നരസിംഹപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ, അത്യന്തശക്തിയുള്ള ഒരു മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വം വിശദമാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആരെങ്കിലും ഉടൻ ദാസനായി മാറും—അതിന് സംശയമില്ല. ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നവന് വിഷ്ണുവിനോട് സമമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമാകുന്നു. ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും സൃഷ്ടിയും മറ്റ് ദൈവിക പ്രവർത്തികളും നടത്തിയത് ഈ ദേവതയെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടാണ്. ഭക്തർക്കു വേണ്ടി എല്ലാ ആശംസകളും നിറവേറ്റുന്ന, ഏകാക്ഷരമായ ഒരു മന്ത്രമാണിത്. ഈ ദേവതയെ നൃഹരി എന്ന് വിളിക്കുന്നു; എല്ലാ കാര്യങ്ങൾ നേടുവാൻ ഇതിന്റെ പ്രയോഗം ഉണ്ട്. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിയുംപോലുള്ള കണ്ണുകളോടെ, ശരത്ത്കാലത്തിലെ പൗർണമി ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശം പകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ നൃഹരി ഭഗവാനെ, ഒരു ലക്ഷമുറയോളം മന്ത്രജപവും അതിന്റെ പത്തിലൊന്ന് അഗ്നിഹോത്രങ്ങളുമായി ഘൃതവും മധുര അന്നവും അർപ്പിച്ച് ആരാധിക്കണം. പക്ഷികളുടെയും ശങ്കരന്റെയും ശേഷന്റെയും ശതാനന്ദന്റെയും ദിശകളിൽ, ആനക്കൊമ്പിൽ നൃഹരിയെ നിർദ്ദിഷ്ടമായ വിധത്തിൽ ആരാധിക്കണം. നൃഹരിയുടെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ—കരാള, വികരാള, ദൈത്യാന്ത, മധുസൂദന, സുഘോരക, സുഹനു, വിശ്വക, രാക്ഷസനാശകൻ, മേഘവർണ്ണ, കുഭഘകർണ, കൃതാന്ത, അതിശക്തിമാന്മാർ, വിഘ്നക്ഷമ, മഹാസേന, മുപ്പത്തിരണ്ട് സിംഹങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഈ മന്ത്രത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ മന്ത്രം പരിപൂർണ്ണമാക്കുമ്പോൾ, ആരാധകൻ തന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമാക്കാം. വിഷ്ണു, ഭൃഗുപതി, ജലം, പദ്മാസനൻ, ഗദാധാരിയായ സമുദ്രനൃസിംഹൻ, ഭയാനകം, മംഗളസ്വരൂപൻ—ഇവരുടെ എല്ലാ മഹത്വങ്ങളും ഈ ഇരുപത്തിരണ്ടക്ഷര മന്ത്രത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകുന്ന ദേവതയാണ് നൃഹരി. നാലു വേദങ്ങളും ആറു വസുക്കളും യുഗത്തിന്റെ ആറക്ഷരങ്ങളും ചേർത്ത്, വായ്, കൈ, കാലുകൾ, സന്ധികൾ, നാഭി, ഹൃദയം എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രണവം ചേർത്ത് മന്ത്രക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. വിരലുകൾക്കും കാലടികൾക്കും ഓരോ സന്ധികളിലും, തല, നെറ്റി, കണിക, കണ്ണുകൾ, ചെവികൾ, കഴുത്ത്, മൂക്ക്, ഇരുകൈകൾ, ശരീരത്തിന്റെ ഇരുപുറങ്ങൾ, നാഭിപ്രദേശം, കാൽമുട്ട്, കാൽവിരൽ, രോമകൂപങ്ങൾ—ഇവിടങ്ങളിൽ മന്ത്രക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം. കാത്, വായ്, മൂക്ക്, കണ്ണ്, തലമുടി, ഹൃദയം, നാഭി, കാലുകൾ—ഈ അവയവങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം മന്ത്രക്ഷരങ്ങൾ നൽകണം. ഉഗ്ര തുടങ്ങിയ നാമങ്ങൾ—"മരണത്തിന്റെ മരണമേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു"—ഹൃദയം മുതൽ കാലുകൾ വരെ ഒമ്പത് സ്ഥലങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. നൃസിംഹ എന്ന നാമം ആരംഭിക്കുന്നവയും മുൻപുപോലെ തന്നെ നിയോഗിക്കണം. മന്ത്രക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഓരോ സ്ഥലത്തും നിയോഗിക്കണം. ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് കണികവരെയും, മൂന്ന് കണ്ണുകളിലും തലയിൽപോലും, ഈ നാമങ്ങൾ നിയോഗിക്കുമ്പോൾ അതിനെ ഹരിനിയോഗം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഈ നിയോഗം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഭക്തൻ ഹൃദയത്തിൽ നൃഹരിയെ ധ്യാനിക്കണം. അസുരാധിപൻ, നഖതലങ്ങളിൽ പിളർന്ന, ജ്വാലാമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ഭയാനകമായ ആ രൂപം ഹൃദയത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. നൃസിംഹൻ ഭൂമിയിലോ, ജലത്തിലോ, ആകാശത്തിലോ എവിടെയായാലും എപ്പോഴും നമ്മെ കാത്തിരിക്കും. ധ്യാനത്തിനായി, ഭക്തൻ തണ്ടയും നെഞ്ചും കാൽമുട്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, വായ് പൂർണ്ണമായി തുറന്ന് നാവു ചുരണ്ടിക്കൊണ്ട്, ഇടതുകൈയുടെ മൂന്ന് വിരലുകൾ (ചെറിയ, നടുവിരൽ, ഉരുത്തിരി) അങ്കുഷംപോലെ വലതു വിരലാൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, മന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയും, നൃഹരിയുടെ മഹത്വവും, ആരാധനയും, ധ്യാനവും, ശരീരനിയോഗവും ക്രമപൂർവ്വം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു.