ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, പുരാതന ജ്ഞാനസാഗരമായ നാരായണീയം പാഠങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഉപദേശങ്ങൾ ഒരു ദിവ്യകഥയായി നിങ്ങൾക്കായി ചൊല്ലാം. നവഭാഗങ്ങളിലേതും ദുഷ്ടമായ വിഭജനം ഉള്ളവയെ സ്വീകരിക്കരുത്, അവ നല്ലതല്ലെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മഹാപാതം സംഭവിക്കുന്ന ദിവസം, അതായത് വലിയ ദുരന്തം സംഭവിക്കുന്ന ദിവസം, മംഗളപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യരുത്. ചില ദിവസങ്ങൾ ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിശദമായി പറയാതിരുന്നാലും, അവയിൽ ഇടയ്ക്കു ഇടയ്ക്ക് മിന്നൽ, പനി, മഴ തുടങ്ങിയ ചെറിയ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. മാസം കത്തിച്ച തിഥിക്ക് ‘ലട്ടോപഗ്രഹപാത’ എന്ന പേരാണ് നൽകുന്നത്. ഈ ക്രമീകരണങ്ങൾ ആദിമുതൽ തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. മംഗളത്തിനായി അവയെ ദോഷകരമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്; എന്നാൽ കാലക്രമത്തിൽ അവ ദോഷമല്ല. ഒരാൾ വലിയൊരു ദോഷക്കൂമ്പാരവും നീക്കാൻ കഴിയും, അതിൽ സംശയമില്ല. രണ്ടാമത്തെ ശംഭു കോണിൽ, ഹോമകുണ്ഡം ശരിയായി സ്ഥാപിക്കണം. മുന്നിലും പിന്നിലും സൂര്യനും മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളും ദിവസവും രാത്രിയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സൂര്യൻ, ഭാത്, സാർപ, പിതൃ, അന്ത്യ, ത്വഷ്ടൃ, മിത്ര, ഉട്, വിഷ്ണു, ഭമ എന്നീ ദശദിശകളും ഈ ക്രമത്തിൽ വരുന്നു. സൗരാഷ്ട്രയും സാൽവ ദേശങ്ങളിലും ഭമയെ നിർണ്ണയത്തിൽ ഒഴിവാക്കണം. ബാഹ്ലിക, കുരു തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇതിൽ ദോഷമില്ല. മധ്യദേശത്തിൽ ഇവ ഒഴിവാക്കണം, എന്നാൽ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിൽ അത്ര പ്രധാന്യമില്ല. ഗൗഡ, മാലവ ദേശങ്ങളിൽ ഇവ ഉപേക്ഷിക്കണം; മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ അത്ര കഠിനതയില്ല. ചെറിയ ലോഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയാലും, അതിന്റെ ദോഷം ചെറിയതും ഗുണം വലിയതുമാണെങ്കിൽ സ്വീകരിക്കാം. നാലു കൈ നീളത്തിൽ ഉയർത്തി, എല്ലാ വശവും ചതുരമായും, നാലു കൈ അളവിൽ നിർമ്മിക്കണം. നാല് ദിശകളിലുമായി മണ്ഡപം ഉണ്ടാക്കി, ചുവടുപടികൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച് അതിനെ ഭംഗിയായി ഒരുക്കണം. വിവിധ കലശങ്ങളും വരമ്പുകളും തളിർചൂടുകളും കൊണ്ടും അണിയിച്ചൊരുക്കണം. ബ്രാഹ്മണരുടെ ദിവ്യവചനങ്ങൾ കൊണ്ടും, ഭാഗ്യശ്രീയാൽ അനുഗൃഹീതമായും, ദൈവികമായും, മനോഹരമായും ആ ഹോമകുണ്ഡം തിളങ്ങണം. ഈ രീതിയിൽ, ദമ്പതികൾക്ക് വേണ്ടി ഹോമകുണ്ഡം ഒരുക്കണം. അവയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ, ഉത്ഭവങ്ങൾ, വർണ്ണങ്ങൾ, കാലങ്ങൾ, പുത്രപൗത്രപ്രദമായവ എന്നിവയും പരിഗണിക്കണം. ഉത്തമം, മധ്യസ്ഥം, വിഭക്തം എന്നിങ്ങനെ ചിഹ്നങ്ങളുടെ ഐക്യവും നോക്കണം. സ്ത്രീയുടെ ഹോമകുണ്ഡത്തിൽ ആദ്യ ഒൻപത് ദോഷകരമായവയാണെന്നും അവ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ദൂരമായവയാണെന്നും പറയുന്നു. മൂന്ന് – പൂർവ, ഉത്തര, ധാതൃ, യാമ, ഈശ, താരകാ എന്നിവയും; ഹരി, ആദിത്യ, അർക്ക, വായു, അന്ത്യ, മിത്ര, അശ്വി, ജ്യേഷ്ഠ, ഇന്ദു, താരകാ എന്നിവയും ചുരുക്കി പറയുന്നു. പിന്നീട്, വസു, വരുണ, ഈശ്വര എന്നിവയുടെ മൂലങ്ങളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ ചേർത്ത് കൂട്ടുന്നു. മദ്ധ്യസ്ഥാനം ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും അസുരന്മാർക്കും മരണസൂചനയാണ്. രണ്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം ഭവങ്ങളിൽ, മറ്റു സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഭർത്താവിനും ഭാര്യയ്ക്കും തമ്മിലുള്ള അനുരാഗം ഉത്തമമാണ്. രണ്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം, ത്രികോണം ഭവങ്ങളിൽ, എന്നാൽ ആറാം, എട്ടാം ഭവങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും അല്ല. എലി, പശു, മാണിക്യ, കടുവ, കലി, കടുവ, രണ്ട് മാൻ, സിംഹം, പശു, ആന, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം അശ്വിനി നക്ഷത്രത്തിലെപോലെയാണ്. പശു, കടുവ, എലി, പൂച്ച, മാണിക്യ, വൈരികൾ എന്നിവയും പറയുന്നു. പുരുഷലക്ഷണം സ്ത്രീലക്ഷണത്തിൽ സംയുക്തമായാലും, കൂട്ടുകാരിയുണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും, അത് അശുഭമാണ്. അഗ്നി, സൂര്യ, ചന്ദ്രൻ, ചാന്ദ്രഗ്രഹങ്ങൾ, മൂന്നു, നാല്, അഞ്ചു സംയുക്തങ്ങളിൽ. പ്രജാപതി, ബ്രഹ്മ, ദൈവികവിവാഹങ്ങൾ അർഷവിവാഹങ്ങളാണ്. ഗന്ധർവ, അസുര, പൈശാച, രാക്ഷസവിവാഹങ്ങൾ എന്നും നിലനില്ക്കുന്നു. സന്ധ്യയും ഇരട്ടവും കൂടിയ വിവാഹത്തിൽ പുത്രനും പൗത്രനും ജനിക്കും. അഭിജിത് എല്ലാ ദേശങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠമാണ്, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. പിനാകി ത്രിപുരനെ നശിപ്പിച്ചതുപോലെ, അഭിജിതും എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നു. അവർക്കു വ്രതവുമില്ല, മംഗളവും ഇല്ല, മറ്റു ശുഭകർമങ്ങളും ഇല്ല. ഇങ്ങനെ, ഈ ശാസ്ത്രോപദേശങ്ങൾ അനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ, വിശേഷാൽ വിവാഹാദി ദിവ്യക്രമങ്ങളിൽ, ദോഷശാന്തിയിലും, ദൈവാനുഗ്രഹത്തിലും നിർണ്ണായകമാണെന്ന് ഈ കഥയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം.