ശൂന്യചന്ദ്രൻ, വേദചന്ദ്രൻ, ആറു നക്ഷത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവ, വേദം ആയുധമാക്കിയവ—ഇവയെക്കുറിച്ചാണ് ആദ്യം പറയുന്നത്. തർക്കചന്ദ്രൻ, വേദപക്ഷികൾ, കഴുതയുടെ ശ്വാസംപോലുള്ളതും കുതിരക്ക് ആഹാരംപോലുള്ളതുമായവയും ക്രമത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. വിവാഹം പോലുള്ള ശുഭകാർമങ്ങളിൽ, വിഷനാഡി എന്നത് ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്. അതിനാൽ, അനേകം ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നാലും, ഇത്തരം ഘടകങ്ങൾ ശുഭകാർമങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കരുത്. എത്രയും നല്ല ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായാലും, ഇവയെല്ലാം ശുഭകാര്യങ്ങളിൽ ഒഴിവാക്കേണ്ടവയാണ്. ശുക്രനും ഇജ്യയും ചേർന്നാലും, അതിന്റെ ഫലം വിഷം കലർന്ന പാൽപോലെയാകും. ചന്ദ്രൻ അതിനെ ഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം, അതിന്റെ അവസ്ഥ കത്തിക്കഴിഞ്ഞ മരംപോലെയാണ്. എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും, പശുവിന്റെ അഞ്ചു ഉത്പന്നങ്ങളും, ഒരു തുള്ളി മദ്യം ചേർന്നവയും അപ്രകാരമാണ്. ക്രൂരന്മാർ കുത്തിയവയോ, യാഗവേദിയുമായി ചേർന്നവയോ, ഇവയൊന്നും ശുഭകരമല്ല. വൃഷഭരാശിയിലെ ഈ ഒൻപതു ഭാഗങ്ങൾ ഭാഗ്യദായകങ്ങളാണ്. എന്നാൽ മറ്റെ ഒൻപതു ഭാഗങ്ങൾ ദോഷകരമായതിനാൽ സ്വീകരിക്കരുത്. ഏതെങ്കിലും ദിവസം വലിയ വീഴ്ച ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ ദിവസം ശുഭകാർമങ്ങൾക്കായി ഒഴിവാക്കണം. പരാമർശിക്കാത്ത ഘടകങ്ങളിൽ ചെറിയ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം—മിന്നൽ, മൂടൽമഞ്ഞ്, മഴ തുടങ്ങിയവപോലെ. മാസത്തിൽ പൊള്ളിക്കപ്പെട്ടതെന്നർത്ഥം വരുന്ന ലട്ടോപഗ്രഹപാത എന്ന തിഥിയും അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവയുടെ ക്രമീകരണങ്ങൾ ആദിയിൽ നിന്നുതന്നെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശുഭത്തിനായി ഇവ ദോഷങ്ങൾ തന്നെയാകുന്നു; എന്നാൽ കാലക്രമത്തിൽ അവ ദോഷമല്ല. ഒരുവൻ ആകെയുള്ള ദോഷങ്ങൾ നീക്കിയാൽ സംശയമില്ലാതെ ശുഭഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത്, ശംഭു കോണിൽ, യാഗവേദി ശരിയായി സ്ഥാപിക്കണം. മുന്നിലും പിന്നിലും സൂര്യനും മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളും പകൽ-രാത്രി സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ, ഭാത്, സാർപ, പിതൃ, അന്ത്യ, ത്വഷ്ടൃ, മിത്ര, ഉഡു, വിഷ്ണു, ഭമ—ഇവയെല്ലാം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. സൌരാഷ്ട്ര, സാൽവ ദേശങ്ങളിൽ ഭമയെ സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒഴിവാക്കണം. ബാഹ്ലിക, കുരു തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇതിൽ ദോഷമില്ല. മധ്യദേശത്തിൽ ഇവ ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്, എന്നാൽ മറ്റിടങ്ങളിൽ അത്ര പ്രാധാന്യമില്ല. ഗൗഡ, മാലവ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇവ ഉപേക്ഷിക്കണം; മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിൽ അത്ര കണക്കില്ല. ചെറിയ ലോഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടായിരുന്നാലും സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്, കാരണം അതിന്റെ ദോഷം ചെറുതും ഗുണം കൂടുതലുമായിരിക്കും. നാലു കൈ നീളവും വീതിയും ഉള്ള, നാലു കൈ ഉയരത്തിൽ ഉയർത്തിയ, എല്ലാ ദിശകളിലെയും ചതുരാകൃതിയിൽ നിർമ്മിച്ച വേദി. നാലു ദിശകളിലും മണ്ടപം, അഴകുള്ള പടിക്കളിലൂടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്. ചിതറിച്ച കലശങ്ങളും, വിവിധ തരം തൊരണങ്ങളാലും, മുളകളാലും അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെ ആശീർവാദം കൊണ്ടും, ശുഭഫലങ്ങൾ കൊണ്ടും, ദൈവികമായും ആഹ്ലാദകരമായും ആ വേദി ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ രീതിയിൽ, യാഗവേദി ദമ്പതികൾക്കായി ഒരുക്കണം. ചിഹ്നങ്ങൾ, ഉദ്ഭവം, വർണ്ണം, കാലം, പുത്ര-പൗത്രപ്രദായകത എന്നിവയെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിക്കുന്നു. ഉത്തമം, മദ്ധ്യമം, വിഭക്തം—രണ്ടിലും ചിഹ്നങ്ങളുടെ ഐക്യം. സ്ത്രീയുടെ വേദിയിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ ഒൻപതും സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ദൂരമായവയാണെന്നും, അതിനാൽ അവ ശക്തമായി നിരസിക്കപ്പെടുന്നു. പൂർവ, ഉത്തര, ധാതൃ, യാമ, ഈശ, താരക—ഈ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ. ഹരി, ആദിത്യ, അർക്ക, വായു, അന്ത്യ, മിത്ര, അശ്വി, ജ്യേഷ്ഠ, ഇന്ദു, താരക എന്നിവയും. പിന്നീട്, വസു, വരുണ, ഈശ്വര എന്നിവയുടെ മൂലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച നക്ഷത്രങ്ങൾ ചേർക്കപ്പെടുന്നു. മധ്യസ്ഥാനം ദേവന്മാർക്കും, മനുഷ്യർക്കും, അസുരന്മാർക്കും മരണത്തിന് സൂചനയാകുന്നു. രണ്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം ഭവനങ്ങളിൽ, മറ്റു ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഭർത്താവിനും ഭാര്യയ്ക്കും തമ്മിലുള്ള പ്രേമം ഉത്തമമായിരിക്കും. രണ്ടാം, പന്ത്രണ്ടാം, ത്രികോണമായ ഭവനങ്ങളിൽ, ആറാം, എട്ടാം ഭവനങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും അല്ല. പന്നി, പശു, മേശ, കടുവ, കലി, കടുവ, രണ്ട് മാൻ—ഇവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.