രാജധാനികളിലും, ഗോപുരങ്ങളിലും, തോട്ടങ്ങളിലും, കോട്ടമതിലുകളിലും വിജയത്തിൻറെ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. സാധാരണ, ദ്വിദൈവ, അഗ്നിസദൃശ്യമായ മുഹൂർത്തങ്ങൾ പണ്ഡിതന്മാർ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മൃദ്വിൻ, ബിന്ദു, മിത്ര, ചിത്രാന്ത്യ, ഉഗ്ര, പൂർവ, മഘ, ത്രിക എന്നീ മുഹൂർത്തങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി പറയപ്പെടുന്നു. ചിത്ര, ആദിത്യ, അംബു, വിഷ്ണു, അംബാ, അന്ത്യ, അധി, മിത്ര, വസു, ഉഡു എന്നിവയും അതുപോലെ പ്രാധാന്യമുള്ളവയാണ്. ദശ, ഇന്ദ്വ, ദിതി, തിഷ്യ, കരയുടെ ആദ്യത്തെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പ്രത്യേക ഫലം ലഭിക്കും. കുതിരയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഞായറാഴ്ചകളിൽ ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും ഉത്തമമാകുന്നു. ദർശ, അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി എന്നീ ദിവസങ്ങളിൽ മൃഗബലി ഒരിക്കലും നിർവഹിക്കരുത്. ആദ്യമായ് വയൽ ഉഴുതെടുക്കേണ്ടത് മൂലകാലത്ത്, കാളകളെ ഉപയോഗിച്ചാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. വളർച്ചക്കായി തുടക്കത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ഉഴുതാൽ ഉത്തമം; ഐശ്വര്യത്തിനായി അഞ്ചു പ്രാവശ്യം ശുഭദിശയിലായി ഉഴുതാൽ ഫലം കൂടുതൽ ലഭിക്കും. ധനവും പോഷണവും നേടാൻ ലംഗളമെന്ന ചക്രത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഉഴുതൽ അത്യുത്തമമാണ്. മൂലകാലത്ത് വിത്ത് വിതറിയാൽ അത്യുഗ്രമായ ഫലം ലഭിക്കും. കണ്ണ് കാജൽക്കായി കഴുത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം; വളർച്ചക്കായി വയറ്റിൽ പന്ത്രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഉഴുതൽ ഉത്തമം. നാഭിയിൽ അഗ്നി, അഞ്ച് മുഹൂർത്തങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പരിഗണനയിൽ വിത്ത് വിതറണം. ദുഷുക്ര കാലത്ത് രോഗമുക്തനായാൽ ഭൂമിയിൽ കുളിക്കരുത്. നൃത്താരംഭം പൂഷ്യ, ആർക, ഔഷ്ണ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ പ്രത്യേകമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. നടുവിൽ പന്ത്രണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ, ഭാനു, നവഭാനു എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം. ഏറ്റവും താഴ്ന്നവയാണ് തോയ, പാർദ്ര, ആഹി, പവനാന്തക, നാകപാ. ഇവയുടെ സ്ഥിരമായ ദൈർഘ്യം മുപ്പത്, തൊണ്ണൂറ്റി, എട്ട് ഘടികകളാണ്. അശ്വഗ്രീ, ദ്വിജ്യന, നായൃതി, ത്വഷ്ട്ര, ജത്യ, ഉത്തരാഭവ എന്നിവയും, ധാത്രി, ജ്യേഷ്ഠ, അധിതി, സ്വാതി, ഔഷ്ണ, ആർക, ഹരി എന്നിവയും പ്രധാന ദേവതകളാണ്. ശേഷിക്കുന്നവ കുല, അക്കുല, താര എന്നിങ്ങനെയാണ് വിളിപ്പേരുകൾ; അതിൽ കുല എന്നത് നക്ഷത്രങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭേഷ, ഉപകുല എന്നവയിൽ വിജയനിശ്ചയം ഉറപ്പാണ്. ഞായറാഴ്ച, ചൊവ്വ, സൂര്യൻ ഭദ്രയെ ഭരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഭദ്രയ്ക്ക് ഒറ്റ സംഖ്യയിലുള്ള അവയവങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ ദോഷം മാറ്റാൻ ഒരു പശുവോ, നിർദ്ദേശിച്ച ദക്ഷിണയോ സമർപ്പിക്കണം. ക്രൂരഗ്രഹം ബാധിച്ചാലോ, പൂഷ്യയുമായി യോജിച്ചാലോ, ശക്തിയുള്ളതായാലോ, രാമൻ്റെ അമ്പുകളിൽ അഗ്നി, ഋതു, ബാണ, അഗ്നി, ഭൂവേദ, അഗ്നി എന്നിവയും, വേദ, നേത്ര, അബ്ധ്യ, അഗ്നി, ശതബാഹു, നേത്ര, രദാ എന്നീ നക്ഷത്രങ്ങളും യഥാക്രമം പ്രസിദ്ധമാണ്. സ്വന്തം ഗ്രൂപ്പിൽ ദൃശ്യമായ പ്രകാശമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെ യോഗതാരകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അഗ്നിധിഷ്ണ്യയിൽ അത്തി, രോഹിണിയിൽ ജാംബു, ആദിതിഭാദ്വ വംശത്തിൽ പിപ്പല, പൂഷ്യയിൽ പിപ്പലയും ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ഭാഗ്യഭാജിൽ നിന്ന് പലാശം, അര്യമനിൽ നിന്ന് അക്ഷമരം, സ്വാതി, ഉക്ഷയിൽ അർജുനമരം, ദ്വിദൈവത്യത്തിൽ വികങ്കടമരം ജനിക്കുന്നു. മൂലഭയിൽ സർജമരം, വാരിധിഷ്ണ്യയിൽ വഞ്ജുലമരം, വസുദിഷ്ണ്യയിൽ ശമീമരം, വാരുണാർക്ഷയിൽ കടമ്പമരം, ഔഷ്ണധിഷ്ണ്യയിൽ മധൂകമരം എന്നിവ ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം നക്ഷത്രവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. യോഗാധിപതികൾ യമ, വിശ്വേ, ഇന്ദു, ധാത്രി, ജീവ, നിശാകര എന്നിവരാണ്. ഗണേശ, രുദ്ര, ധനദ, ത്വഷ്ടൃ, മിത്ര, ഷഡാനനൻ എന്നിവയും പ്രധാന ദേവതകളാണ്. വൈധൃതി, വ്യതീപാതം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും മഹാപാപങ്ങൾ ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വിഷ്കംഭ, വജ്ര എന്നിവയിൽ മൂന്ന്, ഗണ്ഡ, അതിഗണ്ഡ എന്നിവയിൽ ആറ് എണ്ണപ്പെടുന്നു. അധിതി, ഇന്ദു, മധാ, ആഹ്യ, അശ്വമൂല, മൈത്ര, ജ്യ എന്നിവയും പ്രസിദ്ധമാണ്. ഇവരെയൊക്കെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ഈ വിജ്ഞാനങ്ങൾ, കാലക്രമവും, കര്മ്മരീതികളും, ദേവതകളും, നക്ഷത്രവൃക്ഷങ്ങളും, യോഗഫലങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പുണ്യഫലങ്ങൾക്കും വിജയത്തിനും വഴികാട്ടുന്നു.