വ്രജയിലെ സ്ത്രീകളുടെ കമലനയനങ്ങൾ കൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുന്നു; ആ കൃഷ്ണൻ പശുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ വളരെയധികം സ്നേഹവും ആരാധനയും ലഭിക്കുന്നു. ജ്ഞാനികൾ ഈ ദിവ്യരൂപത്തെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, ആദ്യം മന്ത്രം ഇരുപതിനായിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. അതിനുശേഷം, മന്ത്രസിദ്ധിക്കായി, ഭൂമിയിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം അന്നേ മന്ത്രം ജപിക്കണം. മുൻപ് വിവരിച്ച വൈഷ്ണവവേദിയിൽ, അതിന്റെ മൂലത്തിൽ മനസ്സിൽ ദിവ്യരൂപം സ്ഥാപിക്കണം. കൃഷ്ണന്റെ വായിൽ വെയ്ക്കുന്ന വംശി, വനഫലങ്ങളുടെ മാല, കൗസ്തുഭമണിയെയും ആരാധിക്കണം. ശേഷം, വെള്ള ടുളസിയിലകൾ, വെള്ള ചന്ദനപൊടി പുരട്ടി അർപ്പിക്കണം. വലത്തുഭാഗത്ത് കുതിരയുടെ രൂപത്തിലുള്ള രണ്ട് ജോഡി അലങ്കാരങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. അതിനുശേഷം, നിയമപ്രകാരം, തലയിൽ രണ്ട് കമലങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. പിന്നെ, ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും പൂക്കൾ അർപ്പിക്കണം. ഇടത്തുഭാഗത്ത്, രുക്മിണിയെ, യൗവനത്വം നിറഞ്ഞ, ചുവപ്പും രാജസിക ഗുണവും ഉള്ളവളായി സ്ഥാപിക്കണം. ദാമ, സുദാമ, വസുദാമ, കിങ്കിണി എന്നിവരെ ആരാധിക്കണം. അഗ്നി, നൈരൃതി, വായു, ഈശ എന്നിങ്ങനെയുള്ള കോണുകളിൽ ഹൃദയവും മറ്റു അവയവങ്ങളും ആരാധിക്കണം. രുക്മിണി, സത്യഭാമാ, വീണ്ടും നാഗ്നജിതി എന്ന പേരിലുള്ളവളെയും ആരാധിക്കണം. ഇവർ സദാ ധാർമ്മികരായവരും, മനോഹരവും വൈവിധ്യമാർന്ന വസ്ത്ര-ഭൂഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവരുമാണ്. നന്ദഗോപനും, യശോദയും, ബാലഭദ്രനും, സുഭദ്രികയും — ഇവർ കൃഷ്ണന്റെ മാതാപിതാക്കളാണ്; വെളുത്ത മഞ്ഞ നിറമുള്ളവരും, ജ്ഞാനമുദ്രയും അഭയമുദ്രയും കാണിക്കുന്നവരുമാണ്. ഇരുവരും മനോഹരമായ, പാൽപായസം നിറഞ്ഞ പാത്രം കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ബാലഭദ്രൻ, ശംഖവും ചന്ദ്രനും പോലെ വെളുത്തവൻ, ഉലയും കൊടിയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ, കറുത്ത നിറത്തിൽ, ദൈവികവും ശുഭദ്രയും ശുഭഭൂഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവളാണ്. വംശി, വീണ, സ്വർണ്ണ staff, ശംഖ്, ഹോൺ എന്നിവയും മറ്റ് വാദ്യോപകരണങ്ങളും കൈകളിൽ വഹിക്കുന്നു. അതിന്റെ പുറത്ത്, കോറൽ, മറ്റ് വിലയേറിയ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടുള്ള ദിവ്യ കല്പവൃക്ഷങ്ങളെ ആരാധിക്കണം. പിന്നിൽ, ഹ്വരിചന്ദന എന്ന ദിവ്യ കല്പവൃക്ഷം ആരാധിക്കണം. ആ ആയുധങ്ങൾ ആരാധിച്ചശേഷം, കൃഷ്ണാഷ്ടകസ്തുതിയാൽ ആരാധന നടത്തണം. നാരായണൻ, യദുകുലത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ലവൻ, വൃഷ്ണി വംശത്തിലെ വംശജൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകൻ — ഈ സംരക്ഷണവലയങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആരാധനം നടത്തണം, സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനേ. ഈ ആരാധനയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്രിയകളും നടത്തി, വൈശ്രവണനും യമനും സിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്. സ്വർണ്ണത്താൽ നിർമ്മിച്ച, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ദിവ്യപവില്യനിൽ, ദൈവികതോടു കൂടിയ ഒരു തോട്ടത്തിൽ, അമൃതരത്നങ്ങളുടെ പന്തി പോലെ പ്രകാശം പുറപ്പെടുന്ന, മൃദുലവും വളഞ്ഞതുമായ മുടിയുള്ള ബാലൻ. ശുദ്ധവും ദീപ്തിയുള്ള രത്നങ്ങൾ പതിച്ച, സ്വർണ്ണകയറ്റുകൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ച പാദരക്ഷകളും, മനോഹരമായ പദ്മാകൃത nails-ഉം സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവയും ധരിക്കുന്നവൻ. സൂക്ഷ്മമായ അരയും, മനോഹരമായ കാലുകളിലും, കിങ്കിണി ഘോഷമുള്ള അലങ്കാരമാലയും അണിയുന്നു. വലത്തുകൈയിൽ പാൽപായസം നിറഞ്ഞ പാത്രം, ശുദ്ധമായ നെയ്യും, ഇടതുകൈയിലും അതുപോലെ വഹിക്കുന്നു. പിന്നെ, ഭൂഭാരമായ ദേവശത്രുക്കൾ, പൂതനാദി ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ കൃഷ്ണൻ പുറപ്പെടുന്നു. തയാറാക്കിയ ദധിയും വെള്ളരിയും അർപ്പിച്ച്, മന്ത്രം ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. നാരദൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സന്യാസികൾ, ദേവസംഘങ്ങൾ എന്നിവരാൽ കൃഷ്ണൻ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. കൃഷ്ണൻ, മയില്പെരുമുടി, കമലനയനങ്ങൾ, ദീപ്തമായ കവിള്, പൂർണ്ണചന്ദ്രനായി പ്രകാശിക്കുന്ന മുഖം എന്നിവയാൽ അലങ്കരിച്ചവൻ. മനോഹരവും സംഗീതത്വമുള്ള നിറങ്ങളുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ, ദൈവികഭൂഷണങ്ങൾ, കിങ്കിണി ഘോഷമുള്ള മാലകൾ, മദകരമായ ഉണക്കുകൾ എന്നിവയും അണിയുന്നു. ആഗ്രഹസിദ്ധിക്ക് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി കൃഷ്ണനെ ധ്യാനിച്ച്, ലക്ഷ്മി പ്രാപ്തിക്കായി നന്ദപുത്രനെ ആരാധിക്കണം. അർപ്പണത്തിന് വേണ്ടി, അപ്പം, പാൽപായസം തുടങ്ങിയ വിഭവങ്ങൾ ഒരുക്കണം. എല്ലാ ദിശകളിലും അർപ്പണം വെയ്ക്കണം; ശേഷം ആചമനത്തിന് നിർദ്ദേശം നൽകണം. മധ്യാഹ്നത്തിൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഉത്തമഭക്തനായവൻ, ഈ രീതിയിൽ കൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ...