ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയിൽ ഭക്തിയോടെ, ഐശ്വര്യത്തോടും ശുദ്ധിയോടും കൂടിയവൻ, മന്ത്രങ്ങളുടെ, തന്ത്രങ്ങളുടെ, അവയുടെ അർത്ഥങ്ങളുടെ സാരം അറിയുന്നവനും, നിയന്ത്രണത്തിലും അനുഗ്രഹത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാണ് യഥാർത്ഥ ശിഷ്യൻ. സത്യം കണ്ടെത്തുന്നതിൽ നിപുണനും, വിനയശീലനും, നല്ല വസ്ത്രധാരിയുമാണ് അവൻ. നിർദ്ദിഷ്ട ആചാരങ്ങൾ നിരന്തരം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവനാണ് അദ്ധ്യാപകൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ. സമാധാനാദി ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനും, വിശ്വാസവും ദൃഢമായ മനസ്സുമുള്ളവനുമാണ്. വ്രതങ്ങൾക്കും ആചരണങ്ങൾക്കും അദ്വിതീയനായി നിൽക്കുന്നവൻ, കൃതജ്ഞനും, ദുഷ്കൃത്യങ്ങളിൽ ഭയമുള്ളവനുമാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ളവനാണ് ശിഷ്യനാകേണ്ടത്; അല്ലാത്തപക്ഷം ഗുരുവിന് ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കും. ഇതിനുശേഷം, അദ്ധ്യാപകനോ ശിഷ്യനോ അഞ്ചു നൂലുകൾ കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, തെക്ക്, വടക്ക്, താഴേക്ക് എന്നിങ്ങനേ വിരിച്ചിടണം. അതിൽ ആദ്യത്തേതിൽ ആദ്യത്തെ നൂലും, രണ്ടാമത്തേതിൽ രണ്ടാമത്തേതും വെക്കണം. ഓരോ അഗ്നികുണ്ടത്തിലും അഞ്ചാമത്തെ അക്ഷരം ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം. നാമത്തിന്റെ ആദ്യ അക്ഷരത്തിൽ നിന്ന് മന്ത്രാദികളുടെ അക്ഷരങ്ങൾ വരെ കണക്കാക്കണം. പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് രണ്ടാമത്തേതിൽ ‘സാധ്യ’ സ്ഥാനം ലഭിക്കും. രണ്ടാമത്തെ അക്ഷര enclosure-ൽ ‘സിദ്ധ’യും ‘അസിദ്ധ’യുമാണ്. മൂന്നാമത്തേതിൽ ‘സുസിദ്ധ’യും, നാലാമത്തേതിൽ ‘സിദ്ധാരിയും’ വരും. നാലാമത്തിലും, മുമ്പ് നാമത്തിന്റെ അക്ഷരം ഉണ്ടെങ്കിൽ അതനുസരിച്ച് ‘സാധ്യ-സിദ്ധ’, ‘സാധ്യ-സാധ്യ’, ‘സുസിദ്ധ’, ‘രിപു’ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. മുന്പറഞ്ഞ രീതിയനുസരിച്ച്, ജ്ഞാനികൾ ഈ ദ്വന്ദങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ കണക്കാക്കണം. നാലാമത്തിലും നാലു അംഗങ്ങളുള്ള ഗ്രൂപ്പിലും ഇങ്ങനെ എണ്ണണം. ‘രിദ്ധ-സിദ്ധ’ എന്നത് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്; ഇരട്ടയിൽ നിന്ന് ‘സിദ്ധി-സാധ്യ’ എന്നതാകും. നേരത്തെ നേടാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ സാധാരണ സമയത്തിന്റെ പാതിയിൽ പൂർത്തിയാക്കാം; പക്ഷേ ഭാഗികമായി മാത്രമേ സാധിക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് ഇരട്ടി സമയം വേണം. പൂർണ്ണസിദ്ധനായവന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, സാധിക്കേണ്ടത് ജപം വഴി പാതി സമയത്തിൽ നേടാം. എന്നാൽ ശത്രുവിന്റെ സിദ്ധി പുത്രന്മാരെ നശിപ്പിക്കും; ശത്രുവിന്റെ സിദ്ധി പുത്രിമാരെ അകറ്റും. മഹർഷേ, ഇതുപോലെ അനവധി മാർഗങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ട്. ശുദ്ധമായ സമയത്തും സ്ഥലത്തും മന്ത്രം ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം, ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം, ഗുരുവിന്റെ പാദുകകൾക്ക് നമസ്കരിച്ചു, വസ്ത്രം,ാഭരണങ്ങൾ, പശു, പൊൻ മുതലായവ നൽകി പൂജിച്ചശേഷം, ഗുരുവും ശിഷ്യനും ശുദ്ധരായി യജ്ഞശാലയിൽ പ്രവേശിക്കണം. ആകാശത്തിൽ ദൈവികവിഘ്നങ്ങൾ നീക്കാൻ ജലംകൊണ്ട് പൂജ നടത്തണം. എല്ലാ ദിക്കുകളിലും വർണ്ണപ്പൊടി വിതറി, നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ ശുഭപ്രദേശം ഒരുക്കണം. അസ്ത്രമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ച കലശം ഏറ്റവും നല്ലവിധത്തിൽ ഒരുക്കണം. അക്ഷരമാലയുടെ വിപരീത ബീജാക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ച് ശുദ്ധജലം ഉപയോഗിക്കണം. പുക, ജ്വാല, പ്രകാശം, മിന്നൽ—ഇവയാണ് അഗ്നിയുടെ പത്ത് രൂപങ്ങൾ. അഗ്നിയുടെ പത്ത് ഭാവങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി സൂര്യന്റെ ഭാവങ്ങൾ പറയാം. സുഷുമ്നാ (ആനന്ദദായിനി), വിശ്വാ (ഉണർത്തുന്നവൾ), പോഷകി, ക്ഷമ—പൂഷാ (തൃപ്തി), പോഷണം, ആനന്ദം, സ്ഥിരത—ഇവയാണ് സൂര്യന്റെ ഭാവങ്ങൾ. പൂർണ്ണത, അപൂർണ്ണത, അമൃതം—ഇവയാണ് ചന്ദ്രന്റെ ഭാവങ്ങൾ. അനന്തരം, ഒമ്പത് രത്നങ്ങൾ വച്ച് അഞ്ചു തരത്തിലുള്ള ഇലകൾ ക്രമീകരിക്കണം. മുത്ത്, മാണിക്യം, വൈഡൂര്യം, ഗോമേദകം, വജ്രം, പവഴം—ഇവയൊക്കെ വച്ചശേഷം, ഇഷ്ടദേവതയെ അവിടെ ആഹ്വാനിക്കണം. ദേവതയെ ആസനത്തിൽ ഇരുത്തി, ശുദ്ധജലംകൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തണം.