ആരണേയൻ ഹൃദയത്തിൽ പാവനനും, കോപവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പൂര്ണ്ണമായി നിയന്ത്രിച്ചവനുമായിരുന്നു. സന്ധ്യാസമയത്ത്, ആ പരാവതം (പറോട്ട്) തന്റെ കാലുകൾ കഴുകി ശുദ്ധീകരിച്ച്, ഭക്തിപൂർവം ആരാധന നടത്തി. രാത്രിയുടെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ അവൻ ആ സ്ഥലത്ത് ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചു. അതിനുശേഷം, രാവിലെ ഉണർന്ന ഉടൻ തന്നെ അവൻ വീണ്ടും ശുദ്ധീകരണം നടത്തി. ഇങ്ങനെ, ആ ദിവസം അവൻ അവിടെയാകെ ചെലവഴിക്കുകയായിരുന്നു. അന്നത്തെ രാത്രി രാജധാനിയിലെ ആ ആഭ്യന്തരഗൃഹത്തിൽ അവൻ ചെലവഴിച്ചു, നാരദാ. അടുത്ത ദിവസം, പുരോഹിതനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയും, ആന്തരികഗൃഹങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, അവൻ എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച വലിയ ഒരു ആസനം കൊണ്ടുവന്നു. കാർഷ്ണി ആചാരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, അവിടെ പുരോഹിതനെ ഇരുത്തി. ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ മന്ത്രങ്ങളോടുകൂടി ആ ആരാധന സ്വീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഉജ്ജ്വലമായ വംശവും സ്വഭാവവും ഉള്ള രാജാവ് ഗുരുപുത്രനോടു ചേർന്ന് സംസാരിച്ചു. ആചാരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, രാജാവ് ചോദിച്ചു: “നിന്റെ ഈ വരവിന്റെ കാരണം എന്താണ്?” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “വിദേഹരാജാവ് ജനകൻ എന്നെ മുൻപുള്ളവനാണ്. പ്രവൃത്തി-നിവൃത്തി എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ സംശയമില്ലാതെ അവൻ തീരുമാനമെടുക്കും. അതിനാൽ, ധർമ്മത്തെ uphold ചെയ്യുന്നവനേ, യഥാവിധി നീ എന്നോട് സംസാരിക്കണം. മോക്ഷം അറിവിലൂടെയോ, തപസ്സിലൂടെയോ എങ്ങനെ നേടാം?” പിന്നീട് രാജാവ് വിശദീകരിച്ചു: “ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, വേദത്തിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളണം. ദേവന്മാരോടും പിതൃകളോടും ദ്വേഷം ഇല്ലാതെയും ആസക്തിയില്ലാതെയും ഇരിക്കണം. അനുമതി നേടുമ്പോൾ, ദ്വിജൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം. ദ്വേഷമില്ലാതെ, നിയമപ്രകാരം, അഗ്നികളെ സംരക്ഷിച്ച് അവയെ ഉപേക്ഷിക്കാതെയും, അതിഥികളെ ആദരിച്ച്, അഗ്നികളെ ആചാരപ്രകാരം ആരാധിച്ച്, ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കപ്പുറം, രാഗരഹിതമായ മനസ്സോടെ ബ്രഹ്മചാര്യാശ്രമത്തിൽ താമസിക്കണം. ഗുരുവിനോടൊപ്പം താമസിക്കാതെ അറിവ് ലഭ്യമല്ല എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഇതാണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്; അതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതരാൻ നീ യോഗ്യനാണ്. അങ്ങനെ തന്നെ, ഗുരുസംബന്ധം ഇല്ലാതെ അറിവ് ലഭ്യമല്ല. സ്വയം ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കി, അതിൽ വിജയിച്ചാൽ, അവിടെ ഇരുത്തെ രണ്ടും ഉപേക്ഷിക്കണം. നല്ലതും ചീത്തയും ചെയ്താൽ, അതിന്റെ പേരിൽ മോക്ഷം ലഭ്യമല്ല. ശുദ്ധചിത്തനായി, ആദ്യാശ്രമത്തിൽ തന്നെ മോക്ഷം നേടാം. പരമാർത്ഥം അന്വേഷിക്കുന്നവനു മൂന്നു ആശ്രമങ്ങളിലും എന്താണ് പ്രയോജനം? സദ്മാർഗം പിന്തുടർന്ന്, ആത്മാവിനെ ആത്മാവിനാൽ തന്നെ കാണണം. അങ്ങനെ കണ്ടാൽ, ജലജീവി ജലത്തിൽ മലിനമാകാത്തതുപോലെ അവൻ അശുദ്ധിയോടെ ബാധിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, മോചിതനായി, ദ്വന്ദ്വങ്ങളില്ലാതെ, സജ്ജനസംഗത്തിൽ, അങ്ങനെ ജീവിക്കണം. ദ്വിജന്മാർ പിന്തുടരുന്ന liberation-ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നന്നായി പാടവമുള്ളവനേ, ഇതാണ് uphold ചെയ്യുന്നത്. ആത്മനിഷ്ഠയോടെ, സമാധാനമുള്ള മനസ്സോടെ, നേരിട്ട് അതിനെ കാണാൻ കഴിയും. ആഗ്രഹമോ ദ്വേഷമോ ഇല്ലാത്തവനാണ് ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നത്. പുരാതനർ ആചരിച്ച ധർമ്മം നാലു ആശ്രമങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു. കർമം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയിലൂടെ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കാം. ആസക്തിയും ലാഭവും ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മാവസ്ഥ പ്രാപ്യമാണ്. മനസ്സിൽ സമത്വം, കുലപ്തം ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കാം. പൊന്നു, ഇരുമ്പ്, സുഖം, ദുഃഖം—ഇവയെല്ലാം ഒരുപോലെയായി കാണുന്നവനാണ് ആ അവസ്ഥയിലേക്കുയരുന്നത്.