ഹംസവും അതിന്റെ ദീപ്തിയുമായി, വരാഹവും രാത്രിയുമായി ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു. നാരായണമുനി, കെശവനും മറ്റുള്ളവരും മാതൃഭൂതനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഹരി, ചക്രം പോലുള്ള ആയുധങ്ങളുമായി, ഒരു കലശവും ഒരു കണാടിയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ച ശേഷം, ഐശ്വര്യത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന അക്ഷരത്തിൽ ശക്തി സ്ഥാപിക്കേണ്ടതാണ്. ത്വക്ക്, സ്നायु, മാംസം, മെദ, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ലം എന്നിവ അർപ്പിക്കേണ്ടത് അനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഒരു അക്ഷരം കിരീടത്തിൽ, മറ്റൊന്ന് വായിൽ, രണ്ടെണ്ണം കണ്ണുകളിൽ, രണ്ടെണ്ണം കാതുകളിൽ; ഒന്ന് നാവിന്റെ വേരിൽ, മറ്റൊന്ന് കഴുത്തിൽ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതാണ്. 'ട'യും 'ട'യും കാലുകളിൽ, 'പ'യും 'ഫ'യും ഇരുപക്ഷങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കേണ്ടത് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ഏഴു അക്ഷരങ്ങൾ ഭൗതിക ഘടകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ചാൽ, 'ഹ' ശ്വാസത്തിൽ, 'ല' ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. പൂർണ്ണ വയറോടുള്ള, ഉജ്ജ്വലമായ കഴുത്തുള്ള, അനന്തവും അനായുസ്സുമാണ് ആ ദൈവം. മഹേശ്വരൻ, വൃത്തമായ കണ്ണുകളോടെ, ദീർഘനാസയോടെയും, അചഞ്ചല ജീവികളുടെ അധിപനായി, ദീർഘനാവും, ദ്വയവും, ശൂന്യമായ വയറോടെയും കാണപ്പെടുന്നു. സദ്യാസ്, ജ്വലിക്കുന്ന വായോടും, ഉല്കകളിൽ പ്രധാനമായവരോടുള്ള അനുഗ്രഹത്തോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ക്രോധിശൻ മഹാകാലിയോടും, ചണ്ടേശൻ സരസ്വതിയോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്തോടുകൂടിയ, മന്ത്രശക്തിയുള്ള ഏക രുദ്രൻ. ലംബോദരി, നാലു മുഖങ്ങൾ, അജജനായകനായ ദ്രാവിണിയോടും കൂടിയിരിക്കുന്നു. ലംഗലിശൻ, ദാരുകേശൻ, രൂപിണി എന്നിവരും, കാകോദരി, അഷാഢി, പൂതനയോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. മീനേശൻ ശംഖിനിയോടും, മെഷേശൻ തർജയനിയോടും; ചലഗണ്ട കപർദിനിയോടും, ദ്വിരണ്ടേശൻ വജ്രയോടും; ഭുജംഗൻ രേവതിയോടും, പിനാകി മാധവിയോടും; ശ്വേതോരസ്കൻ വിദാരിണിയോടും, ഭൃഗു സഹജയോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. സംവർത്തകത്തിൽ മഹാമായയെ ശ്രീകണ്ഠമാതൃകയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. മുനി ദക്ഷിണാമൂർത്തിയാണ്; ഛന്ദസ്സ് ഗായത്രി എന്നാണ്. 'ഹലോ' എന്നത് ബീജാക്ഷരങ്ങൾ; സ്വരങ്ങൾ ശക്തികൾ എന്നാണ് പ്രഖ്യാപനം. ബന്ദൂക, സ്വർണ്ണ വർണ്ണത്തിൽ, മനോഹരമായ കണ്ണ്, അങ്കുശം, പാശം എന്നിവ കൈവശം വഹിക്കുന്ന ദേഹത്തോടാണ്. ഇങ്ങനെ ശിവനും ശക്തിയും ധ്യാനിച്ചാൽ, നാലാമത്തേത് ഹൃദയത്തിന്റെ അവസാനം. വിഘ്നേശൻ ലജ്ജയോടും, വിഘ്നരാജൻ ഐശ്വര്യത്തോടും; വിഘ്നകൃതും മംഗല്യത്തോടും, വിഘ്നഹർത്താ സരസ്വതിയോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ദ്വിദന്തൻ ദീപ്തിയോടും, ഗജവക്രകാ കാമിനിയോടും; ദീർഘജിഹ്വ പാർവതിയോടും, ജ്വാലിനി ശംഖുകർണകയോടും; ഗജേന്ദ്രൻ കാമരൂപിണിയോടും, സൂർപകർണൻ ഒമയോടും; മഹാനന്ദ വിഘ്നേശിയോടും, നാലു രൂപമുള്ളത് അതിന്റെ മൂർത്തിയാണ്. ദുമുഖൻ ഭൂതിയോടും, സുമുഖൻ ഭൗതികിയോടും; ദ്വിജിഹ്വ മഹിഷിയോടും, ജഭി ശൂര എന്ന പേരിൽ; അനുഗ്രഹദായകൻ ലജ്ജയോടും, വാമദേവത്തിന്റെ ഭാഗം, ദീർഘനാസയോടും; സേനാനി രാത്രിയോടും, കാമാന്ധത്വം, ഗ്രാമാധിപനോടും; മദമയമായ വഹകൻ, ചഞ്ചലത്വം, ജടയോടും, ദീപ്തിയോടും; ഉത്തമൻ ശിവയോടും, ഐശ്വര്യത്തോടും, ഋഷഭധ്വജയോടും; മേഘനാദൻ മഹാ ഐശ്വര്യത്തോടും, വ്യാപ്തിയോടും, കലാരാത്രിയോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ദൈവിക കൂട്ടായ്മകളും, ശക്തികളും, അക്ഷരങ്ങളുടെയും ഘടകങ്ങളുടെയും ശ്രേഷ്ഠതയും, മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചാൽ, ആ സ്തുത്യർഹമായ ദൈവങ്ങളെ അനുഭവിക്കാം.