനും സുഭദ്രയും, വേണുവിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ, പീതവർണ്ണം ഉള്ളവർ, ജ്ഞാനവും അഭയവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഭാവങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. ഇരുവരും മനോഹരമായ, പൂർണ്ണമായ പായസം നിറച്ച കലശം കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ബാലഭദ്രൻ, ശംഖവും ചന്ദ്രനും പോലെ വെള്ളിപ്പൊലിയും, ഉലയും കൃഷണവും കൈവശം വഹിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ, കലയാൽ സമ്പന്നനും, കറുത്തവണ്ണവും, ശുഭദ്രയും, ശുഭമയമായ ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളും, പൂജയിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. കൈകളിൽ വേദി, വീണ, സ്വർണ്ണ staff, ശംഖ്, കാഹളം തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ വഹിക്കുന്നവരെയും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനുപുറത്ത്, കോറൽ, മറ്റ് രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ദൈവികമായ കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ പൂജിക്കേണ്ടതാണ്. പിന്നിൽ, ഹ്വരിചന്ദന എന്ന കല്പവൃക്ഷം ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. ആയുധങ്ങൾക്കും യഥാവിധി പൂജ ചെയ്ത ശേഷം കൃഷ്ണാഷ്ടകസ്തോത്രം ഉപയോഗിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ ആരാധന നടത്തണം. നാരായണൻ, യദു വംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ, വൃഷ്ണി വംശജനും, ധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകനുമാണ്. ഈ enclosure-കളിൽ പൂജ നടത്തേണ്ടതാണെന്നും, ഈ രീതികൾ പാലിച്ചാൽ വൈശ്രവണനും യമനും സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു എന്നതും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഭംഗിയുള്ള മന്ദപത്തിൽ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ദൈവിക ഉദ്യാനത്തിൽ, അമരരത്നങ്ങളുടെ തണ്ടുപോലുള്ള ദീപ്തിയുള്ള, മൃദുവായ വളഞ്ഞ മുടിയുള്ള ഒരു കുഞ്ഞ് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ശുദ്ധവും ദീപ്തിയുള്ള രത്നങ്ങൾ പതിപ്പിച്ച പാദസരം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് കെട്ടിയ anklets, മനോഹരമായ താമരപോലുള്ള നഖങ്ങൾ സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. സുന്ദരമായ നടവും തൊണ്ടയും, കിങ്കിണി അടിയന്തിരമായ ഘടനയിൽ, ചെറുതും ശബ്ദമുള്ള മണികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. വലത് കൈയിൽ പായസം നിറച്ച vessel, ശുദ്ധമായ നെയ്യും, ഇടത് കൈയിലും അങ്ങനെ തന്നെ. പിന്നിൽ, ഭൂമിക്ക് ഭാരമായ ദേവദ്രോഹികളായ പൂതനാദി ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ കൃഷ്ണൻ പുറപ്പെടുന്നു. അന്നം, തൈരും, വെള്ളം, ശർക്കര എന്നിവകൊണ്ട് ഹോമം അർപ്പിച്ച ശേഷം, മന്ത്രം ആയിരം തവണ ജപിക്കേണ്ടത് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. നാരദനെ തലവനാക്കിയ മഹർഷികൾ, ദേവതാസഭകളും കൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുന്നു. മയില്പെരുമ, താമരപോലുള്ള കണ്ണുകൾ, ദീപ്തിയുള്ള കവിൾ, പൂർത്തിചന്ദ്രപോലുള്ള മുഖം, കൃഷ്ണന്റെ ഭംഗി വർണ്ണിക്കുന്നു. മനോഹരമായ, സംഗീതപൂർണ്ണമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, ദൈവിക ആഭരണങ്ങൾ, മണികളുടെ ശൃംഖല, മദഭാവം ഉണർത്തുന്ന ഉണക്കങ്ങൾ എന്നിവയാൽ കൃഷ്ണൻ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആശയിച്ച ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി കൃഷ്ണനെ ധ്യാനിച്ച്, നന്ദഗോപന്റെ പുത്രനു ലക്ഷ്മി പ്രാപ്തിക്കായി പൂജ നടത്തണം. അപ്പങ്ങൾ, പായസം, മറ്റു അർപ്പണങ്ങൾ ഒരുക്കി, എല്ലാ ദിശകളിലും അർപ്പണം വെച്ച്, ആചമനം നിർദ്ദേശിക്കണം. വിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠ ഭക്തനായവൻ, കൃഷ്ണനെ ഇങ്ങനെ മധ്യാഹ്നത്തിൽ പൂജിച്ചാൽ, ബുദ്ധി, ആയുസ്സു, സൗന്ദര്യം, ഐശ്വര്യം, പുത്രന്മാർ, പുത്രപൗത്രന്മാർ എന്നിവയിൽ വർദ്ധനവ് ഉണ്ടാകും. ചില പണ്ഡിതർ സന്ധ്യയിലും, മറ്റുള്ളവർ രാത്രിയിലും പൂജ നടത്തണം എന്നാണ് പറയുന്നത്. ചിലർ ഇരുപാടും, ഇരുപരിധികളും, ഇരുവിധങ്ങളും ചെയ്യണം എന്ന് പറയുന്നു. എട്ടായിരം ഭംഗിയുള്ള മന്ദിരങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, നീലജലത്തിൽ നിറഞ്ഞ തടാകങ്ങൾ ചുറ്റിയ, ഉത്തമമന്ദിരത്തിൽ, മൂന്നുലോകത്തെയും ആകർഷിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ സ്വർണ്ണതാമരയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ആ മഹർഷികൾക്ക്, കൃഷ്ണൻ തന്റെ അനശ്വരവും പരമവും ആയ വാസസ്ഥാനം നൽകുന്നു. സൗമ്യനായ, മുടിയിൽ കിരീടവും വനപുഷ്പമാലകളും ചേർത്തിരിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ, ചിതയിലുള്ള ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം, കൗസ്തുഭമണിയും, അത്യന്തം ഭംഗിയുള്ളവനും, മാലകൾ, വട, കങ്കണങ്ങൾ, കട്ടികൾ എന്നിവ അണിഞ്ഞവനും, ഭക്തരുടെ മനസ്സിൽ ദൈവീയമായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.