രാജാവ്, ഉത്തമമായ സ്വഭാവത്തിലും വംശപാരമ്പര്യത്തിലും അഭിമാനത്തോടെ, തന്റെ ഗുരുവിന്റെ പുത്രനോടു സ്നേഹപൂർവ്വം അഭിമുഖീകരിച്ചു. ശാസ്ത്രീയമായ രീതികൾക്കനുസരിച്ച്, "നിന്റെ വരവിന്റെ കാരണം എന്താണ്?" എന്നു അവൻ ചോദിച്ചു. "വിദേഹരാജാവായ ജനകൻ എന്നെക്കാളുമുന്പുണ്ടായ എന്റെ പിതാമഹനാണ്. പ്രവർത്തിയിലും നിരതിയിലും സംശയമില്ലാതെ അവൻ എല്ലാം നിർണ്ണയിക്കുമായിരുന്നു," എന്നു ഗുരുപുത്രൻ പറഞ്ഞു. "അതുകൊണ്ട്, ധർമ്മത്തെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായി നിലനിര്ത്തുന്നവനേ, നീ ശരിയായ രീതിയിൽ എനിക്കു ഉപദേശിക്കണം. മോക്ഷം നേടുവാൻ ജ്ഞാനത്തിലൂടിയോ, തപസ്സിലൂടിയോ ആണ് മാർഗ്ഗം?" എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ ചോദ്യം. "ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, പ്രിയമേ, ഒരുവൻ വേദപഠനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ നിൽക്കണം. ദേവന്മാരോടും പിതൃകളോടും ദ്വേഷമോ ആഗ്രഹമോ ഇല്ലാതെ, അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം, അദ്വിജൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം. നിയമപ്രകാരം, ദ്വേഷം ഇല്ലാതെ, അഗ്നിഹോത്രാദി കര്മ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ച് അതിന് അശ്രദ്ധ കാണിക്കരുത്. ആ അഗ്നികളെ മാന്യമായി ആദരിച്ചു, അതിഥികളെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കണം. ദ്വന്ദങ്ങൾക്കതീതനായി, രാഗരഹിതമായ മനസ്സോടെ ബ്രഹ്മചാര്യാശ്രമത്തിൽ വസിക്കണം. ഗ്രഹസ്ഥാശ്രമം മുതലായുള്ള മൂന്ന് ആശ്രമങ്ങളിൽ ജീവിച്ചാലും ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടാതെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കില്ലെന്നും, ഗുരുവിനോടുള്ള ബന്ധം ഇല്ലാതെ ജ്ഞാനം സിദ്ധിക്കില്ലെന്നും ശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, മഹാനേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നു; നീ അർഹനാണ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ. സ്വന്തം ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കി അതിൽ വിജയിച്ചശേഷം, അപ്പുറം കടന്നാൽ അവൻ ആ ബന്ധങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കണം. നല്ലതും ചീത്തയുമായ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തു മാത്രം മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല. ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവൻ ആദ്യാശ്രമത്തിൽ തന്നെ മോക്ഷം നേടുന്നു. പരമാർത്ഥം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്നു ഈ മൂന്ന് ആശ്രമങ്ങളിൽ എന്താണ് പ്രയോജനം? സദ്മാർഗ്ഗം പിന്തുടർന്ന്, ആത്മാവിനെ ആത്മാവാൽ തന്നെ കാണണം. അങ്ങനെ കണ്ടാൽ, ജലജീവി വെള്ളത്തിൽ മലിനമാകാത്തതുപോലെ, അവൻ അശുദ്ധിയിലൊന്നും കലരുകയില്ല. ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദ്വന്ദങ്ങൾ വിട്ട്, നല്ലവരുമായി ബന്ധം പുലർത്തി, മോക്ഷം നേടുന്നു. ദ്വിജന്മാർ പിന്തുടരുന്ന ഈ മാർഗ്ഗം, മോക്ഷശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, നിനക്ക് നന്നായി അറിയാം. ഒരുവൻ ദീപം പോലെ ഏകാഗ്രതയോടെ ധ്യാനിച്ചാൽ, അത് നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാവുന്നതാണ്. ആഗ്രഹമോ ദ്വേഷമോ ഇല്ലാത്തവൻ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കും. പുരാതനമാർ ആചരിച്ച നാലു ആശ്രമങ്ങൾ എന്നത് ധർമ്മത്തിന്റെ വഴിയാണ്. കര്മ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയിലൂടെ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കാം. ആഗ്രഹവും ലോഭവും ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മപദം ലഭിക്കും. സമബുദ്ധിയോടെ, മനസ്സിൽ അശാന്തിയില്ലാതെ, അവൻ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കും. സുവർണ്ണവും ഇരുമ്പും, സുഖവും ദുഃഖവും ഒരുപോലെ കാണണം. ജീവനും മരണമുമൊക്കെ സമമായി കാണുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നു. ഭിക്ഷുക്കൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ മനസ്സിലൂടെ നിയന്ത്രിക്കണം. അങ്ങനെ, വിവേകത്തിന്റെ ദീപം തെളിയിച്ച്, ആത്മാവിനെ സ്വയം കാണാം. എന്തെല്ലാം അറിയേണ്ടതുണ്ടോ, മഹാനേ, നീ അതെല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്. ഗുരുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും സ്വയം ചെയ്ത അനുഷ്ഠാനത്താലും, ദിവ്യജ്ഞാനം പൂർണ്ണമായി തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു—അതുകൊണ്ട് നീ എനിക്ക് അറിയപ്പെടുന്നവനാണ്. നിന്റെ മഹത്വം അതിനേക്കാൾ വലുതാണ്, നീ അതറിയുന്നില്ലെങ്കിലും. ജ്ഞാനം ഉദിച്ചാലും, എല്ലാവർക്കും ആ നിലയിലേക്കെത്താൻ കഴിയില്ല. ഹൃദയത്തിലെ ഗ്രന്ഥികൾ അഴിച്ചവരാണ് ആ ദു:ഖമുക്തി പ്രാപിക്കുന്നത്. ദൃഢനിശ്ചയമില്ലാതെ, ബ്രാഹ്മണനേ, ആ നിലയിലേക്കു എത്താൻ കഴിയില്ല," എന്നു രാജാവ് ആഹ്ലാദത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടെ പറഞ്ഞു.