സൗരാഷ്ട്രവും സാൽവദേശവും പോലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ, ഭാമ എന്ന ചിഹ്നം ആലയം നിർമിക്കുമ്പോൾ ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം ഉപദേശിക്കുന്നു. എന്നാൽ ബാഹ്ലിക, കുരു മുതലായ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇതിൽ പാപമില്ല. മധ്യദേശത്ത് ഇത് ഒഴിവാക്കേണ്ടതുണ്ട്, എന്നാൽ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളിൽ അത്ര കർശനതയില്ല. ഗൗഡ, മാലവ ദേശങ്ങളിൽ ഇത് നിർബന്ധമായും ഉപേക്ഷിക്കണം, എന്നാൽ അന്യദേശങ്ങളിൽ അതിന് കുറ്റമില്ല. ചിലപ്പോൾ കുറഞ്ഞ മൂല്യത്തിലുള്ള ലോഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയാലും അത് സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്, കാരണം അതിന്റെ ദോഷം ചെറുതും ഗുണം വലിയതുമാണ്. ആലയം നാലു കൈ നീളത്തിൽ ഉയർത്തി, നാലു വശവും ചതുരാകൃതിയിലായിരിക്കണം. നാലു ദിശകളിലായി മണ്ടപങ്ങളോടും സുന്ദരമായ പടിക്കലുകളോടും കൂടെ അതിന് ഭംഗിയേറുന്നു. അതിന് ചിതറിക്കളർന്ന മൺപാത്രങ്ങളും വിവിധ തുരങ്കങ്ങളുമുള്ള അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണരുടെ അനുഗ്രഹവചനങ്ങളാൽ അനുഗൃഹിതമായതും, സൌഭാഗ്യപൂർണ്ണവും ദൈവികവും ആനന്ദകരവുമാണ് ഈ ആലയം. ഈ രീതിയിൽ, യജ്ഞാഗ്നിക്കായി ഈ ദമ്പതികൾക്ക് വേണ്ടി അഗ്നി ആലംഘനം നിർവഹിക്കേണ്ടതാണ്. ചിഹ്നങ്ങൾ, അവയുടെ ഉത്ഭവം, നിറങ്ങൾ, കാലങ്ങൾ, പുത്രപൗത്രപ്രദായകർ—ഇവയെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഉത്തമം, മധ്യമം, വിഭജിതം എന്നിങ്ങനെ ചിഹ്നങ്ങളുടെ ഐക്യവും പരിശോധിക്കണം. സ്ത്രീയുടെ ആലയം സംബന്ധിച്ച്, ആദ്യ ഒൻപത് ചിഹ്നങ്ങൾ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ദൂരമുള്ളവയാണെന്ന് കർശനമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്ന് ചിഹ്നങ്ങൾ—പൂർവ, ഉത്തര, ധാതൃ, യാമ, ഈശ, താരക—ഇവയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. ഹരി, ആദിത്യ, അർക്ക, വായു, അന്ത്യ, മിത്ര, അശ്വി, ജ്യേഷ്ഠ, ഇന്ദു, താരക—ഇവയും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പിന്നീട്, വസു, വരുണ, ഈശ്വര എന്നിങ്ങനെയുള്ള മൂലങ്ങളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ ചേർത്ത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മദ്ധ്യസ്ഥാനം ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും അസുരന്മാർക്കും ആണ്, അവർക്കു അത് മരണമെന്നർത്ഥം നൽകുന്നു. രണ്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം ഭവങ്ങളിൽ, മറ്റ് സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഭർത്താവിനും ഭാര്യയ്ക്കുമിടയിൽ സ്നേഹം ഉത്തമമായിരിക്കും. രണ്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം, ത്രികോണ ഭവങ്ങളിൽ, ആറാം അല്ലെങ്കിൽ എട്ടാം ഭവങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും അല്ല. മൂഷികം, പശു, മഹിഷി, കടുവ, കാളി, കടുവ, രണ്ട് മാൻ—ഇവയും, സിംഹം, പശു, ആന, അശ്വിനി നക്ഷത്രത്തിൽ ഉള്ളവയുടെ ഉത്ഭവം—ഇതും പറയപ്പെടുന്നു. പശു, കടുവ, മൂഷികം, പൂച്ച, മഹിഷി, ശത്രുക്കൾ—ഇവയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പുരുഷ ചിഹ്നം സ്ത്രീ ചിഹ്നത്തിൽ എത്തിയാൽ, കൂട്ടുകാരിയുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിൽ വ്യത്യാസമില്ലാതെ, അത് അശുഭമാണ്. അഗ്നി, സൂര്യ, ചന്ദ്രൻ, ചാന്ദ്രനോഡുകൾ—മൂന്ന്, നാല്, അഞ്ച് സംയുക്തങ്ങളിൽ ഇവയുടെ സാന്നിധ്യം വ്യാഘാതം സൃഷ്ടിക്കും. പ്രജാപതി, ബ്രഹ്മ, ദൈവിക ക്രിയകളോടുകൂടിയ വിവാഹം അർഷവിവാഹം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഗന്ധർവ, അസുര, വൈശാച, രാക്ഷസവിവാഹങ്ങൾ എപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു. സന്ദ്യാസമയത്തും ഇരട്ടയായും വിവാഹം നടപ്പാക്കിയാൽ പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും ജനിക്കും. അഭിജിത് എല്ലാ ദേശങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; അതു എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. അതു ദോഷങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതിൽ, പിനാകി ത്രിപുരം നശിപ്പിച്ചതുപോലെയാണ്. അവർക്കു വ്രതവുമില്ല, ശുഭത്വവുമില്ല, മറ്റേതെങ്കിലും ശുഭകൃത്യവുമില്ല. സംശയമില്ലാതെ, മൂന്നു വർഷത്തിനുള്ളിൽ അവരിൽ ഒരാൾ വിധവയാകും. ഒരേ അച്ഛനിൽ ജനിച്ചവർക്കും വേണ്ട, ഒരു അമ്മയിൽ ജനിച്ച പെൺകുട്ടിക്ക് മാത്രമാണ് ഇത് ബാധകമാകുന്നത്. പകൽ ജനിച്ചാൽ അച്ഛനെ ആദരിക്കണം; രാത്രിയിൽ ജനിച്ചാൽ അമ്മയെ ആദരിക്കണം. മൂലവംശത്തിൽ ജനിച്ച മകനോ മകളോ അച്ഛനാരായിരിക്കും അകറ്റുന്നത്. മുതിർന്നവരും ഇളയവരും തമ്മിൽ, മൂത്ത മകനാണ് അകറ്റുന്നത്, മൂത്ത മകളല്ല. ഇന്ദ്രനക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച ഭാര്യ ഭർത്താവിന്റെ മൂത്താനെ അകറ്റുന്നു; രണ്ട് ദൈവിക നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ജനിച്ചവൾ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരനെയാണ് അകറ്റുന്നത്. വധു വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചതിന്റെ ഏഴാം ദിവസം, സമ്പത്ത് ലഭിച്ചശേഷം, ആചാരം നടത്തണം. അത്യന്തം ശുഭദിനമായാലും വിവാഹയാത്ര ഒഴിവാക്കണം. ഇരട്ട ഗിര്വാണ ചിഹ്നങ്ങൾ, അഥവാ അത്രി ദൃശ്യമാകുമ്പോൾ, അത് ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്. ശുക്ലപക്ഷത്തിലും കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലും, അതിൽ ആരംഭിക്കുന്ന എട്ട് ശുഭദിനങ്ങളിലും, ഈ ക്രമത്തിൽ ആചാരങ്ങൾ നിർവഹിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.