നാരദാ, മന്ത്രങ്ങളുടെ ഗുണവും ദോഷവും സംബന്ധിച്ചുള്ള ഒരു മഹത്തായ വേദാന്തം ഇവിടെ തുറന്നു പറയുന്നു. ചില മന്ത്രങ്ങൾ, ദീർഘകാലം പ്രയത്നിച്ചാലും, ഭക്തർക്കു വിജയം നൽകുന്നത് വളരെ വൈകിയാണ്; അവയെ തിരിഞ്ഞുപോകുന്നവയെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. 'ബധിര' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു മന്ത്രം, വളരെ കഷ്ടമായി, ചെറിയ ഫലങ്ങൾ മാത്രം നൽകുന്നു. കണ്ണില്ലാത്ത മന്ത്രം, എത്ര ശ്രമിച്ചാലും വിജയം നൽകില്ല എന്നതും വ്യക്തമാണു. 'ഹംസ', 'ഇന്ദു', 'സ', 'ഫ', 'കവചം' എന്നിവയോടൊപ്പം ഉള്ള മന്ത്രങ്ങൾ, തലയുടെ മധ്യഭാഗത്തും, 'ല'യും 'ക'യും ഇല്ലാത്തവയുമാണ്. മനുവിന്റെ തലയിൽ അഗ്നി കാറ്റുമായി ചേർന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു. രണ്ട്, മൂന്ന്, ആറ് അല്ലെങ്കിൽ എട്ട് അക്ഷരങ്ങളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ കാണപ്പെടുന്നു. 'ഹ' അക്ഷരം ശക്തിയാണ്; അല്ലെങ്കിൽ, മന്ത്രം ഭയാനകമാണ്, അതിന്റെ ഭാവം അത്രയേ ഉള്ളൂ. അശുദ്ധമായ മന്ത്രം അശുദ്ധമായതായാണ് മനസിലാക്കേണ്ടത്; അതിന്റെ വിജയം നേടാൻ വലിയ പ്രയാസം അനുഭവപ്പെടും. മന്ത്രത്തിൽ കണ്ണീർ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതു രഹസ്യമായി ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു. മന്ത്രം പൊട്ടിപ്പോകുകയാണെങ്കിൽ, അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കണം; അതു ദുഃഖകരമായ ഫലങ്ങൾ നൽകും. വിദ്യയോ മന്ത്രമോ പതിനേഴു അക്ഷരങ്ങളുണ്ടാകാം. മധ്യത്തിൽ കണ്ണീർ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ മന്ത്രം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. മന്ത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും മധ്യത്തിലുമും തലയിൽ നാലു കണ്ണീർ കാണപ്പെടുന്നു. ഇരുപത് അക്ഷരങ്ങളുള്ള, ആഗ്രഹം ചേർന്ന മന്ത്രം വീണ്ടും പറയപ്പെടുന്നു. ഏഴു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം 'കുമാര' മന്ത്രം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; എട്ടു അക്ഷരങ്ങളുള്ളത് യുവാവിന്റെ മന്ത്രം. അതുപോലെ, മുപ്പത്, അറുപത്തിയഞ്ച്, നൂറ് അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ള മന്ത്രങ്ങളും ഉണ്ട്. ഒമ്പത് അക്ഷരങ്ങൾ, 'ത' അക്ഷരവുമായി ചേർന്നത്, മുപ്പത് തവണയാണു വിളിക്കുന്നത്. മന്ത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, കിരീടം, കവചം, കണ്ണ്, കണ്ണീർ എന്നിവ കാണപ്പെടുന്നു. ആരംഭം, മധ്യം, അവസാനം—മന്ത്രത്തിൽ 'ഫട്' അക്ഷരം ആറ് തവണ കാണപ്പെടുന്നു. ഒറ്റ അക്ഷരമുള്ള 'കൂട്ട' മന്ത്രം, വിഭജിക്കാനാകാത്തതാണു. ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള, വിത്തില്ലാത്ത, അല്ലെങ്കിൽ ഏഴ് അക്ഷരങ്ങളുടെ ഒന്നര ഗുണമുള്ള മന്ത്രവും ഉണ്ട്. ഒന്നര വിത്തും മൂന്ന് വിത്തും ചേർന്ന, ഇരുപത് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം ഉണ്ട്. ദന്തലക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ള മന്ത്രം, ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്; അതു 'വിദ്യ' ഇല്ലാത്ത, 'ഭക്ഷ്യ' മന്ത്രം. ഇരുപത്തിമൂന്ന് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം, 'അഹങ്കാരി' എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇരുപത്തിയൊമ്പത് അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ളത്, അവയുടെ 'അംഗങ്ങൾ' കുറവാണു. അത്തരം മന്ത്രങ്ങൾ, അതീവ ക്രൂരവും, എല്ലാ കർമങ്ങളിലും നിരസിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്. അവ 'ലജ്ജിതം' എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത്; യാതൊരു കർമ്മത്തിനും അർഹമല്ല. അറുപത്തിയഞ്ച് അക്ഷരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒമ്പത് അക്ഷരങ്ങളിൽ സന്തോഷം വരുന്നതുവരെ—പതിമൂന്ന് അക്ഷരങ്ങളുള്ള, സ്ഥിരമായ അക്ഷരസംഖ്യയുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ വീണ്ടും പറയപ്പെടുന്നു. നൂറ്, നൂറ് എഞ്ച്, രണ്ടുനൂറ് അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ളവയും ഉണ്ട്. അക്ഷരസംഖ്യ സ്ഥിരമായ, സ്നേഹമില്ലാത്ത മന്ത്രങ്ങൾ അങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. അത്യധികം ദൈർഘ്യമുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ, പ്രയോഗത്തിൽ 'മന്ദ'മെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനുമപ്പുറമുള്ള, സ്തുതികളായി മാറുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ അങ്ങനെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മന്ത്രങ്ങളുടെ ഗുണദോഷങ്ങൾ അറിയാതെ ഉച്ചരിക്കുന്നവർ, അവരുടെ ഫലങ്ങൾ അറിയില്ല. പൊട്ടിപ്പോയ മന്ത്രങ്ങൾ പോലുള്ള ദോഷങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ മാർഗം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഏതൊരു മന്ത്രവും, യഥാക്രമം, എല്ലാ വിജയങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിയും. യോനി-മുദ്രയും ബന്ധവും ഉപയോഗിച്ചാൽ, ആസനം പൂർണ്ണതയിലാകുന്നു. നാരദാ, ഇനി ഞാൻ ഈ രഹസ്യം മുന്നോട്ടു പറയാം.