ചിത്രഭാനു, സുഭാനു, താരണ, പാർഥിവ, അവ്യയ — ഇവർ ആയിരുന്നു ആദ്യം. തുടർന്ന്, നന്ദന, വിജയ, ജയ, മന്മഥ, ദുർമുഖ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ. ശുഭകൃത്, ശോഭന, ക്രോധി, വിശ്വാവസു, പരാഭവ എന്നിങ്ങനെ പേരുകൾ. പിന്നീട്, പരിഭാവി, പ്രമാദി, ആനന്ദ, രാക്ഷസ, അനല. ദുണ്ടുഭി, രുധിര, ഉദ്ഗരി, രക്താക്ഷ, ക്രോധന, ക്ഷയ എന്നിങ്ങനെ. ഓരോ യൂഗവും അഞ്ചു വർഷങ്ങൾകൊണ്ടാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്; ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ട് യൂഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. പുറന്ദര, ലോഹിത, ത്വഷ്ടൃ, അഹിബുധ്ന്യ — ഇവരും ഈ ക്രമത്തിൽ വരുന്നു. ഓരോ യൂഗ വർഷത്തിലും അഗ്നി, ചന്ദ്രൻ, നിയമങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ദേവതകളാണ് ഭരണാധികാർ. അന്നത്തെ ഗ്രഹചലനങ്ങൾ നന്നായി അറിഞ്ഞ് ഫലങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കണം. ദേവന്മാർക്ക് ആ ദിവസം രാത്രിയാണ്; കർക്കടകം മുതൽ സൂര്യൻ ദക്ഷിണയാനത്തിലാകുന്നു. ഉത്തരായണത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും നടുവിലും ശുഭകർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കേണ്ടതാണ്. മധു മുതലായിട്ട് ഓരോ ঋതുവിനും രണ്ട് മാസം വീതം ഉണ്ട്; ഇങ്ങനെ ശിശിരം തുടങ്ങി ঋതുക്കൾ വരുന്നു. കർക്കടകം മുതൽ ദക്ഷിണയാനത്തിൽ വർഷ, ശരദ്വ, ഹേമന്തം എന്നിങ്ങനെ ঋതുക്കൾ അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഓരോ മാസവും ഒരു നക്ഷത്രത്തിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിൽ മുപ്പത് തിഥികളുണ്ട്. നഭസ്യ, ഈശ, ഊർജ, സഹ, സഹസ്യ — ഇവയാണ് മാസങ്ങളുടെ പേരുകൾ. ഏത് മാസത്തിൽ പൗർണമി ഒരു പ്രത്യേക നക്ഷത്രവുമായി ചേരുന്നുവോ, ആ പക്വാശം ദേവതകളുടെയും പിതൃകളുടെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത് — ശുക്ലപക്ഷം ദേവതകൾക്ക്, കൃഷ്ണപക്ഷം പിതൃകൾക്ക്. തിഥികളുടെ അധിപതികൾ ക്രമത്തിൽ ബ്രഹ്മ, അഗ്നി, വിരിഞ്ചി, വിഷ്ണു, ശൈലജ എന്നിങ്ങനെയാണ്. മഹേന്ദ്ര, വാസവ, നാഗ, ദുര്ഗ, ദണ്ഡധര എന്നിങ്ങനെയും, ചന്ദ്ര, വിശ്വദേവ, ഋഷി — ഇവ പിതൃകളുടെ തിഥികൾ എന്നിങ്ങനെയും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവയെക്രമത്തിൽ മൂന്നു തവണ വീതം ആവർത്തിച്ച്, പ്രധാന ഉപചാരങ്ങളും ഉപചാരങ്ങളും നൽകുന്നവരായി അറിയണം. അഷ്ടമി, ദ്വാദശി, ഷഷ്ഠി, ചതുർത്ഥി, ചതുര്ദശി — ഈ തിഥികൾ പ്രത്യേകമാണ്. നാളികകൾ സമുദ്രം, മനു, രന്ധ്ര, അങ്ക എന്നിങ്ങനെയുള്ള തത്വങ്ങളുടെ എണ്ണം പ്രകാരം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അമാവാസ്യ, നവമി എന്നിവയിൽ ഒറ്റനാമങ്ങളുള്ളവ ഒഴികെ, ഷഷ്ഠി, അഷ്ടമി തിഥികളിൽ തൈലം ഉപയോഗിക്കണം; അഷ്ടമിയിൽ, മാസത്തിലെ നിർദ്ദിഷ്ട തിഥിയിൽ മുണ്ടനം ചെയ്യണം. അറുപതാം നാൾ, പ്രതിപതിയും, ദ്വാദശിയും, നക്ഷത്രയോഗദിനങ്ങളിലും, വ്യതിപാത കാലത്തും, സംക്രാന്തിയിലും, ഏകാദശ്യിലും, യോഗദിനങ്ങളിലും — ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പ്രത്യേകമായ ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ട്. പത്താം തിഥിയിൽ അമലകി ഫലങ്ങളാൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക്, രണ്ടാം തിഥിയിൽ ധനം, പുത്രന്മാർ എന്നിവ നഷ്ടപ്പെടും എന്നത് നിർവചനമാണ്. പകൽപോലുള്ള പൗർണമി 'അനുമതി' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. സിനിവാളി, ഇന്ദുമതി, കുഹൂ, നന്ദുമതി എന്നിങ്ങനെയും ഇവ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. മാധവ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ തൃതീയ തിഥി വിശുദ്ധിയുള്ളതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. നഭസ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ത്രയോദശി കല്പത്തിന്റെ ആരംഭം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ചൈത്ര, ഭാദ്രപദ മാസങ്ങളിൽ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ തൃതീയ തിഥി പ്രത്യേകമാണ്. മാഘത്തിൽ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ സപ്തമി; നഭസിൽ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമി. ആശാഢ, കാർത്തിക, ജ്യേഷ്ഠ, ചൈത്ര മാസങ്ങളിൽ പൗർണമി വരുന്നു. ഭാദ്രപദയിൽ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ത്രയോദശിയ്ക്ക് ചന്ദ്രൻ മഘായിലും സൂര്യൻ കർക്കടകത്തിലും ആയിരിക്കും. ഒരു ദിവസം മൂന്നു തിഥികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ തിഥിനാശം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഏതെങ്കിലും ദിവസത്തിൽ സൂര്യ അസ്തമിക്കുമ്പോഴും തിഥി തുടരുകയാണെങ്കിൽ, ആ തിഥിയിൽ ആ ദിവസമൊന്നാണ്. ഓരോ തിഥിയും പതിനഞ്ച് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു; ആദ്യത്തെ ദിവസം മുതൽ തുടർച്ചയായി അങ്ങനെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, സമയത്തിന്റെ മഹത്തായ ക്രമവും, ദൈവികതയും, തിഥികളുടെ വിശേഷതകളും, മാസങ്ങളുടെ പവിത്രതയും, ആചാരങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങളും, മഹാനായ പാരമ്പര്യമായി ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.