മുന്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഭക്തന് തന്റെ കണികൂടിയ ഭാവനയോടെ, ആറ് ഭാഗങ്ങളുള്ള മന്ത്രങ്ങള് കണ്മുടിയിലും കഴുത്തിലും ഹൃദയത്തിലും പ്രയോഗിച്ച് ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം. അപ്രകാരം, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള കൈകളില് പാശം, അങ്കുശം, വരദാ, അഭയമുദ്രകള് ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവിയെ മനസ്സില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തണം. ഈ രൂപത്തില് ധ്യാനം ചെയ്ത്, ഓരോ പദാര്ഥത്തിലും പത്ത് ഭാഗം വീതം സമര്പ്പിച്ച്, ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. ആകൃതിയിലൂടെ ആകൃതിയെ സങ്കല്പ്പിച്ച്, അതില് തന്നെ ആ ദേവിയെ ആഹ്വാനിക്കുകയും, ഭക്തിപൂര്വ്വം ആരാധിക്കുകയും വേണം. ഈ വിധത്തില്, ജ്ഞാനദായിനിയായ ദേവിയെ, സൃഷ്ടികര്ത്താവായ ദേവിയെ, ഭോഗം നല്കുന്നവളായ ദേവിയെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവളായ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം. പുഷ്പദളങ്ങളുടെ അഗ്രഭാഗങ്ങളില് വക്രതുണ്ടനായ, ഒറ്റദന്തവും വലിയ വയറും ഉള്ള ഗണപതിയെ ധ്യാനിക്കണം. അവന് പുകനിറംപോലെയാണ്, ലോകനാഥന്മാരോടും ആയുധങ്ങളോടും കൂടി പുറത്തു നില്ക്കുന്നു. വക്രതുണ്ടന്റെ കൃപയാല്, ഭക്തന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പൂര്ത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മചാരിയായ, ഹവിസ്സു മാത്രം കഴിക്കുന്ന, സത്യവാനായ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനായി ഭക്തന് മാറുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തെ അതിജയിച്ച്, ധനദേവനായ കുബേരനോടു തുല്യനാകുന്നു. പ്രതിദിനം 108 ഹോമങ്ങള് അര്പ്പിച്ചാല്, മുന്പ് പറഞ്ഞ ഫലങ്ങള് ലഭിക്കും. യഥാവിധി സമര്പ്പണം ഇല്ലാതെ ഒരു വര്ഷം ഈ കര്മം ചെയ്താലും, പരമമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും. നെയ്യും പാല്യും പച്ചരി ചേര്ത്ത് ഹോമാര്ത്ഥം തയ്യാറാക്കണം. അതില് നിന്നെടുത്തത് കൊണ്ട് ആയിരം ഹോമങ്ങള് യഥാവിധി നടത്തണം. ഇനി ലോകക്ഷേമത്തിനായി മറ്റൊരു മാര്ഗം പറയുന്നു. വിവിധ ഫലങ്ങളുമായി, യുക്തമായ മന്ത്രങ്ങള്, മഞ്ഞള്, കല്ലുപ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്, അവയെ ശുദ്ധീകരിച്ച് പശുവിന്റെ മൂത്രത്തില് ചേര്ക്കണം. ഉത്തമമായ ഒരു ദിവസത്ത്, സ്നാനം ചെയ്തു, വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ശുദ്ധനായ് നിന്നാല് പോലും, വന്ധ്യയായ സ്ത്രീക്ക് എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടിയ പുത്രന് ജനിക്കും. ഗോവസ്ത്രത്തിന്റെ വലിപ്പം അളന്ന് നിലം നന്നായി പുരട്ടി, അതിന്മേല് ശുദ്ധജലം നിറച്ച പാത്രം വെക്കണം. ആറക്ഷര, എട്ടക്ഷര മന്ത്രങ്ങളോടെ ശുഭദീപം സ്ഥാപിക്കണം. ജ്ഞാനമുള്ളവന് സ്നാനമെടുത്ത കുഞ്ഞുമോ ബാലികയെയോ ആരാധിക്കണം. ദീപം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, ദ്വിജാതിയായ ബാലന്റെ രൂപത്തില് ഗണപതിയെ ദര്ശിക്കണം. ആ ബാലികയോ ബാലനോ ദേവതയുടെ പൂര്ണ്ണാവാഹനം ജപിക്കണം. ഗണപതിക്ക് തന്ത്രത്തില് മറ്റ് മന്ത്രങ്ങളും ഉണ്ട്, ദൈവമുനിവേ. ഇരുപത്തിയെട്ടക്ഷരങ്ങളുള്ള മുഖ്യമന്ത്രങ്ങള് എവിടെയും വെളിപ്പെടുത്തരുത്. കപടന്മാരോടോ, കള്ളശിഷ്യന്മാരോടോ, വഞ്ചന ചെയ്യുന്നവരോടോ സംസാരിക്കരുത്. ഈ ലോകത്ത് എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും അനുഭവിച്ച ശേഷം, ഭക്തന് മോക്ഷസ്ഥിതിയില് പ്രവേശിക്കുന്നു. യഥാവിധി മന്ത്രാര്ച്ചനയോടെ ആരാധിച്ചാല് എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും ലഭിക്കും. ഇവിടെ, ബ്രഹ്മാവാണ് ദര്ശാവ്, ബാമകര്ണോധ്യയാണ് ഛന്ദസ്സ്, മാരുത് ആണ് ദേവത. ദേവന്മാരാണ് ഹവിഭാഗം, ഛന്ദസ്സ് ആണ് ഋഷി, ഗായത്രീ ആണ് ഛന്ദസ്സ്, സൂര്യന് ആണ് ദേവത. സത്യത്തിന് ഹൃദയം, ബ്രഹ്മാവിന് തല, കണ്ണുകള് മുന്വശത്ത്, ശര്വന് വേണ്ടി പിന്വശത്ത് സ്രോതസ്സും നിര്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹ്രീയും ലക്ഷ്മിയും ചേര്ന്ന ആറക്ഷരങ്ങളാല് ആറ് അംശങ്ങള് ഭിത്ത്യന്തരത്തില് രൂപീകരിക്കണം. പിന്നീട് ആദിത്യന്, രവി, ഭാനു, ഭാസ്കരന് എന്നിവരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യണം. 'സ' എന്ന അക്ഷരത്തില് തുടങ്ങുന്ന അഞ്ചു ഹ്രസ്വക്ഷരങ്ങള് ഹൃദയത്തില് തുടങ്ങി ക്രമത്തില് സ്ഥാപിക്കണം—തല, വായ്, കഴുത്ത്, ഹൃദയം, വയര്, നാബി, ലിംഗം, ഗുദം എന്നിവിടങ്ങളില്. തലയില് നിന്ന് കഴുത്തിന്റെ അറ്റം വരെ ചന്ദ്രശക്തിയെ ധ്യാനിച്ച് അവിടെ സ്ഥാപിക്കണം. കഴുത്ത് മുതല് നാഭിവരെ ഹൃദയത്തിലെ പ്രകാശം ധ്യാനിച്ച് അവിടെ സ്ഥാപിക്കണം. ഈ വിധത്തില് കര്മം ചെയ്താല് ശുദ്ധമായ ഭക്തന് എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും, ഐശ്വര്യവും, മോക്ഷവും നേടുന്നു.