കൃഷിയുടെ സമയത്ത് വിത്ത് വിതച്ചാൽ അതിന് അത്യന്തം ഉത്തമമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. കണ്ണിന് കജൽ ഇടുന്നതിനായി കഴുത്തിൽ മൂന്നെണ്ണം, വളർച്ചയ്ക്കായി വയറ്റിൽ പന്ത്രണ്ടെണ്ണം എന്നിങ്ങനെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നാഭിയിൽ വിത്ത് വിതയ്ക്കുമ്പോൾ അഗ്നിയും അഞ്ച് മുഹൂർത്തങ്ങളും ആലോചിക്കണം. ദുഷ്ക്ര കാലത്ത് രോഗം മാറിയ ശേഷം ഭൂമിയിൽ കുളിക്കരുത്. നൃത്താരംഭം ചെയ്യാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമം പുഷ്യ, ആർക, പോഷ്ണ എന്നീ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ തന്നെയാണ്. നടുവിൽ പന്ത്രണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങളും, ഇന്ദ്രൻ, ഭാനു, നവഭാനു എന്നിവരും ഉപയോഗിക്കണം. ഏറ്റവും താഴെയുള്ളവയിൽ തോയ, പാർദ്ര, ആഹി, പവനാന്തക, നാകപാ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവയ്ക്ക് പതിവ് ദൈർഘ്യം മുപ്പത്, തൊണ്ണൂറ്, എട്ട് ഘടികാ എന്നിങ്ങനെയാണ്. അശ്വഗ്രീ, ദ്വിജ്യന, നൈരൃത, ത്വഷ്ട്ര, ജത്യ, ഉത്തരാഭവ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്. ധാത്രി, ജ്യേഷ്ഠ, ആദിതി, സ്വാതി, പോഷ്ണ, അർക്ക, ഹരി എന്നിവയാണ് അവയുടെ അദ്ധ്യക്ഷദേവതകൾ. ശേഷിക്കുന്നവയെ കുല, അക്കുല, താറ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു; അവയിൽ കുല എന്നത് നക്ഷത്രങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭേഷ, ഉപകുല എന്നിങ്ങനെയുള്ളവയിൽ വിജയമുണ്ടാകും. ഞായറാഴ്ചയോ ചൊവ്വയോ സൂര്യൻ ഭരിക്കുന്ന ദിവസമോ ഭദ്രയ്ക്ക് ഒറ്റ അംഗങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ, ആ ദോഷം മാറ്റാൻ ഒരു പശുവോ നിർദ്ദേശിച്ച ദക്ഷിണയോ സമർപ്പിക്കണം. ക്രൂരഗ്രഹം ബാധിച്ചാലോ, പുഷ്യയുമായി ചേർന്നാലോ, ശക്തിയോടെ വന്നാലോ, രാമൻ, അഗ്നി, ഋതു, ബാണ, ഭൂവേദ, അഗ്നി എന്നിവയുടെ അമ്പുകളിൽ ദോഷം വരാം. വേദ, നേത്ര, അബ്ധ്യ, അഗ്നി, ശതബാഹു, നേത്ര, രദാ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ തത്തത്ഗണത്തിൽ കാണുന്ന പ്രകാശമുള്ളവയെ യോഗതാരകൾ എന്നു പറയുന്നു. അഗ്നിധിഷ്ണ്യയിൽ അത്തിമരവും, രോഹിണിയിൽ ജാമ്പുമരവും ഉണ്ട്. പിപ്പലവൃക്ഷം ആദിതിഭാദ്വ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; പുഷ്യയും പിപ്പലവൃക്ഷം നൽകുന്നു. ഭാഗ്യഭാജ് നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നാണ് പലാശവൃക്ഷം, അര്യമനിൽ നിന്ന് അക്ഷവൃക്ഷം ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. സ്വാതി, ഉക്ഷ എന്നിവയിൽ അർജുനവൃക്ഷം; ദ്വിദൈവത്യയിൽ വികങ്കടവൃക്ഷം. മൂലഭാവിൽ സർജവൃക്ഷം, വാർിധിഷ്ണ്യയിൽ വഞ്ചുലവൃക്ഷം. വസുദിഷ്ണ്യയിൽ ശമീ, വാരുണരക്ഷയിൽ കടംബവൃക്ഷം ഉരുത്തിരിയുന്നു. പോഷ്ണദിഷ്ണ്യയിൽ മധൂകവൃക്ഷം; ഇവയെല്ലാം നക്ഷത്രവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നാണു പറയുന്നത്. യോഗങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ: യമൻ, വിശ്വദേവർ, ഇന്ദു, ധാത്രി, ജീവൻ, നിശാകരൻ എന്നിവരാണ്. ഗണപതി, രുദ്രൻ, ധനദൻ, ത്വഷ്ടൃ, മിത്രൻ, ഷഡാനനൻ എന്നിവയും ദേവതകളായി നിലകൊള്ളുന്നു. വൈധൃതി, വ്യതീപാതം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും മഹാപാപങ്ങളായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. വിഷ്കംഭ, വജ്ര എന്നിവയിൽ മൂന്നു എണ്ണവും, ഗണ്ട, അതിഗണ്ട എന്നിവയിൽ ആറെണ്ണവും കണക്കാക്കണം. ആദിതി, ഇന്ദു, മധാ, ആഹ്യ, അശ്വമൂല, മൈത്ര, ജ്യ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവയും ഉണ്ട്. ഒരു രേഖ മേലോട്ടു വരയ്ക്കുകയും പതിമൂന്ന് രേഖകൾ അറ്റംകുറഞ്ഞ് കിഴക്കോട്ടു വരയ്ക്കുകയും വേണം. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും എടുക്കുന്ന പഥം, ഉയരത്തിലും താഴ്വരയിലുമുള്ളത്, ഒന്നായി വിഭജിക്കണം. പന്ത്രണ്ടു വിനാടികൾ കുറച്ചാൽ ശേഷിക്കുന്നത് രണ്ട് ഘടികാ ആയിരിക്കും. ഇന്ദ്രൻ, പ്രജാപതി, മിത്രൻ, ത്വഷ്ടൃ, ഭൂ, ഹരി എന്നിവയെ പ്രിയദേവതകളായി കണക്കാക്കുന്നു. ആറ് ഉത്തമകരണങ്ങൾ: ബവ, ബാലവ, കൗലവ, തൈതില, ഗര, വണിജ് എന്നിവയാണ്. വായിൽ അഞ്ചെണ്ണം, കഴുത്തിൽ ഒന്നു, നെഞ്ചിൽ പതിനൊന്ന് എന്നിങ്ങനെയാണ്. വായിൽ ജോലി നഷ്ടപ്പെടും, കഴുത്തിൽ മരണവും നെഞ്ചിൽ ദാരിദ്ര്യവും സംഭവിക്കും. ഇവയിൽ നടുവിലുള്ളവ സ്ഥിരമാണ്; നാഗ, ചതുർപദ എന്നിവയുടെ നടുവും അങ്ങനെ തന്നെ. വിശ്വദേവർ, വിധാത്രി, ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്രൻ, രുദ്രൻ, അഗ്നി, വസു, തോയപാ എന്നിവയും, ഈശൻ, അജപാദ, അഹിബുധ്ന്യ, പൂഷൻ, അശ്വിനി, ആവാഹന്യ എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.